Tíminn - 16.02.1975, Blaðsíða 30

Tíminn - 16.02.1975, Blaðsíða 30
30 TíMlNN Sunnudagur 16. febrúar 1975 Trúbadúrar eru fámenn stétt tónlistarmanna hér á landi. Nafnið trúbadúr er upprunnið i Suður-Frakklandi á miðöldum, og var þá notað um ástarsöngvara, sem flökkuðu um og sungu ljóð sin. Siðar var nafnið notað almennt um flökkusöngvara, og á siðari timum hefur merking orðsins f jarlægzt enn meira uppruna sinn og nú er það að jafnaði notað um ýmiss konar visnasöngvara. Þekktustu islenzku trúbadúrarnir, sem svo hafa verið nefndir, eru eflaust Megas, Böðvar Guðmundsson og örn Bjarnason. — Nú-timinn átti viðtal við þann siðastnefnda fyrir nokkru, en hann mun i siðari hluta marzmánaðar, hljóðrita LP-plötu ásamt Bergi Þórðarsyni. örn Bjarnason er Akureyringur i húð og hár. Hann hefur komið fram á ýmsum skemmtun- um og hafa ljóð hans og tónlist vakið verulega athygli. örn, Megas og Böðvar Guðmundsson voru gestir Ómars Valdimarssonar i sjónvarps- þættinum „Það eru komnir gestir", — en þátt- urinn var bannaður fyrir nokkru, eins og greint . hefur verið frá i blöðum. ^----------------------------------------------------------------------» Sálmurinn um sósurnar — Það má segja að Gylfi Gísla- son hafi komið trúbadúrs- nafninu á mig, segir Orn i upphafi viðtalsins. — Hann var með þátt um Þórberg i út- varpinu á 85. ára afmæli skáldsins, og þar söng Þór- bergur m.a. ljóð sitt og lag, sem hann nefndi „Sálmurinn um sósurnar". Gylfi kom að máli við mig og bað mig að strjúka undir lagið á gltar til að lyfta aðeins upp raulinu i Þórbergi. Hann sagði Þórbergi að hann hefði fengið Orn Bjarnason trúbadúr til að strjúka undir lagið á gitar. Stuttu sfðar varð ég á vegi blaðamanna Visis, sem voru að spyrja fólk um eitthvað á förn- um vegi i þættinum Visir spyr. Mér fannst gaman að trUba- diirsnafninu, og þegar þeir vildu vita starfsheiti mitt, skellti ég tnibadUrsnafninu fram. Orn kvaðst ekki hafa raulað mikið að undanförnu, en ,,þó alltaf öðru hvoru". Um ára- mótin kom hann fram á lands- fundi Alþýöubandalagsins, og 1. desember s.l. kom hann fram á 1. des. samkomu stúdenta i Há- skólabiói og gerði þar mikla lukku. Orn sagði, að lögin, sem hann léki, væru sum eftir hann sjálfan, en önnur eftir tníbadUra á Norðurlöndunum og viðar. Textarnir væru hins vegar allir eftir hann sjálfan og hann léki sjálfur undir á gitar. Við vorum ekki með eggskörp brot i buxum — NU-timanum lék mikil for- vitni á að fræðast um bannfærða sjónvarpsþáttinn, sem sjónvarpsáhorfendur munu aldrei koma til með að Hta aug- um. — Þátturinn var tekin upp fyrri hluta vetrar, hóf Orn mál sitt, — og ég, Megas og Böövar vorum kynntir sem Islenzkir triibadúrar. — Það hefur heyrzt, að þið hafið verið fremur illa tilhafðir og jafnvel druslulegir. — Já, það er eflaust eitthvað til I þvl — alla vega vorum viö ekki með eggskörp brot I buxum, einsog fyrri gestir þessa þáttar. Ég var klæddur flauelsbuxum og peysugopa, og hinir voru klæddir á svipaöan hátt. Megas hafði skrámazt á öðru auganu og þvl var gripið til þess ráðs að setja eitilsvartan lepp fyrir augað — og það var mjög fyndið og stakk I stiif við það háalvar- lega og þvingaða form, sem hef- ur einkennt þessa þætti. Við höfðum alls ekki rætt það okkar I millum að koma svona klæddir I upptökuna, en við er- um sennilega allir á pessari linu — og viljum ekki kenna okkur við þá tegund manna, sem g'anga með