Fréttablaðið - 02.09.2006, Side 68

2. september 2006 LAUGARDAGUR32
Stórleikarinn Pálmi
Gestsson og Georg
Lárusson, forstjóri
Landhelgisgæslunnar,
voru á ferð fyrir austan
á Jökuldalsheiði um
síðustu helgi við hrein-
dýraveiðar. Hinn magn-
aði Siggi á Vaðbrekku
var leiðsögumaður
þeirra enda felldi Georg
sitt fyrsta dýr, 93 kílóa
tarf, og Pálmi lagði
risatarf – 102 kíló.
Svo stóðum við Goggi gener-áll í líkflutningum heim að austan. Með þetta pakkað í
teppi. Kjötið. Skrokkana tvo,“
segir Pálmi Gestsson leikari og
veiðimaður – og skellihlær.
Pálmi er ekki að lýsa því sem
gæti verði æsispennandi sakamál
heldur þegar hann og Georg Lár-
usson, forstjóri Landhelgisgæsl-
unnar, komu suður um síðustu
helgi af Jökuldalsheiðinni með tvo
væna hreindýrstarfa í bílnum.
Georg var að skjóta sitt fyrsta
dýr og segir engum blöðum um
það að fletta að hreindýraveiðar
séu toppurinn á veiðimennskunni.
Hefur Georg þó lagt stund á nán-
ast alla hugsanlega veiði, bæði
fugl og fisk, frá því hann man eftir
sér.
„Það getur verið sport að þreyta
lax til dæmis en ekki hægt að bera
þetta saman. Þetta er alvöru veiði-
mennska,“ segir Georg.
Tárast yfir góðri hreindýrasteik
Pálmi var að fella sitt annað dýr,
að þessu sinni 102 kílóa tarf.
„Ég sé það núna þegar ég ber
saman krúnurnar að hitt dýrið,
sem þótti vænt, hefur verið hálf-
gerður bjálfi, eins og sagt er, í
samanburði.“
Pálmi hugsar sér gott til glóð-
arinnar. „Eftir að gert hafði verið
að dýrunum í aðstöðu sem Siggi er
með að Vaðbrekku tók snillingur-
inn Davíð bróðir kjötiðnaðarmað-
ur á móti okkur og gerði snilldar-
lega að hverri steikinni á fætur
annarri. Þetta er besti matur hugs-
anlegur. Maður bara tárast þegar
þetta bráðnar uppi í manni.“
Leiðsögumaður ekki af þessum
heimi
Siggi, sem Pálmi kallar svo, er
Sigurður Aðalsteinsson, hrein-
dýraleiðsögumaður og ritstjóri –
jafnan kallaður Siggi á Vaðbrekku
þar eystra. Siggi fór með þá leik-
arann og forstjórann upp á Jökul-
dalsheiði þar sem frést hafði af
tarfahópi. Pálmi sparar hvergi
lýsingarorðin þegar hann talar um
leiðsögumanninn.
„Varla af þessum heimi. Þvílík-
ur snillingur og þekkir þetta allt
eins og handarbakið á sér. Hann er
eins og hreindýrin. Nusar bara út í
loftið. Og veit þá allt. Þegar menn
voru búnir að ganga sig upp að
hnjám með blóðbragðið í munni –
þá byrjaði hann að hlaupa. Þindar-
laus eins og tófa.“
Þetta er í annað sinn sem Pálmi
fer til hreindýraveiða og segir
hann ferðina ekki síður hafa verið
ævintýraför að þessu sinni. Hann
fékk ekki úthlutað dýri síðasta ár
og var orðinn langeygur eftir að
komast til að fella dýr. Friðlaus.
Pálmi fellir risatarf
Siggi á Vaðbrekku fór með félag-
ana að sunnan upp á heiðina hjá
bænum Hákonarstöðum. Og fljót-
lega fundu þeir tarfahóp, 21 dýr
að tölu. „Og þar voru í þrír áber-
andi höfðingjar,“ segir Pálmi.
„Það getur verið vesen að finna
dýrin en þegar það er búið þá byrj-
ar skákin.“
Koma verður að dýrunum áveð-
urs svo þau finni ekki af veiði-
mönnunum lyktina en hreindýr
treysta ekki síst á lyktarskynið.
