Dagblaðið Vísir - DV - 16.03.1996, Blaðsíða 15

Dagblaðið Vísir - DV - 16.03.1996, Blaðsíða 15
¥ LAUGARDAGUR 16. MARS 1996 15 Óvart í æðiskasti „Viö skulum aðeins skjótast í pósthúsið. Ég þarf að senda bréf- ið," sagði konan þegar hún sótti mig í vinnuna dag einn í vikunni. Mér fannst skreppitúrinn í póst- húsið í hæsta máta eðlilegur. Ég vissi að minn betri hehningur hafði kvöldið áður skrifað bréf til ungrar frænku sinnar sem nú dvelur í vist í Ástralíu. Konan ók og ég sat prúður frammí og í sakleysi mínu gerði ég engar athugasemdir þótt hún segðist ætla í pósthúsið í Kringl- unni. „Á ég'ekki bara að bíða í bílnum?" spurði ég enda taldi ég víst að það tæki ekki nokkra stund að skutla bréfinu í póstkass- ann. Kringlan er mjög merkilegt fyrirbrigði og þar fæst allt milli himins og jarðar. Það verður þó að játast að í þeirri höll, eða öðr- um svipuðum, á ég tæpast mínar sælustu stundir. Grunlaus með öllu „Komdu bara með," sagði kon- an og setti upp sinn elskulegasta svip. Ég taldi víst að þar réði ekk- ert nema umhyggjan. Hún teldi, með réttu, að ég hefði gott af hreyfingunni eftir skrifstofusetu allan daginn. Ég tölti því á eftir henni. Svo var ég grunlaus að ég taldi sjálfsagt að hún legði heimil- isbílnum við nyrðri inngang verslunarkeðjunnar þótt póstur- inn væri sannanlega rétt við syðri innganginn. Það rann hins vegar upp fyrir mér ljós strax og við stigum inn í verslanahöllina. Gulir fánar og borðar voru um allt. Merkingar á veggjum, hangandi úr lofti og í verslunargluggum. Kringlukast í fjóra daga, svokallaður stóri af- sláttur, nýjar vörur á útsöluverði, gerðu ævintýralega góð kaup. Allt æpti þetta á mig þegar inn var komið. Ég reyndi veikan varnarleik og bauðst til að skjótast með bréfið í pósfhúsið og síðan beint í bílinn. Konan hafnaði þessu og sagöist rétt þurfa að bregða sér í kven- fataverslun. Ég fylgdi í humátt- ina. Frúin sá strax drapplitaðar dragtir og mátaði. „Hvað finnst þér um þessa?" spurði hún og sneri sér í hring fyrir framan mig. „Hún er svona beis," sagði ég og sletti útlensku. Mér sýndist á svipnum á konunni að lítið væri á þessu svari mínu að græða. Ekki undankomu auðið Ung afgreiðslukona kom til okkar og var áköf í að selja kon- unni dragtina. Frúin sá einhvern gróinn nískusvip á mér og var því í vafa. Hún sagðist því ætla að skoða málið betur. „Á ég að taka dragtina frá? Þau fara svo fljótt þessi algengu númer. Hvert er nafnið?" Ég heyrði konuna gefa upp nafn sitt án þess að láta föð- urnafn fylgja. Það var bót í máli án þess þó að ég legðist beinlínis gegn því að þessi elska fengi sér dragtina. Það var frekar að ég vildi ekki láta afgreiðslukonuna vinna þetta svona auðveldlega. Við fórum í fleiri tískubúðir og ég beið meðan frúin mátaði jakka og buxur og smellti sér að lokum á einar án þess að spyrja mig álits. Það líkaði mér vel. Ég hef raúnar lengi verið þeirrar skoð- unar að best sé að hún fari og kaupi sitt af hverju og segi mér það eftir á. Þá er ég ábyrgðarlaus með öllu. Þegar leið á búðarápið tók ég þann kost að bíða fyrir utan og skoða mannlífið. Það var fjöl- skrúðugt en konur þó í miklum meirihluta. Talsvert var þó um hjón eða pör á ferð og leiddu kon- ur menn sina nokkuð þétt. Þeim varð ekki undankomu auðið. Lyf gegn minnisleysi Kringlukastið var í algleym- ingi og stöðugt glumdi konurödd í hátalarakerfi verslanakeðjunnar. „Einstaklega falleg og vönduð hnífapör og tuttugu prósenta af- sláttur. Þrjátíu prósenta afsláttur af náttfötum og sokkabuxum. Myndböndin Bjargfast barnalán og Stjörnuvitlaus saman í pakka. Kryddlegnir, sólþurrkaðir tómat- ar, stórlækkað verð. Fimmtíu pró- senta afsláttur af fondupottum." Laugardagspistill Jónas Haraldsson Mér þótti þetta frekar líkjast