harðkúluhatta. Klæðaburðurinn hefur efiaust átt sinn þátt I þvi að skapa þarna mjög sérstakt andrúms- loft. Eruð þið kommúnistar? ómar spjallaði lltillega við okkur áöur en við gengum inn I sjónvarpssalinn, og gaf okkur nokkra punkta, sem hann ætlaði að ræöa um við okkur. Þetta var rætt mjög frjálslega, og frá sjónarmiði okkar vorum við hans gestir og áttum eingöngu að svara spurningum, sem að okkur var beint, en ekki að opinbera skoðanir okkar á ákveðnum málum að tilefnis- lausu. Hins vegar voru spurningar Ómars margar hverjar mjög harðar og erfitt að svara þeim þannig, að ekki væri hægt að fetta fingur út i svörin sam- kvæmt hlutleysisreglum sjónvarpsins. Til dæmis spurði Nú-tíminn ræðir við Örn Bjarnason trúbadúr um bannfærðan sjónvarpsþátt, hlutleysi ríkisfjölmiðla og fleira ..Við vorum ekki með egaskörp brot í buxum eins oq fyrri gestir þessa þáttar" hann: Eruð þið kommúnistar? Og það gefur auga leið, að það er erfitt aö svara svona spurningu þannig að svarið tirjóti ekki I bága við hlutleysis- reglurnar. — Hverju svöruðuð þið þessari spurningu-? — Megas svaraði henni eitthvað á þessa leiö: Já, kommúnistar Hvað er kommúnisti? Ég er t.d. mjög hlynntur kommúnum,..... og kommUnsense — og þar með var það útrætt mál. Við áttum að flytja eitt lag hver, og Andres Indriðason vildi heyra lögin áður en þau yrðu tekin upp, svo við fluttum þau fyrir hann. fig sá strax, að honum leizt alls ekki á blikuna, enda held ég, að Ahdrés vilji helzt að allir syngi eingöngu um sólskin og blóm, — og allt annað sé klám frá hans sjónarmiði. Þegar Andrés hafði hlýtt á lög okkar, neitaði hann að þau yrðu tekin upp. Böðvar gekk þá til hans til að ræða þetta, og spurði hann að þvi, hvort menn mættu hafa skoðun eða ekki. Þegar þeir höfðu rætt málin um stund, féllst Andrés á að taka upp lögin. Hvað merkja hugtökin lýðræði og málfrelsi? — Hvað merkja oröin málfrelsi og lýðræði? Það er ekki að undra þótt við vörpum fram þessari spurningu, eftir allt sem á hefur gengið út af þessum þætti. Það er alltaf verið að veifa þessum hugtökum — lýðræði — málfrelsi, frjáls Ut- varpsstöð, — frjálsir fjölmiðlar — frjáls skoðanamyndun — frjáls menning og fleira I þess- um dUr. Það á allt að vera frjálst, en þegar er farið að at- huga þetta aðeins nánar, kemur I ljós, að þetta er einungis fyrir fáa Utvalda menn i þjóðfélaginu. Þegar til kastanna kemur, verður ljóst, að þeir, sem skreyta sig með þessum hugtök- um, eiga við allt annað en eigin- lega merkingu orðanna. Jón og útvarpráð — Þeir, sem sáu þennan þátt, virtust hafa gaman af, enda var kímni I þættinum, og við vorum sennilega tröllslega undarlegir, miðaö við fyrri gesti. örn sagði, að Böðvar hefði farið til Akureyrar strax eftir að þátturinn hafði verið tekinn upp, en hann sjálfur hefði nokkru slðar hringt I Jón Þórarinsson, dagskrástjóra sjónvarpsins, og spurt hvenær þátturinn yrði á dagskrá. — Jón svaraði þvl til, að það væru engar likur á þvi að þátt- urinn yrði sýndur og kvafcst „Megas hafði skrámazt á öðru auganu, og þvi var gripið til þess ráðs að setja eitilsvartan lepp fyrir augað — og það var mjög fyndið, og stakk i stúf við það háalvarlega og þvingaða form, sem hefur einkennt þessa þætti." ,,Þeir sem sáu þennan þátt, virtust hafa gaman af, enda var kímni i þættinum, og við vorum sennilega tröllslega undarlegir, miðað við fyrri gesti."

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.