Morgunblaðið - 27.01.2005, Qupperneq 30

Morgunblaðið - 27.01.2005, Qupperneq 30
30 FIMMTUDAGUR 27. JANÚAR 2005 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR ✝ Davíð Guðmunds-son fæddist á Ísa- firði 7. júní 1919. Hann andaðist á LSH í Fossvogi 19. janúar síðastliðinn. Hann var sonur hjónanna Guðmundar Jónsson- ar skipstjóra frá Tungu, Ísafjarðar- djúpi, f. 25. nóvember 1881, d. 5. ágúst 1953, og Kristínar Hans- dóttur húsfreyju úr Reykjavík, f. 26. októ- ber 1883, d. 19. maí 1968. Systkini Davíðs voru Hans Vilberg, f. 23. mars 1911, d. 2. júlí 1987, Sigríður Soffía, f. 8. október 1913, d. 12. október 1965, Unnur, f. 30. janúar 1915, d. 24. júlí 1916, Jóhannes, f. 3. janúar 1917, d. 21. des. 1935, og Unnur, f. 6. maí 1921, d. 26. júní 1943. Davíð kvæntist 25. nóvember 1943 Ingibjörgu Friðfinnsdóttur, f. í Reykjavík 8. júlí 1924. Foreldr- ar hennar voru Friðfinnur Gísla- son fiskmatsmaður í Reykjavík, f. 18. okt. 1893, d. 13. júní 1959, og Stefanía Guðlaug Guðmundsdóttir húsfreyja frá Hvassahrauni, f. 11 apr. 1900, d. 28. júlí 1983. Börn Davíðs og Ingibjargar eru: 1) Stef- anía Þórunn, f. 24. nóvember 1941, gift Sverri Sigfússyni, f. 1. sept. 1939. Börn þeirra eru: a) Sigfús Bergmann, f. 22. sept. 1959, kvæntur Vilborgu Eddu Jóhanns- dóttur, f. 15. jan. 1963, börn þeirra eru Sverrir, f. 24. ág. 1990, og Alexandra, f. 12. apr. 1996, og b) Stefanía Ingibjörg, f. 2. mars 1973, gift Cary Yacca- bucci, f. 27. nóv. 1975. 2) Guðmundur, f. 11. ágúst 1948, kvæntur Sjöfn Egg- ertsdóttur, f. 7. mars 1949. Börn þeirra eru: a) Guðbjörg, f. 29. júlí 1967, gift Hauki Guðjónssyni, f. 20. okt. 1966, börn þeirra eru Andri Steinn, f. 4. des. 1990, og Torfi Jökull, f. 5. feb. 1997, b) Ingibjörg, f. 20. feb. 1971, var gift Magn- úsi Eyjólfssyni, f. 16. júlí 1971, dóttir þeirra er Kristín, f. 24. okt. 1994, c) Davíð, f. 21. júlí 1975, sam- býliskona Margrét Sigurðardóttir, f. 29. júlí 1981, börn þeirra eru Guðmundur, f. 4. mars 1999, og Viktoría Emma, f. 21. jan. 2001. 3) Kristín, f. 10. maí 1954. Davíð ólst upp á Ísafirði til fimm ára aldurs en fluttist þá með fjölskyldunni til Reykjavíkur. Hann lærði vélvirkj- un hjá Vélsmiðjunni Héðni, varð meistari í greininni 1958 og varð það hans ævistarf. Hann var hjá Héðni til 1960, þegar hann stofn- aði Beltasmiðjuna og rak hana þar til hann lét af störfum. Hann var hagur í höndum, hvort sem var á járn eða tré. Davíð var virkur fé- lagi í Lionsklúbbnum Frey og Oddfellowstúkunni Þorkeli Mána auk þess að syngja tenór með Karlakórnum Stefni og Vorboð- um, kór eldriborgara í Mosfellsbæ. Davíð verður jarðsunginn frá Bústaðakirkju í dag og hefst at- höfnin klukkan 13. Elsku afi. Þá er komið að leiðarlokum hjá þér, þú barðist hetjulega sem þín var von og vísa. Ég uppgötvaði snemma að þú varst mjög sérstakur meðal afa, allir vinir mínir áttu afa með staf og köflótta inniskó, þú fékkst þér ekki svoleiðis fyrr en þú varst kominn á níræðisaldurinn. Í mínum huga varstu ofurhetja, sem sveif upp stillansana á Hallgríms- kirkjuturni til að setja ljósin í kross- inn, aldrei þorði ég þangað upp, veiddir hákarla sem ungur maður eða þegar þú tókst upp á því á sjö- tugsaldri að læra á seglbretti. Þegar þú mættir á staðinn þá var fjör, söngur og gleði, þú gafst þér alltaf tíma fyrir okkur krakkana milli þess sem þú reistir verksmiðjur, lagðir hitaveitu, smíðaðir jarðýtuhús, já smíðaðir og