æðiskasti en kringlukasti. Allt átti að seljast á fjórum dögum og ég tók óvart þátt í öllu saman, vit- andi af Ástralíubréfinu í veski konunnar. Enn glumdi konuröddin í hátal- arakerfinu: „Þegar þú kaupir þér glas af Gingo bioba færðu annað ókeypis meö, alls 60 töflur. Verðið er aðeins 1792 krónur." „Hvað er Gingo bioba?" spurði ég konuna þar sem við stikuðum eftir versl- unargötunni. Konan var með það á tæru. Hún hafði fylgst betur með auglýsingunum í hátalara- kerfinu og ekki síður í blaðaaug- lýsingum fyrir æðiskastið. „Gingo bioba er akkúrat eitthvað fyrir þig. Þú gleymir öllu og öllum og manst varla hvort þú ert að koma eðá fara. Gingo bioba er gegn minnisleysi. Það eykur blóð- streymið í fínustu æðarnar og þar með til heilans." Myndavél á hálfvirði Konan skýrði þetta ekki frekar en lét mér eftir að hugsa málið. Gat það verið að blóðstreymið til heilans væri ekki nægilegt? Eru finu æðarnar ekki nógu fínar? Er lausnin fólgin í Gingo bioba? Ég komst þó ekki lengra með heila- búið á sjálfum mér því nú sagði hátalarakonan: „Dregið verður í stóra afslættinum eftir hálftíma. Náið ykkur í myndavél á hálf- virði." Konan var komin með annan handlegginn í svarta jakkaermi í mátunarklefa og greip þegar tæki- færið. „Farðu og taktu þátt í myndavélarleiknum. Skrifaðu nöfnin okkar og kannaðu hvort heppnin er með. Vantar okkur ekki nýja myndavél?" „Gamla vél- in okkar stendur nú fyrir sínu," sagði ég. „Ég kann auk þess ekk- ert á þessar tölvumyndavélar." „Prófaðu," sagði konan og benti mér á myndavélabúðina handan götunnar. Dráttur átti ekki að fara fram fyrr en eftir hálftíma svo ég sá í hendi mér að hún ætl- aði að draga það um sinn að fara með Ástralíubréfið í póst. Rithandarfölsun Ég gerði eins og mér var sagt og lenti í biðröð í myndavélabúð- inni. Það ætluðu greinilega fleiri að fá þessa myndavél á hálfvirði en við hjónin. Þegar að kassanum kom skráði ég fyrst nafn mitt og aldur. Mér fannst að vísu óþarfi að tilgreina aldurinn en lét mig hafa það. Ekki ætlaði ég mér að eyðileggja möguleika mina með því að klikka á smátatriðum. Ég undirritaði þetta skjal samvisku- samlega. Næst skráði ég konuna og með sama hætti aldur hennar. Svolítið vafðist fyrir mér að und- irrita en gerði það þó. Ég gat ómögulega farið úr röðinni til þess að leita konuna uppi til þess að skrifa nafnið sitt. Ég breytti því rithöndinni og skrifaði eins kvenlega og ég gat neðst á blaðið hennar. Ég sá þó fyrir mér að hún gæti lent í vanda vegna þessa þegar hún fengi myndavélina og rithandarsér- fræðingar kæmust að hinu sanna. Póstkassi í hverfinu Konan var komin úr svarta jakkanum þegar ég hitti hana á ný. Aðrir litir heilluðu nú meira. Pósthúsið og Ástralía voru gleymd. Hún sá stórar búðir og smáar, gamlar og nýjar. Hún rankaði fyrst við sér þegar hátal- arakonan tilkynnti úrslit í myndavélarleiknum. Ég sá menn . í Kringlunni teygja á sér eyrun í þeirri von að fá myndavél af nýj- ustu gerð á hálfvirði. Við unnum ekki. Innra með mér var ég frekar feginn. í fyrsta lagi átti ég ekki fyrir myndavél- inni þótt ég hefði fengið hana á hálfvirði. í öðru lagi sá ég fyrir mér réttarhöldin vegna rithandar- fölsunar minnar. Þetta sagði ég þó ekki upphátt heldur nefndi þessa venjulegu happdrættisóheppni okkar hjóna. Hún samsinnti því. Við sluppum út úr verslunar- miðstöðinni rétt fyrir kvöldmat. Ég gat ekki á mér setið þegar við fórum fram hjá póstkassanum í hverfinu okkar að stinga því að konunni hvort ekki væri rétt að setja Ástralíubréfið í kassann. Hún snarstoppaði og afgreiddi málið á augabragði. í stöðunni taldi ég ekki rétt að mæla með glasi af Gingo bioba. Hún segir samt að það sé afbragð gegn minnisleysi.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.