Dagblaðið Vísir - DV - 28.10.1982, Blaðsíða 4

Dagblaðið Vísir - DV - 28.10.1982, Blaðsíða 4
DV. FIMMTUDAGUR28. OKTOBER1982. Menning Menning Menning Menning Sjö áhugasamr listamem Aö Kjarvalsstöðum standur nú yfir mynd- listarsýning á verkum aftir sjö listamenn frá Akureyri, — þeir eru Guðmundur Ármann, örn Ingi, Óli G. Jóhannsson, Einltr Hekjason, Aðal- stoinn Vestmarm, Hekji Vilberg og Kristinn G. Jóhannsson. Sýningunni lýkur 2. nóvember. NoríUensk líst Þá eru nokkrir „akureyrskir lista- menn komnir í bæinn". Þaö hefur veriö tekiö vel á móti þeim, — sjón- varpspistill og f jölmiðlar haf a f jaliaö um þá líkt og um væri aö ræöa eitt- hvert sérstakt menningarfyrirbrigði frá Norðurlandi. Þá hefur einnig Myndlist GunnarB.Kvaran | mátt lesa úr umræðunni hve erfitt þykir að vera skapandi listamaður úti á landsbyggðinni, líkt og Akur- eyri væri einhver afskekktari menningarkjálki heldur en Reykja- vík. Nei, við skulum ekki gleyma að miðpunktur listarinnar er enn í New York, París, Amsterdam og Róm, en ekki í Reykjavík. Listin kemur í pósti til landsins og þvíhafa Akureyringar fullkomlega sömu möguleika og aðrir listamenn til að fylgjast með hinni alþjóðlegu listumræðu. Þá virðist oft jaðra við hjákátlegan misskilning, þegar rætt er um „norð- lenska listamenn" líkt og um sé að ræða „norðlenska list". Því það er augljóst þegar litiö er yfir sýninguna að Kjarvalsstöðum að hér er ekki á ferðinni eitthvert sérnorðlenskt list- fyrirbrigði heldur listamenn, sem vinna samkvæmt alþjóðlegum stil- brotum. Tæknilegir möguleikar... Þessir sjö listamenn sem sýna að Kjarvalsstöðum eru allir mjög ólíkir innbyrðis og sýnir það raunar vel þá fjölbreytni í tjáningarformum og myndmálun sem hér er rikjandi í dag. Allir listamennirnir virðast þokka- lega skólaðir þ.e. ráða yfir tækni- legum möguleikum til að koma ákveðnum hugmyndum á léreftið. En þaö sem skortir tilfinnanlega er frumleiki. Þetta kemur hvað gleggst fram í myndum Einars Helgasonar sem nánast endurritar málverk eftir hinn kunna listamann ERRO. örn Ingi sýnir hér tvær tegundir af listaverkum. Annars vegar eru það ljúfar landslagsteikningar og hins vegar einhverjar conceptpælingar. Það búa því greinilega tveir lista- menn í Erni Inga, og því kannski erfitt að finna sannfæringu lista- mannsins. En víst er maður setur nú spurningarmerki við þessar tákn- rænu sviösetningar listamannsins. örn Ingi hefur komið sér upp ein- hverjum persónulegum symbólisma, sem þýðir í rauninni allt og ekkert. Listamaðurinn gefur hvaða hlut sem Óli G. Jóhannsson: Skólabræður. er þaö inntak sem honum dettur í hug. Þetta er í senn arfur og mis- skilningur á liststefnum eins og dadaistunum og Duchamp, sem leiddu inn í listina hið algera frelsi og sögðu að list væri „hvað sem er", þaö væri aðeins listamannsins að ákveða það. En aftur á móti er ekki hægt aö endurtaka þetta „hvað sem er" aftur og aftur í mismunandi hlut- föllum. Nei, hér er það hugmyndin sem gfldir, hugmyndin um „hvar sem er" sem ákvarðar og skflgreinir listaverkið. Því er það sem maður upplifir sviðsetningu Arnar Inga sem löngu liðna lummu, brandara eða drasl, sem hefur aðeins yfirborðs- legan, listrænan ásetning. Unniðeftir náttúrunni Þeir listamenn hér sem láta sér nægja að vinna beint eftir náttúrunni eða sinu næsta umhverfi eins og Oli G. Jóhannsson koma mun betur út úr sýningunni. Oli sniðgengur allar hug- myndalegar pælingar eða átök til að umbreyta gefinni listsýn sem lista- maðurinn hefur tileinkað sér. Hann vinnur aðeins formrænt og hefur helgað sér ákveðna litatóna, brúna milda tóna, sem hann dregur yfir myndefniö þannig að verk hans öðlast heildarsvip og persónulegan brodd. Hvað aðra listamenn snertir er lítt um eftirtektarvérða drætti. Myndir þeirra Helga Vilberg og Kristins G. Jóhannssonar vitna fyrst og fremst um þokkalega tækni og handmennt, én virka að öðru leyti átakslausnar og hugmy ndavana. Áhugamenn Þegar litið er yfir heildina er greinilegt að verkin hér á sýningunni bera öll einkenni „amatörsins". Listamennirnir hafa allir eins og fyrr segir þokkalega handmennt en það skortir greinilega frumlega umf jöllun eða þá þekkingu og dirf sku til að umbreyta eða vinna nýja list úr gefinnilistsýn. Orðið „amatör", (áhugamaður) má ekki túlka í niörandi merkingu, heldur er hér um að ræða listamenn sem styðja sig við ákveðna skólasýn, módel eða aðra listamenn sem fyrir- myndir, en hafa ekki þroskað enn sinn eigin listpersónuíeika. -GBK. * ^ Binar Helgason: Sem fuglinn frjéls. örnilngi: Vetrarmynd. L/ósm. GBK. Svo mælir Svarthöf ði Svo mælir Svarthöf ði Svo mælir Svarthöf ði Veita kratar Vilmundi brautargengi ? Vflmundur Gylf ason talaði af hálf u Alþýðuflokksins í útvarpsumræð- unum á dögunum. Þar fór sá Vil- mundur sem okkur þykir bestur, ákveðinn í máli og barlómslaus. En ekki er víst að allir séu á sama máli um Vilmund, og lengi hefur t.d. Framsókn þóst þurfa að launa honum lambið gráa. Um sinn hefur þessi vígahnöttur i íslcnskri pólitik farið sér hægt — nánast verið í einskonar pólitiskum eftirleitum og hokrað að smáum málum sem vel geta verið prinsip-mál, en breyta engu um þær stóru pólitísku línur, sem nú er mest talað um i landinu. Hins vegar sýndi útvarpsræða Vflmundar að hann er tiltækur. Og mjög hressti hann og Eiður Guðna- son upp á andlit Alþýðuflokksins að þessu sinni. Nú er miðstjórnarfundur á döfinni hjá Alþýðuflokknum og prófkjör í Reykjavik. A báðum þessum stöðum munu ráðast pólitísk örlög Vilmundar, en hann á alltaf á bratt- ann að sækja í flokknum, þótt hann geri um þessar mundir allt sem hann getur tfl að sýna samstöðu með flokksbræðrum sínum. Ljóst er að Vflmundur sækist eftir þvi að verða varaformaður flokksins. En á það er að líta að hinir hægfara kratar munu telja hann vafasaman varaformann, vegna þess að hann hefur átt það til að tala tæpitungulaust yfir flokks- systkinum sinum á stundum. Vilmundi lætur nefnilega flla að tala tungum tveim, sem hér er talin æðsta list stjórnmálastarfsemi. Upp á siðkastið hefur hann lagt sig i framkróka við að sannfæra krata um að hann sé ekki nálægt því eins hættulegur í munninum og þeir halda, og hefur jafuvel lýst yfir að hann sjái eftir að hafa notað orð- bragð eins og „skitapakk". Enginn þarf að efa að hann meinar þessa hugarfarsbreytingu. En andstæö- ingar hans i flokknum vflja engu gleyma, og þess vegna getur orðið nokkuð bratt hans Merkigfl í sæti varaformanns. Ræða Vilmundar í útvarpinu sýnir svo af tur á móti að kratar eiga ekki giæsflegri eða ákveðnari ræðumann um þessar mundir. Ljóst liggur fyrir að i kosningunum 1978 vann Vilmundur persónulega stærsta sigurinn fyrir Alþýðuflokkinn. Nú er spurningin hvort hann fœr þann byr innan flokksins sem honum er nauð- synlegur til að vinna nýjan sigur fyrir flokkinn. Varaformanns- embættið er litið framlag i þá veru, en árangurinn gæti orðið stórbrotinn. Eins er þessu varið með próf kjörið i Reykjavík. Komi Vflmundur illa út úr prófkjörinu má alveg eins buast við því að allur vindur verði úr houum í komandi kosningabaráttu. Viimundur er nemflega gæðingur, sem þarf nokkrarhylUngar hjá flokki sínum tfl að blómstra. Skapsmun- irnir eru þannig, að þurfi hann fyrst og fremst að slast við flokksbræður, verður lítið bardagaþrek eftir handa andstæðingum. Að því leyti er Vfl- mundi eins farið og mörgum þekktum stjórnmálamömium bæði hér og annars staðar. Hann er ekki sá góði drengur sem er reiðubúinn að bíða i tuttugu ár eftir að allir sem telja sig á undan honum annað tveggja deyi eða verði seníl. Vfl- mundur er ungur maður, sem liggur mikið á, og flokkurinn á að hafa vit til að notfæra sér tækif ærið. Vonandi ber Alþýðuflokkuriun gæfu til að skapa sama tækifæri nú fyrir kosningasigur og hann bar i kosnmgunum 1978. Það er kominn tími tfl að flokkurinn hafi áhrif, enda munu þau ekki valda þeim öfgum og ósköpum, sem fylgja Alþýðubanda- laginu. Framsðknarmönnum væri jafnframt hollt að minnast stefn- nnnar frá 1934 nú, þegar syrlir í áUnn. Það hefnr út af fyrir sig ekki staðið á Alþýðuflokknum að taka að nýjn upp samstarf við Framsókn, en það hefur ekki tekist vegna þess að forusta Framsóknar hefur fremur kosið að vera i hafvfllum á rauðum s]6 Alþýðubandalagsins en taka i útrétta hönd þeirra vinstri manna sem falla að islenskum aðstæðum og skilja þær. Þann dag sem Framsókn skflur að Vflmundur er ekki óvinur, belilur bandamaðnr, mun Eyjólfur hressast. Svarthöfði.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.