Pressan - 02.09.1993, Blaðsíða 4

Pressan - 02.09.1993, Blaðsíða 4
4 PRESSAN V IÐTA L Fímmtudagurinn 2. september 1993 (Ztijla\\ar Dómhús í felum „Nú erþað svo, aðþegar byggt er dómhús yfir Hœstarétt ís- lands í höfuðstað landsins, á ekki og má ekki tjalda til einn- ar nætur. Byggingin á að standa um aldir og vera þannig úrgarðigerð, bœði að utan sem innan, að hún dragi að sér athygli manna sakir fegurðar, glæsileika og listfeng- I is — sannkóíluð borgarprýði skal hún vera... Þessum j markmiðum verður aldrei i náð með þessu smekklausa I staðarvali. Aföllum hugsan- i legum byggingarreitum í Reykjavík var varla hægt að velja dómhúsinu lakari stað." Magnús Thoroddsen í Morg- unblaðinu. Garðar Halldórsson, húsa- meístari ríkisi ns: „Ég tel það ekki rétt sem Magnús Thoroddsen heldur Ljótt leik- hús „Það getur verið vandasamt verk að merkja hús eða setja sklti á hús, efþað á aðgerast afsmekkvísi. Glöggtdæmi um þetta er Ijósaskilti, sem sett hefur verið upp á Borgarleik- húsið tilþess að auglýsa starf- semi leikhússins í vetur. Margir hafa haft orð á skilti þessu við Víkverja og allir sammála um, að hér hafi illa tekizt til Það sé alls ekki við hæfi að setja skilti afþessari gerð á Borgarleikhúsið ogsé tvímælalaust til lýta. Fróðlegt væri að vita, hvortþetta hefur veriðgert með vitund og vilja arkitekta hússins." Víkverjí Morgunblaðsíns. Tómas Zoéga, fram- kvæmdastióri Leikfélags Reykjavíkun „Ég er mjög ósammála Vík- verja um að illa hafi til tekist. Hugmyndin að ljósaskiltinu var okkar hjá leikfélaginu. Arkitektar Borgarleikhússins voru henni samþykkir frá upphafi og var staðsetning skiltisins ákveðin af þeim, að Tilgangs- laus Tími „Dagblöð félagshyggjufólks hafa ekki áttsérstöku láni að fagna hér. Þjóðviljinn lognað- ist út afog nú er Tíminn að fara sömu leið. Allirþekkja Alþýðublaðið sem ekki er svip- ur hjá sjón frá þvífyrir nokkr- um áratugum. Og nú gæla menn við enn eina tilraun á þessum vettvangi. Það er nauðsynfyrir lýðræðislega umræðu íþjóðféíaginu, segja aðstandendur nýs ófædds blaðs sem gefa á út afalmenn- ingshlutafélagi. Flestum mun finnast nóg rýmifyrir hina lýðræðislegú umræðu t blöð- um og Ijósvakamiðlum. Grun hefég umað nýr fjöímiðill á félagslega vísu verði ekki sá frelsisberi sem afer látið." Þorsteinn Guðmundsson ( DV. Bjarni Þór Óskarsson, fram. Ýmsir staðir í borginni komu til greina undir nýtt dómhús fyrir Hæstarétt og voru allir hugsanlegir mögu- leikar kannaðir. Að vandlega athuguðu máli varð niður- staðan þó sú að bílastæðið fyrir aftan Landsbókasafhið væri besta lausnin. Það er óbein stefhumörkun hjá hinu opinbera að sameina æðstu stjórnsýslu landsins sem næst miðbænum. Sem einum af þremur meginþátt- um stjórnvalds var því lögð áhersla á að finna Hæstarétti stað í miðbæ Reykjavíkur." Jær íliiíifi Hjöll ölnfsíiolíií sfino- nuuu fyrir að bjarga heiðri stórvinar síns Michaels Jackson. fengnu tilskildu leyfi frá borgarskipulagi. Okkur starfsmönnum Borgarleik- ússins hefur þótt sárlega vanta aðstöðu til að auglýsa með áberandi hætti starfsemi leikhússins. Því var ákveðið að koma ljósaskilti fyrir uppi á húsinu sem vekja myndi athygli." stjórnarmaður í Mótvægi hf.: „I tilefni ummæla Þorsteins ætla ég ekki að fara neinum orðum um lán dagblaða fé- lagshyggjufólks, hvort það ágæta folk hefur einhvern tíma átt dagblað eða hvaða fólk fyllir þennan hóp manna. Það er hins vegar skoðun aðstandenda Mót- vægis hf, útgáfufélags Tím- ans, að öll lýðræðisleg um- ræða sé af hinu góða. Á sama hátt verði aldrei of miklu rúmi varið til hennar. Að- standendur Móthvægis hf. telja að þörf sé fyrir vandað og skemmtilegt dagblað, sem fjallar með gagnrýnum hætti um atburði líðandi stundar, þar