smíðaðir. Þegar maður kom í heimsókn í Beltasmiðjuna, fékk maður óáreittur að ferðast um ævintýralandið enda hafðir þú ein- stakt lag á að kenna án þess að nota boð og bönn. Ég man ekki eftir að þú hafir nokkurn tímann skammað mig og þó var ég uppátektarsamur krakki. Ég á mínar bestu minningar með þér að Hafravatni, í sundi í Ak- urholtinu og í svaðilförum um óbyggðir þar sem þú þekktir hvern krók og kima, enda fjallamaður mik- ill. Ég er lánsamur að hafa fengið að dveljast hér á þessari jörð með þér en það fær maður seint fullþakkað og vona ég að við hin sem eftir lifum höfum lært og tileinkað okkur ein- hverjar af þínum lífshugsjónum. Maður vissi alltaf þegar þú varst að koma, afi minn, blístrið kom á undan, við blístruðum líka oft saman en núna blístra ég einn. Þinn Sigfús (Fúsi). Elsku afi minn, núna ertu farinn frá okkur öllum sem þykir svo ótrú- lega vænt um þig. Mér sem fannst þú eiga svo mikið skilið að fá að lifa lengur, þú varst svo duglegur uppi á spítala. Alltaf að æfa þig að labba og svo duglegur að borða þótt þú værir ekkert svangur eftir þessa stóru að- gerð. Þú varst byrjaður að labba og ég var farin að hlakka til að hitta þig aftur heima hjá henni ömmu en þá fékkstu flensu og hafðir bara ekki næga krafta til að láta þér batna á ný. Ég get ekki trúað að hægt sé að taka svona yndislegan mann frá okkur öllum ástvinum hans afa míns, hann afi var alls staðar velkominn og allir voru velkomnir til hans. Ég trúi núna að afi sé kominn á betri stað þar sem honum líður vel og að hann vaki yfir okkur hvernig sem stendur á. Ég bið elskulegan Guð að vaka yfir henni ömmu okkar og gæta hennar, henni líður illa eins og öllum hinum sem elska afa, hún amma er svo sterk og dugleg og gætir þess að öllum í kringum hana líði vel. Svona er þetta yndislega fólk og þakka ég innilega fyrir að hafa kynnst þeim. Elsku afi minn, megir þú hvíla í friði. Þín Anna María. Kveðja frá Karlakórnum Stefni Karlakórinn Stefnir er heldur hnípinn þessa dagana. Um miðjan desember sungum við yfir moldum eins af fjórum heiðursfélögum kórs- ins, Þórðar Guðmundssonar, og nú er látinn annar heiðursfélagi, Davíð Guðmundsson. Davíð söng með Stefni í 25 ár samfleytt, og var með betri mætingu en flestir aðrir allan þann tíma. Hann söng ætíð 1. tenór, enda með bjarta og fallega tenórrödd sem hélt sér ótrúlega vel fram eftir aldri. Davíð lærði strax alla texta, og gat sungið blaðlaust ef á þurfti að halda fyrr en flestir félagar hans í kórnum. Þegar hann hætti í kórnum af heilsufarsástæðum árið 2000 hafði hann á þessum langa ferli starfað í fjölda nefnda, og meðal annars verið formaður kórsins. Davíð annaðist lengst af, ásamt Ingu konu sinni, alla miðasölu kórs- ins, bæði á tónleikum og skemmt- unum. Þegar miðasölu á skemmtan- ir lauk brugðu þau sér gjarna bak við barborðið og afgreiddu þar, – allt með sömu ljúfmennskunni. Það var eins og þau hefðu gaman af því að rétta félögunum þessar eftirsóttu veigar, sem þau notuðu aldrei sjálf. Reyndar var eins og þau hefðu ánægju af öllu sem þau gerðu. Stefnir fór í ferðalag fyrir átta ár- um, í fylgd fararstjóra sem virtist vera kominn af langhlaupurum í báðar ættir og þeyttist með okkur á milli hetjutorga Mið-Evrópu á ógn- arhraða. Ýmsum yngri mönnum í kórnum þótti nóg um, en Inga og Davíð voru ætíð fremst, og blésu ekki úr nös. Tveimur árum síðar skipti kórinn um þak á íbúðarhúsi eins kórfélagans, og einnig