Og eru ljónstygg.
„Við komumst í færi. Eða
þannig. Veltum því fyrir okkur
hvort það væri of langt. En það
varð úr að ég tæki fyrsta skotið.
Og fljótlega felldi ég minn tarf af
270 metra færi í einu skoti. 102
kíló og held ég að telja megi á
fingrum annarrar handar þá tarfa
sem felldir hafa verið í sumar og
eru yfir hundrað kíló. Stór og öfl-
ugur tarfur. Jájá, risatarfur.“
Milli örvæntingar og spennu
„Já, það er lukka yfir honum
Pálma,“ segir Georg. Því nú var
komið að forstjóranum að fella sitt
dýr. Og eftir skot Pálma („hreint og
gott skot“) kom styggð vitanlega
að dýrunum. Sem kostaði langan
eltingaleik við dýrin sem tók marg-
ar klukkustundir og Georg lýsir
sem spennuþrunginni þolraun.
„Þetta var rosalega gaman. En
tók á. Ég verð að viðurkenna það.
Ég hljóp á eftir heljarmenninu
Sigurði yfir urð og grjót – mýrar
og móa, en við misstum dýrin
lengst inn á heiði. Oft var ég kom-
inn að því að gefast upp. Og var
farinn að binda við þetta þær einu
vonir að lifa af. Þá sagði ég við
sjálfan mig: Georg, þú lætur það
ekki spyrjast um þig að þú hafir
gefist upp á hreindýraveiðum.“
Áfram var því barist í mikilli
spennu – sveiflast milli spennu og
örvæntingar. Þegar sást í hornin
yfir hæð var tekið að skyggja. Síð-
asti séns. Og þá kom adrenalín-
kikk eins og Georg segir.
„Þegar við loks komumst í færi,
bak við stein eftir að hafa skriðið
að hópnum í hálftíma, var að duga
eða drepast. Ef þetta klikkaði átti
ég engra kosta völ aðra en flytja
úr landi. Enginn tími til að setja
upp statíf. Ég skellti því byssunni
niður, hélt niðri í mér andanum,
miðaði og lét vaða. Hitti dýrið í
hjartastað,“ segir forstjóri Land-
helgisgæslunnar.
Báðir fengu væna tarfa
Georg skaut dýrið, sem hann hafði
verið að eltast við klukkutímum
saman, af um 200 metra færi. 93
kílóa tarf sem telst gott. Hann seg-
ist sannarlega ætla að sækja um
leyfi að ári. Þetta sé mögnuð veiði
án hliðstæðu. Óviðjafnanleg.
Sigurður á Vaðbrekku segir þá
félaga hafa staðið sig með ágæt-
um. Vanir veiðimenn.
„Þeir fengu báðir mjög væna
tarfa. Algengasta stærðin í flokki
stórra tarfa er 90 kíló,“ segir Siggi
og telur Pálma og Georg geta vel
við unað.
Hreindýraveiðitímabilið stend-
ur frá 1. ágúst til 15. september.
Það er því rúmlega hálfnað en
veiða má 909 dýr að þessu sinni.
Sigurður gerir ekki ráð fyrir öðru
en að sá kvóti veiðist eins og
venjulega þrátt fyrir fréttir um að
ekki hafi verði felldur nema tæpur
helmingur kvótans.
jakob@frettabladid.is
VONGLAÐIR VEIÐIMENN Georg og Pálmi
ásamt hinum magnaða leiðsögumanni
– Sigga á Vaðbrekku.
BYSSAN MUNDUÐ Búið að finna hjörðina og þá er að ná miði. Leiðsögumaðurinn Siggi á Vaðbrekku kom þeim Pálma og Georg upp á Jökuldalsheiði og í tæri við feita tarfa.
VEIÐIFÉLAGAR Forstjórinn og leikarinn ánægðir en þarna hefur Pálmi skotið sinn tarf.
Spaugari og forstjóri fella feita tarfa
„Þegar menn voru búnir
að ganga sig upp að
hnjám með blóðbragðið í
munni – þá byrjaði Siggi
að hlaupa. Þindarlaus
eins og tófa.“