sem þess er vandlega gætt að efnisval og efhistök séu ekki lituð af hagsmunum einstakra stjórnmálaflokka eða annarra hagsmunahópa. Verði Tíminn slíkt blað er ég sannfærður um að vissulega sé betur af stað farið en Hildur Helgadóttir, hjúkrunarfræðingur á Borgarspítalanum, er þeirrar skoðunar að húmor sé nauðsynlegur í hjúkrun, enda geti hann létt óbærileqar aðstæður og tengt hjúkrunarfólk og sjúklinga sterkari böndum. Hún segir engan vafa leíka á því að gamansemi innan spít- ala auðveldi fólki að takast á við erfið veikindi og horfa bjartari augum á framtíðina. Er hjúkrun að snúast upp í grín? „Nei, það er nú orðum auk- ið. Hins vegar hefur orðið ákveðin hugarfarsbreyting innan heilbrigðisstéttanna. Hér áður fyrr áttu hjúkrunar- konur að vera afskaplega virðulegar og máttu ekki sýna neinar tilfinningar, hvorki gleði né sorg. Þetta hefur sem betur fer breyst og síðustu misseri hafa erlend fagtímarit fjallað æ meira um húmor í hjúkrun og mikilvægi hans." Hvað varð til að vekja at- hygliþína á málinu? „Ég byrjaði að velta þessu fyrir mér þegar ég var við framhaldsnám í Kanada fyrir fimm árum. Ég rakst á rann- sókn um krabbameinsveika unglinga, þar sem þeir voru spurðir hvað það væri í fari hjúkrunarfræðinga sem reyndist þeim hjálplegast til að efla vonina. Unglingarnir voru á einu máU um að gam- ansemi starfsfólksins hefði hvað jákvæðust áhrif. Þetta vakti áhuga minn og ég fór að lesa mér til um gildi þess að sýna jákvæðni og gamansemi innan veggja sjúkrastofhana. Síðan hef ég velt þessu máli mikið fyrir mér og haldið nokkra fyrirlestra. Þegar ég hóf að sinna alnæmissjúkling- um á Borgarspítalanum varð mér sjálfri ljóst hve húmor hefur mikla þýðingu. Alnæm- issjúklingar eru upp til hópa ungt fólk, sem hefur gjarnan meiri þörf fyrir að grínast, og því var öllu sprelli hjúkrunar- fólks ævinlega mjög vel tekið." Hvaða áhrif hefur gaman- semi á sjúklinga? „Húmor er hluti af mann- legum samskiptum og spaug hefur ótrúlega mikil og góð áhrif. Með því að grínast við sjúklinga sýnum við þeim virðingu og gefum þeim kost á að upplifa eðlileg samskipti. Þannig líður sjúklingum bet- ur, auk þess sem grín getur brotið ísinn á milli þeirra og hjúkrunarfólks. Rithöfundur- inn Norman Cousins fiallar í frægri bók um annarskonar jákvæð áhrif, þ.e. reynslu sína af hlátri sem verkjalyfi, sem út af fyrir sig sýnir hvað grín ger- ir fólki gott. Cousins þessi lá lengj á sjúkrahúsi illa haldinn af gigtarsjúkdómi í hrygg. Hann tók upp á því að leigja sér grínmyndbönd og horíði á þau á sjúkrastofunni. Síðan lýsti hann því nákvæmlega í bók sinni hvernig honum leið eftir að hafa hlegið. Hlátur getur framkallað efhið endor- fin, sem veitir mikla slökun og vellíðan. Cousins komst enda að því að honum leið miklu betur eftír að hafa fengið gott hláturskast." Hvað kemurfólki helst ígott skap? „Þetta snýst ekki um það að nota húmor markvisst í starfi, muna til dæmis að segja alltaf fílabrandara eftir matinn eða annað í þeim dúr. Aðalatriðið er að hjúkrunarfólk geri sér grein fyrir þýðingu gríns og deili gleði með sjúklingum sínum. Sérstakur húmor skapast á spítölum eins og öll- um öðrum vinnustöðum og mikilvægt er að færa sprellið af vaktherbergjum inn á sjúkrastofur. Það er ástæðu- laust fyrir starfsfólkið að frysta brosið og setja upp alvarlegan svip þegar sjúklinga er vitjað. Reynslan hefur sýnt að veikt fólk er oft mjög móttækilegt fyrir gríni. Og það kann af- skaplega vel að meta það þeg- ar við klæðum súrefhiskútana í föt eða blásum upp gúmmí- hanskana!" Á húmorinn alltafvið? „Auðvitað verður að sýna smekkvísi, gefa gríninu aðeins lausan tauminn við rétt tæki- færi og gæta þess að fara ekki yfir strikið. Ég hef þó einu