Dagblaðið Vísir - DV - 09.09.1995, Blaðsíða 24

Dagblaðið Vísir - DV - 09.09.1995, Blaðsíða 24
24 LAUGARDAGUR 9. SEPTEMBER 1995 Notar miðaldatækni í list sinni: Gullið er gefandi og fallegt efni segir Kristín Gunnlaugsdóttir myndlistarmaður sem vakið hefur athygli fyrir sérstæð verk sín „Ég hef alla tíð verið hrifin af miðaldalist og það má segja að ég til- einki mér hana í list minni. Þessar myndir, sem ég mun sýna á Kjar- valsstöðum, eru figúratífar, málaðar með eggtemperu og hlaðgulli á gifslagðar tréplötur. Þetta er eldri málaratækni en t.d. oliulitir og ein af þeim elstu sem til eru. Áhugi minn hefur alltaf legið í þeirri list sem var fyrir endurreisn enda var þessi tækni notuð þá. Einnig hef ég málað íkona en það er allt annar hugmyndaheimur á bak við þá list og þess vegna sýni ég hana ekki núna," segir Kristín Gunnlaugsdótt- ir myndlistarmaður sem opnar einkasýningu á verkum sínum á Kjarvalsstöðum laugardaginn 16. september. Kristín var með sýningu fyrir áramótin á íkonaverkum í Hallgrímskirkju og vakti þá mikla athygli. Hún hefur einnig verið með sýningu í Nýhöfn og á Akureyri auk nokkurra samsýninga. Kristín hefur verið við nám og störf í Flórens á ítalíu í sjö ár en áður lærði hún íkonalist í klaustri Fransiskussystra í Róm í tæpt ár. Verk hennar þykja mjög sérstök enda sjaldgæft að íslenskir lista- menn fáist við þessa gerð myndlist- ar. Kristín segir að þó hún temji sér aldagamla listtækni séu það hennar hugmyndir sem hún vinni meö. Svo virðist vera sem trúin komi nokkuð fram í verkum hennar en hún segir svo ekki vera. „Ég myndi ekki segja að trúin sé sterk í mínum nýjustu myndum en íkonarnir eru helgi- myndir," segir hún. „Það er ekki markmiö hjá mér að vera með helgi- myndir, hins vegar finnst mörgum trúarlegur blær á myndunum þar sem þær eru tímalausar og kyrrar." Uppalin á Akureyri Kristín er fædd og uppalin á Ak- ureyri en segist ung hafa haft mik- inn áhuga á teiknun. Hún var að- eins tólf ára þegar hún fór á nám- skeið hjá Myndlistarskólanum á Ak- ureyri. Því námi hélt hún síðan áfram á Akureyri en lauk því í Myndlista- og handíðaskólan- um í Reykjavík árið 1987. Þá hélt hún tií Rómar og lærði hjá systr- urium, nam síðan freskumálun og gamlar listhefðir í Akademíunni í Flórens og loks hjá handverks- mönnum sem starfa við gamla list en eru ekki að skapa hana. - Hvaðan kem- ur áhuginn á þessari gömlu list? „í rauninni hef ég enga sérstaka Englar. skýringu á því. Ég hef alltaf ver- ið heilluð af þessari list, mér finnst hún fal: leg, leyndar- dómsfull og merkileg. Lík- legast höfðar hún mest til feg- urðartilfinning- arinnar. Ég var alin upp við mikla tónlist þannig að list var alltaf í kringum mig. Hins vegar kynntist ég ekki málaralistinni fyrr en ég fór að sækja námskeið- in. Það var mér mjög eðlilegt að leggja þetta fyrir mig. Mér hefur alla tíð þótt skemmtilegast af öllu að mála og teikna." Lærði í klaustri - Hvernig datt þér í hug að fara í klaustur? „Ég ákvað þegar ég var barn að prófa einhvern tíma á lífsleiðinni að dvelja í klaustri án þess að ger- ast nunna. Ég hef líka haft áhuga á trúmál- um, öllum trúar- brögðum. Það var ekki ætlun mín að fara til ítalíu, hugurinn stefndi frekar á Norður-Evrópu. Þetta æxlaðist þó þannig og ég kunni vel við mig á Italíu frá fyrsta degi. Meðan ég bjó í Róm heimsótti ég Flórens og gömlu söfnin þar heilluðu mig. Mér fannst ég þurfa að kynn- ast þessum heimi betur og þess vegna ákvað ég að fara þangað í nám. En