Tíminn - 16.02.1975, Blaðsíða 35

Sunnudagur 16. febrúar 1975
TÍMINN
35
með ungu fólki með ungu fólki með ungu
Hverja llnu þarf aö fhuga af kostgæfni áður en hún er fest á pappirinn.
Hér má sjá eina unga stúlku við teikningu sina af fyrirsætunni.
Unniö af kappi i hinni stóru skólastofu. Nemendur spreyta sig á þvf, að teikna andlit fyrirsætunnar.
Timamyndir: Róbert.
með ungu fólki með ungu fólki með ungu
motur og drykkur
Halldóra Ásgeirsdóttir, nemandi Vogaskóla í
heimsókn í Myndlista- og handíðaskóla íslands
Við lögðum leið okk-
ar i Myndlistar- og
handiðaskóla Islands,
en hann er til húsa i
Skipholti. Gisli B.
Björnsson, skólastjóri,
skýrði fyrir okkur i
byrjun starfsemi
skólans i vetur. Þá
gekk hann með okkur
um skólann og sýndi
okkur vinnu nemenda i
reynd.
Á efstu hæð hússins
voru nemendur 1.
bekkjar við vinnu sina.
Þar voru i rauninni
tvær bekkjardeildir en
nemendur beggja
bekkjanna unnu þó að
sinum verkefnum i
einni risastórri skóla-
stofu. Þar inni voru um
40 nemendur, tuttugu
úr hvorum bekk.
Verkefnaskiptingin var þann-
ig, að annar hópurinn var að
teikna andlit ungrar fyrirsætu,
en hinn hópurinn teiknaði beina-
grind, sem stóð i öllu sinu veldi
út á miðju gólfinu. Mér var tjáð
að hún héti Lina.
I fyrstu tveimur bekkjum
skólans var okkur sagt, að mikil
áherzla værilögð á góða ástund-
un i námi og fylgzt væri vel með
mætingu nemenda, en þegar
lengra liði á námið yrði það
frjálsara og nemendum gefið
tækifæri til sjálfstæðs náms.
Við eina trönuna stóð ung
stúlka og við tókum hana tali til
að forvitnast aðeins um inn-
tökuskilyrðin i skólann. Sagðist
hún heita Sólveig og vera Aðal-
steinsdóttir.
— Til þess að fá inngöngu i
skólann þarf hver nemandi að
þreyta svonefnt inntökupróf og
standast það að sjálfsögðu.
Prófið er byggt upp á spurning-
um og ritgerð, en einnig þurfum
við að spreyta okkur i teiknun
og málun.
— Hefurðu ákveðið hvort þú
ætlir að leggja stund á frekara
nám þegar þessu námi er lokið
hér i skólanum?
— Já, minn hugur stefnir i þá
átt. Hins vegar get ég ekki á
þessu stigi sagt neitt nánar um
það, þar sem framhaldsnám fer
eftir þvi hvaða braut ég vel.
Við aðra trönu hittum við ung-
an pilt, Vigni Jóhannsson og við
lögðum fyrir hann spurninguna
um það, hvort hugur hans
stefndi á frekara nám þegar
þessu lyki.
Sagði Vignir, að svo gæti far-
ið, ef námið i Myndlistar- og
handiðaskólanum veitti ekki
það sem hann væri að sækjast
eftir.
Bæði i gamni og alvöru spurð-
um við Vigni, hvort myndlist
ætti framtið fyrir sér á Islandi,
— þótt við sæjum á þessu dug-
iega og áhugasama fólki, að
svarið við spurningunni gæti að-
eins verið á einn veg.
Og svarið varð auðvitað þann-
ig, en Vignir bætti þvi við að
með þeim nemendum, sem nú
væru i skólanum myndi örugg-
lega risa upp margt efnilegra
listamanna.
Hvað skyldi hann heita ná-
unginn, sem er að teikna Linu
kellingu út við glugga, niður-
sokkinn i verk sitt. Það væri
synd að trufla hann, — og þó....
— Ég heiti Jón Bjarnason.
Aðspurður sagði hann, að
hugur hans stefndi i kennara-
deildina.
— Út? Til útlanda? Til hvers?
Ég fæ full réttindi sem kennari
hér heima. Almennt um mynd-
list? Ja, — hún er frá minum
bæjardyrum séð jafn nauðsyn-
leg og matur og drykkur, — og
ég get sagt þér það, að myndlist
er i sókn hér á landi.
Asta ólafsdóttir, einn nem-
andi þessa stóra bekkjar, sagði
okkur, að sinar framtiðar-
áætlanir i sambandi við mynd-
listarnám væru alls óákveðnar,
— hins vegar ætti allt sem flokk-
ast gæti undir myndlist, mikla
framtið fyrir sér.
Þegar einn nemendanna var
að virða Linu kellingu mjög ná-
kvæmlega fyrir sér, pikkuðum
við i bakið á honum og spurðum
hann hvort við mættum trufla
hann aðeins.
Framhald á 34. siðu.
NEAAANDI VOGASKÓLA í
STARFSKYNNINGU Á TÍMANUM
Myndlist
er jafn
nauSsynleg
Halldóra Asgeirsdóttir er
sextán ára gömul og nem-
andi I Vogaskóla. Hún stund-
ar nám I fjórða bekk, og
bekkurinn hennar er nefndur
V-10.
Halldóru langaði til að
kynna sér störf blaðamanna
I svokallaðri starfsviku, sem
nemendur nefna „sæluvik-
una”. Hér á Timanum var
hún i nokkra daga og spreytti
sig á ýmsum smáverkefn-
um, auk þess sem hún fékk
það verkefni að lýsa fyrir
lesendum einni kennslustund
i Myndlista- og handiðaskól-
anum, en árangur þess verk-
efnis sjáum við hér á siðunni.
Kjartan Guðjónsson, kennari
aðstoðar einn nemanda.
/