þar var Davíð, uppi á þaki í 20 tíma þessa helgi, og brosti eins og ævinlega. Það er eldmóður manna eins og Davíðs sem kemur hlutunum í fram- kvæmd, þótt ekki fari alltaf hátt. Það vita ekki allir Stefnismenn að hann átti stóran hlut í því að kórinn eignaðist söngpalla og síðar söng- skerma. Einnig má nefna ómetan- lega heimildasöfnun Davíðs fyrir kórinn, en hann tók upp á segulbönd og síðar myndbönd alla vortónleika kórsins um margra ára skeið. Það er gott að vita að þessi gögn eru til. Við hefðum gjarna viljað kveðja þig betur. Finna þetta þétta handtak og heyra orðin sem jafnan fylgdu: „komdu sigursæll“. En nú stöndum við yfir þér látnum og syngjum lögin sem voru þér svo kær. Betur getum við ekki gert. Í baksýn er fáni Stefnis, fáninn sem þú gættir af trúmennsku árum saman. Vertu sæll, kæri vinur. Hörður Björgvinsson, formaður. Kveðja frá Lkl. Frey Við klúbbfélagar í Lkl. Frey eig- um enn á bak að sjá góðum og holl- um félaga. Vélsmíðameistarinn Dav- íð Guðmundsson var í klúbbnum frá haustdögum 1974. Hann lagði hönd og hug að starfi í klúbbnum með al- úð og vandvirkni frá því að hann gekk í hann. Á þeim þremur áratug- um sem hann „lagði lið“ í samræmi við kjörorð Lions lét hann sig aldrei vanta á fund eða í starfið sem klúbb- urinn sinnti svo framarlega sem heilsa og aðstæður leyfðu. Hann skilaði því ávallt fullu húsi í fé- lagsstarfi Freys. Enda var hann kosinn Melwin Jones-félagi 1993. Á síðasta fundi Freys 17. janúar síðastliðinn, tveim- ur dögum fyrir andlát hans, fengum við góða og holla kveðju til fundarins frá honum. Þá var hann staddur á sjúkrabeð í LSH. Kveðjan minnti okkur á hlýlega handtakið sem hann heilsaði okkur öllum með á hverjum fundi. Félagsmálaþegn í klúbbnum var hann ætíð öflugur og styrkur. Oft, já, áratug samtals vann hann í einhverri af nefndum Freys, t.d. fé- laganefnd, ferðanefnd, landgræðslu- nefnd, Skálatúnsnefnd og skemmti- nefnd. Stundum var hann í tveimur nefndum samtímis, mörgum sinnum formaður í fararbroddi og ávallt fylginn sér vel. Að vonum kveðja Freysfélagar með söknuði aldursforseta sinn og ötula félagann Davíð. Með þakkar- kveðju fyrir allt hans fórnfúsa starf vottum við ástvinum hans samúð og virðingu fyrir sönnum Lionsmanni. Davíðs haga hönd og hjálpfúsa starf gleymist ei fljótt en geymist í þakk- látu minni. Freysfélagar. Við fráfall Davíðs Guðmundsson- ar er mér efst í huga þakklæti fyrir þau góðu kynni sem ég hef haft af honum og hans fjölskyldu. Okkar leiðir lágu saman í karlakórsstarfi og svo þurfti ég, eins og svo margir, oft að leita til hans í smiðjuna. Davíð var tveggja tíma maður í sínu fagi, jafnvígur á eldra handverk og allar nýjungar. Hugmyndaríkur og út- sjónarsamur í besta lagi og vildi allt- af leysa hvers manns vanda. Ég tel að margir muni skrifa um Davíð og hef því þessar línur ekki fleiri, en hugsa því meira um ljóðið „Höfðingi smiðjunnar“ eftir nafna hans frá Fagraskógi og þá sérstaklega hend- inguna: „Hann lærði af styrkleika stálsins að standa við öll sín heit.