Fréttablaðið - 02.09.2006, Side 22

2. september 2006 LAUGARDAGUR22
■ FÖSTUDAGUR, 25. ÁGÚST
Takmörkuð auðlind
Brennu-Njáls saga er rétt um eitt-
hundrað þúsund orð á lengd. Það
er ekki óvenjuleg lengd á skáld-
verki. Sumar skáldsögur eru
reyndar miklu lengri og aðrar
mun styttri. Til að verk geti flokk-
ast sem skáldsaga er oft miðað við
fjörutíu þúsund orð, styttri verk
eru þá smásögur eða nóvellur.
Það eru talin býsna góð afköst
hjá rithöfundi að koma frá sér
einu verki á ári. Ef verkið er
hundrað þúsund orð eru afköstin
273 prenthæf orð á dag, sjö daga
vikunnar. Til að berja saman
sæmi- lega
prenthæfan
texta er lág-
mark að
reikna
með
tveim-
ur umferðum, uppkasti
og hreinskrift. Það
þýðir að afköstin eru
a.m.k. 546 orð á dag.
Hvern einasta dag.
Á hverju ári skrifa ég í
Fréttablaðið texta sem er sam-
tals eitthundrað og tíuþúsund orð
á lengd. Lengri en Njáls saga sem
er 100.125 orð, en töluvert styttri
en Biblían; hún er 783.137 orð. Á
þremur síðustu árum, að viðbættu
yfirstandandi ári, er ég búinn að
setja saman lesmál sem slagar
upp í biblíulengd.
Þetta rifja ég upp til að rétt-
læta fyrir sjálfum mér að það er
ólíklegt að mér takist að reka
smiðshöggið á bókina sem ég er að
skrifa, „Augnablik sannleikans“, í
tæka tíð fyrir þessa jólavertíð. Og
það finnst mér verra því að þegar
maður er kominn á minn aldur er
manni vel ljóst að jól eru tak-
mörkuð auðlind.
Andri er með hálsbólgu
og tekur pensillín. Jóhanna
læknir sagði að þetta væru streptó-
kokkar og Andri er þess fullviss að
ákveðin sósa sé sjúkdómsvaldur-
inn: Streptókokkteilsósa. Kannski
ný farsótt sé í uppsiglingu?
■ LAUGARDAGUR, 26. ÁGÚST
Í afplánun
Fór í ræktina eftir að hafa verið í
sumarfríi.
Það er ótrú-
legt hvað
maður
getur orðið
hrumur á
fáeinum
vikum.
Sem straff
fyrir letina
lyfti ég
lóðum þar til
ég hafði varla
þrek til að lyfta
tómum lófanum
til að þurrka
svita af enn-
inu og svo
hljóp ég á
færibandi í yfirbótarskyni
þangað til ég var kominn með
hreina samvisku. Það var langt
hlaup. Kosturinn við að hlaupa á
færibandi er sá að enginn keyrir
yfir mann á meðan.
Eftir gufuböðun og slökun enda
ég á því að dýfa mér ofan í risa-
stóran tréstamp fullan af köldum
sjó.
Og þegar ég hjóla heimleiðis
líður mér eins og Arnaldi
Schwartzenegger meðan hann var
upp á sitt besta - áður en hann fór
í pólitíkina.
■ SUNNUDAGUR, 27. ÁGÚST
Uppvask
Það hlýtur eitthvað alvarlegt að
hafa komið fyrir mig; þegar ég
var að vaska upp fattaði ég allt í
einu að mér leiðist uppvask ekki
lengur. Verð að muna að minnast á
þetta við geðlækninn minn og vita
hvað hann (hún) segir.
Andri byrjar í Ísaksskóla á
morgun og kvöldið fór í að telja
upp þær áleggstegundir sem hann
vill ekki sjá í nesti.
■ MÁNUDAGUR, 28. ÚST
Sænautasteik og fúi
Keypti sænautakjöt á 1140 kr. kíló-
ið. Það finnst mér dáldið hátt verð
því að sænautin „ganga“ jú
sjálfala.
Börnin höfðu aldrei heyrt
minnst á sænautakjöt áður og
reyndar ekki hrefnukjöt heldur.
En þetta var mikið borðað í minni
æsku.
Ég skóf af ketinu búðarmarín-
eringuna og bjó til minn eigin
kryddlög. Þetta var herramanns-
matur.
Finnur vinur minn kom og
gerði við útidyratröppurnar sem
verið hafa dauðagildra fyrir bréf-
bera, stefnuvotta, rukkara og far-
andsölumenn. Vinir og ættingjar
hafa haft „inside“ upplýsingar og
gengið inn bakdyramegin.
Annars er það alveg merkilegt
að 15 ára gamlar spýtur skuli
grotna sundur. Eina skýringin á
þessu er að ég hafi hugsanlega
bleytt of duglega í þeim með rán-
dýru fúavarnarefni sem ég hef
makað á þær á hverju hausti.