sinni lent í því að blygðast mín fyrir gamansemina. Að loknu stúdentsprófi leysti ég af deildarritara á Landakotí og kom það því í minn hlut að sækja nýja sjúklinga niður í anddyri. Ég tók embættið mjög hátíðlega og lagði nöfn alíra á minnið. Einhverju sinni var ég þó næstum komin fram að hurð þegar ég áttaði mig á að ég vissi ekki nafh mannsins sem beið mín. Þetta fékk óskaplega á mig, en á síðustu stundu var komið til mín boðum um að hann héti Tryggvi. Ég skundaði til hans, búin á taugum, og sagði stundarhátt: „Komdu sæl, ég heiti Tryggvi." Ég féjl saman af hlátri en maðurinn var fljótur að átta sig og svaraði skelli- hlæjandi: „En gaman, þá er- um við nafhar." Bergljót Friöriksdóttir debet Snorri Þórisson kredit „Snorri er ákaflega vandvirkur og úrræðagóður og endist Jengi í því sem hann tekur sér fyrir hend- ur. Hann herur endaiausa þolinmæði og úthaíd í verk sem allir aðrir gefast upp á að. Að auki er Snorri mjög skemmtilegur maður og geðgóður," segir )6n Þór 11 anncsson, sem hefur unruð með Snorra um árabil. „Snorri er góður félagi og frábær fagmaður. Það má heldur ekki gleyma því að hann er afar skemmtilegur maður," segur Kristján Frið- riksson auglýsmgaleikstjóri, sem starfað hefur að mörgum verkefhum með Snorra. „Samvinna okk- ar hefur alltaf verið skemmtileg utan eitt skipti sem okkur lenti saman o§ kallaði ég Snorra þa fífl og hatm mig asna. Snorn er alvöruTcvikmyndagerðar- maður og við þurfurn varla að tala saman þegar við vinnum að vend. Það sem hann hefur fram yfir alla aðra er næmi fyrir ljósi, sem er oft lykillinn að góðri mynd," segir EgUi Eðvarðsson leikstjóri, vinur og samstarfsmaður hans í rúma tvo áratugi. „Snorn er mjög hjálpsamur maður og það vefst ekkert fyrir honum. Hann er mjög þýður í framkomu, sem veldur því að öll samskipti við hann eru afar þægi- leg," segir Metúsalem Þórisson, eldri bróðir Snorra. „Hvað mínu starfi viðkemuf hefur Snorri góðan sMlning á því hvernig á að vinna fagmann- léga að áæflunum pg skbulagningu," segir Hlynur Óskarssoi i, fmxúcyœmmstjon Frost fitín og kvik- myndaframleiðandi. Ljúfur fagmaður — eða þrjóskur og harður á sínu? Snorri Þórisson er kvikmyndagerðartnaöur og hehtr unnlð að starfi sínu um langt árabil. Um síöustu helgl hlauthann norrænu Amanda- verdlaunin fyrir stjórn kvikmyndatöku á mynd- inni Svo á jörðu sem á himni. „Vegna úthaidsins sem hann hefur er hann þnóskari en flestir og það er líklega það eina sem út á hann er hægt að setja, segir Jón Þór Hannes- son hjá Saga Film, samstarfemaður Snorra og vin- ur til margra ára. „Hann getur verið mjogstífur og ákveðinn á sínu. Einnig getur hann verið fuU- harður í peningamálum, sem getur þó ef tii vill orðið honum til framclráttar nú þegar hann vinnur að því að hasla sér völl á eigin spýtur," segir Kristján Friðriksson auglýsingaleikstjóri. „H a n n er með óguriega stórar hendur, en sam- kvæmt bókinni eiga kvikmyndagerðarmenn alIs ekld að vera þannig útlits. Það er þó merkilegt hvað hanner fingerður í allri vinnsiu með þess- um stórukrumlum ogkann velað farameð lins- una," segir Egill Eðvarðsson leikstjóri, samstarfs- maður og vinur Snorra. „Hann er fulijarðbund- inn fyrir minn smekk og það getur verið hvort- tveggja kostur og galli," segir Metúsalem Þóris- son, stóri bróðir Snorra. „Hann hefur oft verið óþar flega náiægt mér við gerð kos t naðaráæ t la na fyrir tílboð í verkefni og stundum mætti ætia að hann hleraði skrifstofuna mína," segir Hlynur Óskarsson, framkvæmdastjóri Frost film og kvik- myndaframleiðahdi. L ¦

x

Pressan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Pressan
https://timarit.is/publication/298

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.