“ Bestu kveðjur til fjölskyldu Davíðs. Erlingur Kristjánsson. Hinn 19. janúar barst mér til eyrna sú harmafrétt að vinur minn Davíð Guðmundsson væri látinn eft- ir erfið veikindi. Þá kom óneitanlega upp í hugann atvik úr kynnum okkar í fimmtíu ár. Fyrst kynntist ég Davíð í Vél- smiðjunni Héðni í ársbyrjun 1954 þar sem ég var við nám í vélvirkjun og hann verkstjóri. Á þeim tíma var líf og fjör í Héðni, fjöldi manna að störfum í smiðjunni og eins út um allt land í síldarbræðslum og frysti- húsum. Davíð var verkstjóri í svo- kallaðri bæjarvinnu og var ég svo heppinn að vinna undir hans stjórn um nokkurt skeið. Verkefnin voru fjölþætt og oft á tíðum flókin. Davíð var oft fljótur að átta sig á bestu leiðinni til að leysa málin og með sínu létta skapi hafði hann góð sam- skipti við alla. Á þessum stóra vinnu- stað var stofnaður karlakór og söng Davíð að sjálfsögðu í 1. tenór í kórn- um. Kór þessi varð ekki langlífur en ánægjuleg reynsla fyrir mig að fá að taka þátt í karlakórssöng í fyrsta sinn á ævinni. Það skildi leiðir hjá okkur, við fórum á aðra vinnustaði. Davíð rak Beltasmiðjuna lengi og alltaf var það járnsmíðin sem var starfsvettvangurinn. Svo var það árið 1984 að vinur minn Kristján Þorgeirsson varð fimmtugur og hélt skemmtilega veislu og voru söngmenn úr Karla- kórnum Stefni þar fjölmennir. Ég hafði gaman af söng og það varð úr að ég gekk til liðs við kór þennan og þar hitti ég Davíð aftur og sungum við saman í 1. tenór í mörg ár. Of langt mál væri að telja upp allar ferðirnar sem við fórum saman með kórnum, bæði innan- og utanlands, og aðrar uppákomur en skemmtilegt var það. Davíð og Inga voru vinnusöm og harðdugleg bæði og ég minnist þess þegar raddæfingar voru heima hjá þeim að þá voru kræsingarnar slíkar á borðum að það var eins og að lenda í stórafmæli. Missir karlakórsins er mikill, tveir af máttarstólpum hans, Davíð og Þórður Guðmundsson, hafa fallið frá með stuttu millibili, þeir voru báðir ljúflingar og gáfu mikið af sér. Kannski kemst ég aftur með þeim í kór á hærri stöðum síðar. Ég votta Ingu, börnunum og öðr- um vandamönnum samúð mína og vona að minningin um góðan dreng verði þeim huggun harmi gegn. Theódór Óskarsson. Elsku Davíð. Ég sakna þín mikið. Þú ert besti vinur minn. Það var svo gaman að vera hjá ykkur Ingu upp við Hafra- vatn. Þú fórst með mig út á spíttbát- inn flotta og margar ferðir á ára- bátnum. Þú og Inga heimsóttuð okkur líka í Danmörku og áttum við góða daga saman. Þú varst alltaf svo glaður og góður við mig. Nú veit ég að þú og afi eruð saman uppi á himn- um. Ég veit að þú og afi eruð bestu vinir. Elsku Inga, ég hlakka til að sjá þig í sumar. Kveðja Karl Emil Deis (Kalli). Elsku Davíð, hversu ótímabært hefur söngur þinn þagnað. Þú sem áttir að lifa í 100 ár eins og pabbi, og nú eruð þið báðir farnir okkur frá, alltof fljótt. Þú og Inga hafið verið órjúfanleg- ur hlekkur í lífi okkar. Þið pabbi kynntust þegar pabbi kom sem ung- lingur í læri til þín í Héðni. Þú fékkst að vita að þú værir að fá skapstóran og óstýrlátan ungling í læri! Er okk- ur systrum minnisstæð sagan þegar þið voruð sendir ungir í Sandgerði þar sem verið var að setja upp nýja verksmiðju. Voru þar einnig múr- arar við vinnu. Höfðu þeir einn dag- inn verið að rappa, og rappað góðum múrklessum á spánnýjan rúskinns- jakka pabba. Vildu múrararnir ekki iðrast gjörða sinna og brugðuð þið á það ráð að rafsjóða allar múrskeiðar fastar við járnrörin! Þannig hófst yndisleg vinátta ykkar. Vinátta sem aldrei bar skugga á í tæp 60 ár. Hafravatn var sælureiturinn ykk- ar Ingu og þar eyddum við saman mörgum stundum. Er okkur minn- isstætt hvíta litla dúkkuhúsið, sem var lítil skipsbrú, með sætum kýr- augum og flottum stólum úr hval- beinshryggjarliðum. Spíttbáturinn þjótandi á vatninu og allir á