■ ÞRIÐJUDAGUR, 29. ÁGÚST
Föndur
Ég eyddi mestöllum deginum í að
leika mér. Ég byrjaði að fikta við
að mála fyrir ári í Prag og veit
ekkert skemmtilegra en að dunda
með liti. Úr því að ég hef ákveðið
að sitja hjá þessi jólin og fresta
bókinni get ég leyft mér svona
munað.
Mest gaman finnst mér þegar
við Andri málum saman. Hann
teiknar guðdómlegar fígúrur sem
ég reyni að stæla og aðal-
þemað í
myndum
hans eru
átök
góðs og ills, eða „vondir
menn og góðir“, eins og hann
orðar það með mikilli skothríð og
blóðsúthellingum.
■ MIÐVIKUDAGUR, 30. ÁGÚST
Blindgata í Kaíró
Nasjíb Mafús er dáinn.
Mafús fékk Nóbelinn 1988 fyrstur
þeirra fjölmörgu höfunda sem
skrifa á arabísku - og sá eini til
þessa.
Ég veit um þrjár bækur eftir
hann sem hafa verið þýddar á
íslensku, en þær gætu verið fleiri.
Þær heita „Blindgata í Kaíró“,
„Míramar“ og „Þjófar og hundur“.
Sigurður A. Magnússon þýddi
Blindgötuna og Míramar og Úlfur
Hjörvar þá síðastnefndu og eiga
heiður skilinn fyrir að opna okkur
sýn inn í arabíska bókmenntir.
Þegar við Sólveig vorum í Kaíró
hérna um árið bauð ég henni á
veitingahúsið í gamla miðbænum
þar sem Mafús var vanur að sitja
umkringdur sinni bókmenntahirð.
Sennilega hefur hann verið illa
fyrir kallaður þetta kvöld því að
hann lét ekki sjá sig. Það þótti mér
verra.
Reyndar er ég ekki sérlega
uppnæmur fyrir því frægðarfólki
sem ég hef hitt um dagana. Eina
súperstjarnan sem mér þótti þó
verulega gaman að hitta og spjalla
við var Astrid Lindgren sem ég
var svo stálheppinn að vera kynnt-
ur fyrir í kokkteilboði í Stokk-
hólmi hjá þeim hjónum Silvíu og
Karli G. Ekki man ég nú hvað hún
sagði, en ég man hvað hún hafði
tært augnaráð og svo vottaði
annað slagið fyrir skelmsku
glotti.
Sólveig og krakkarnir tíndu
rifs og sólber og í kvöld sauð ég
sultur og setti í krukkur.

■ FIMMTUDAGUR, 31. ÁGÚST.
Gwyllyn verður Glenn
Ég tölti tindilfættur niður í eldhús
í morgun að gá hvort sultan hefði
hlaupið almennilega. Mælikvarð-
inn er hvort hægt er að hvolfa
krukkunum án þess að innihaldið
detti í gólfið. Sultan haggaðist
ekki. Og bragðið! Maður lifandi!
Það er nú meira hvað deyr af
fólkinu. Mafús í gær og Glenn
Ford í dag. Glenn karlinn náði trú-
lega aldrei að verða risastjarna,
en hann lék í mörgum sterkum
myndum sem ég sá í gamla daga.
Notalegur náungi sem hafði þann
skrýtna sið þegar hann var kom-
inn úr kúrekafötunum að safna
salt- og piparstaukum af mikilli
ástríðu.
Nú er komin út ný stafsetningar-
orðabók. Íslensk stafsetning er
dáldið snúin. En samt held ég að
hún sé eins og englasöngur í
samanburði við sum önnur
mál, til að mynda velsku.
Glenn Ford sál-
ugi sem var af
velskum ættum
var reyndar skírður
Gwyllyn en hann tók upp nafnið
Glenn um leið og hann varð lög-
ráða og varð heimsfræg kvik-
myndastjarna um leið og hann var
búinn að einfalda stafsetninguna.
Frænkurnar Inga og Birta
komu í pitsupartí. Smátt og smátt
er ég að skapa mér nafn sem pitsu-
bakari. Það er hægt að hugsa sér
verri eftirmæli en:
„Hann bakaði prýðilegar
pitsur.“
Streptókokkteilsósa
Í Dagbók Þráins Bertelssonar er sagt frá meðalafköstum meðalrithöfunda;
vikið að Arnaldi Schwartzenegger, sænautakjöti og uppvaski. Einnig er minnst
á tréstamp fullan af köldum sjó, blindgötu í Kaíró, dauðagildru fyrir bréf-
bera, stafsetningu - og nýja farsótt.
Kæra
Dagbók
Þráinn Bertelsson skrifar
agt frá