upp- haflega hafði ég samband við kaþólsku kirkj- una og spurði hvort ég gæti komist í klaust- ur einhvers staðar í heim- inum. Þá var fyrir tilviljun stödd abbadís þessa klausturs í Róm hér á landi í tvo Kristín Gunnlaugsdóttir hefur vakið athygli fyrir myndir sínar sem þykja mjög sérstakar enda vinnur hún með aldagamla listtækni. DV-mynd ÞÖK María og barnið. daga. Ég fékk að hitta aðstoðar- menn henn- ar og sagði að mig lang- aði mjög til að kynnast klausturlífi. Þetta klaust- ur hafði aldrei tekið gesti eða óviðkom- andi starfs- fólk og abbadísin sagðist aldrei fyrr hafa fengið slíka ósk. Hún sagði að þar sem ég væri fyrir tilviljun stödd í Reykjavik í tvo daga og hún líka hlyti þetta að hafa átt að gerast. Það voru 200 nunnur í þessu klaustri og ég fékk að mála eins og mig langaði til. í staðinn hjálpaði ég við húsverk- in. Ég fékk að vinna á efstu hæð klaustursins ásamt fjór- um nunnum sem allar máluðu líka. Þær voru að mála bless- unarkort frá páfanum og alls kyns smáverk. Ein þeirra, Patricia, mál- aði íkona og hún kenndi mér þá list. Við héldum síðan mjög góðu sambandi eða þangað til hún lést árið 1993. Mig hafði langað að mála íkona en lét mig ' ekki dreyma um að það myndi takast. Það var mér mjög mik- ils virði að fá að lifa og hrærast í því umhverfi sem tilheyrir íkonunum. Patricia not- aði þessa lita- tækni og það hvarflaði í raun ekkert að mér þá að nota hana í mín eigin myndverk, þar sem ég málaöi mjög stórar myndir. Það var ekki fyrr en fimm árum síð- Heyrnarlaus. ar sem ég byrjaði að mála litlar myndir líka og fara frjálslega með þessa tækni." Lifir á listinni - Hvernig er þessi tækni? „Fyrst tekur maður tréplötu sem gifs er sett á með kanínulími. Síðan er það pússað eftir kúnstarinnar reglum þannig að það verði algjör- lega slétt. Ef notað er blaðgull er það sett á með fiskalími og leir og síðan pússað upp með agatsteini, síðan er málað með litadufti og eggjarauðu. Þessi tækni hentar vel í litlum myndum en ekki stórum." Kristín seldi tvö stór verk til Hall- grímskirkju eftir sýninguna þar. Einnig hafa margir einstaklingar keypt af henni íkonaverk. Þá seldi hún mynd sem hangir fyrir ofan skrifborð borgarstjórans í Reykja- vík. Hún segist lifa á listinni og öll verk sem sýnd verða á Kjarvalsstöð- um eru tjl sölu. „Aðallega mála ég mín eigin verk en mér finnst gaman að hafa íkonana með inni á milli. Það er mikil hvíld að vinna þá og heimspeki íkonanna tengist því sem ég er að gera. Ég hef gaman af misjöfnum form- um og er ekki endilega að mála á ferkantaðan flöt. Ég mála trékúlur og verð með tvær slíkar á sýning- unni. Einnig er ég með frístandandi verk sem eru með mynd beggja vegna og nokkrar aðrar útfærslur." Eins ogsólin Kristín kynntist sambýlismanni sínum, sem er íri, á ítalíu. „Við leigðum saman íbúð í Flórens og ég segi stundum að við leigjum saman enn. Hann er mikill tungumálamað- ur og ætlar núna að læra íslensku. Mér fannst kærkomið að hvíla mig aðeins á ítalíu og koma heim aftur þó ég sé ekki viss um að við setj- umst hér að," segir hún. - Ertu hrifin af gulli? „Já, ég er veik fyrir því. íslend- ingar eru mjóg viðkvæmir fyrir öllu sem er skrautlegt og sumir hafa skammað mig fyrir að nota gull. Mér finnst hins vegar þetta svo mikill eðal- málmur að ég gæti eins verið að vinna með sólina. Gullið er gefandi og fallegt efni en dýrt. Stundum átti ég þeninga fyrir gulli en ekki fyr- ir mat."
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.