sjó- skíðum. Þvílíkt ævintýri að alast upp við. Enda fór það svo að pabbi og mamma festu kaup á sumarbústað rétt hjá. Kenndir þú þá Sollu systur að syngja hástöfum þegar hún gekk með ströndinni heim í okkar bústað þegar rökkva tók, svo hún mundi ekki heyra í draugunum á leiðinni! Á hverju sumri fórum við saman í sumarfrí um landið á Land Rover- unum og söngurinn þinn hljómaði um öll fjöll. Skiptumst við systur á að fá að vera í langa Rovernum þar sem sungið var hástöfum „Rúgbrauð með rjóma á“ sem aldrei tók enda! Allar ógleymanlegu ferðirnar í Höll- ina okkar inni í Kiðlingum sem þið pabbi og fleiri félagar byggðu. Ferð- in í Grundarfjörðinn gleymist seint þegar minkurinn gerði Ingu og mömmu bilt við, „við prívat aðstæð- ur“, og þær hlupu á ljóshraða niður kjarrivaxna hlíðina! Eða ferðin þeg- ar við óðum Morsána inn í Bæjar- staðaskóg, holdvot upp undir hend- ur, en komum þó öll með þurra skóna til baka! Ferðin í Flatey gleymist þó aldrei þar sem krían ætlaði að ganga frá mömmu, mamma æpandi og sveiflandi vesk- inu í allar áttir, og allt var fest á filmu! Já, þær eru ófáar stundirnar sem við höfum hlegið saman á myndakvöldum! Þú varst einstaklega handlaginn, hvort sem var á járn eða tré, og bera heimili okkar systra merki um fag- urt handverk þitt. Þegar börnin okkar uxu úr grasi nutu þau nærveru ykkar Ingu og hin síðari ár hefur þú gengið börnunum okkar í afastað, þeim til ómældrar gleði. Elsku hjartans Davíð, við þökkum þér alla hlýjuna, vinatryggðina og yndislegan sönginn þinn. Elsku Inga, Dedda, Mummi, Stína og fjöl- skylda, megi góður Guð styrkja ykk- ur á þessari erfiðu stundu. Far vel, kæri vinur. Dóra og Sólveig Karlsdætur. Góður vinur er horfinn á braut. Efst í huga er þakklæti til þessa lífsglaða félaga okkar fyrir allar ánægjustundirnar sem við áttum með honum og Ingu. Það sem leiddi okkur saman fyrir 30 árum var sönglífið í Mosfellssveit, þá vorum við öll nýflutt í sveitina. Karlakórinn Stefnir endurvakinn, og ekki var það lítið sem við tókum þátt í skemmt- anahaldi sem var í kringum tónleika, ferðalög og uppsetningar á ýmsum leikþáttum, alltaf var opið í Akur- holtinu til æfinga, oft fram á rauða nótt. Gestrisni ykkar Ingu var ein- stök. Það er svo margt sem okkur lang- ar til að nefna en eftir svona mörg og viðburðarík ár vitum við ekki hvar á að byrja eða enda. Efst í huga er þakklæti fyrir að hafa fengið að eiga þig að vini. Við biðjum góðan guð að styrkja Ingu okkar í gegnum þennan missi. Við kveðjum þig með virðingu og þökk og vottum fjölskyldu þinni dýpstu samúð. Þínir vinir, Bjarney og Páll, Valgerður og Grímur. Elsku Davíð, mig langar til að kveðja þig og þakka þér alla þá gest- risni og hlýju sem þið Inga hafið sýnt mér og Önnu Maríu undanfarin ár, með texta eftir Valgeir Skag- fjörð: Þú tími eins og lækur áfram líður um lífsins kröppu bugður alltof fljótt. Markar okkur mjög svo undan svíður, minnir á þig, gengur títt og ótt. Ekkert kvikt sem andar fær þig flúið, það fölnar allt og máist burt um síð. Galdur enginn getur á þig snúið þú glottir bara og hæðist alla tíð. Samt linar þú og læknar hjartasárin og leggur við þau smyrsl þín sérhvern dag. Svo tínast eitt og eitt í burtu árin eins og dægrin björt um sólarlag. Megi algóður Guð vernda og vaka yfir elsku Ingu, Deddu, Mumma, Stínu, fjölskyldum og vinum. Hertha. DAVÍÐ GUÐMUNDSSON

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.