Fréttablaðið - 07.07.2007, Qupperneq 26

A
tli Bollason hringir
og spyr hvort ég geti
komið núna. Samt er
korter þangað til æf-
ingin á að byrja. Ég
sem hélt að allar hljóm-
sveitaræfingar byrjuðu seint og um
síðir. En þetta er víst popphljómsveit
en ekki rokkhljómsveit. Strákarnir
pikka mig upp á rauðum jeppa og eru
mjög herramannslegir. Bergur Ebbi
kvartar yfir þreytu alla leiðina í æf-
ingarhúsnæðið. „Ég er geðveikt búinn
að vera að reyna að koma mér í stuð.
Ég ætla nefnilega að eiga besta kvót-
ið í viðtalinu.“
Þegar við komum í húsnæðið setj-
ast Bergur Ebbi, Snorri, Atli, Georg
og Siggi í sófann tilbúnir að láta allt
flakka. „Það er miklu meira IQ í þess-
ari hljómsveit en flestum öðrum,“
segir Bergur Ebbi strax en dregur það
aðeins tilbaka þegar kemur í ljós að
enginn af þeim hefur farið í greindar-
próf. „Ég hef aldrei viljað taka svona
próf. Ef ég mældist kannski undir
meðallagi greindur, væri bara einhver
Forrest Gump, það væri hræðilegt.“
Strákarnir eru allir úr Menntaskól-
anum við Hamrahlíð. Tveir þeirra út-
skrifuðust úr Háskólanum í vor. En
hver skyldi þá vera klárastur? „Við
vinnum saman sem ein heild. Við erum
allir sérhæfðir. Siggi er til dæmis nú-
verandi Íslandsmeistari í mjólkur-
kaffilist, í „latte-list“. En hann færir
fórnir fyrir hljómsveitina. Fer ekki út
til Belgíu að keppa eins og hann átti að
gera,“ segir Georg. „Mig langar ekki
að fara,“ heyrist í Sigga og það er um
það bil allt sem hann hefur að segja.
Efni í plötu er langt komið. Bara eftir
fíniseringar og textabrot. Þeir mæta á
hverjum degi í æfingarhúsnæðið til að
undirbúa plötuna. Það þarf að fylgja
hittaranum eftir og nota „hæpið“ Berg-
ur Ebbi og Snorri semja flest lögin og
Bergur flesta textana. „Ég ætla að
vera með eitt lag á hverri plötu. Svona
eins og George Harrison,“ segir Atli.
„Ég og Georg erum heimsku gæjarn-
ir,“ grínast Siggi. „Við erum ryþmapar-
ið,“ leiðréttir Georg. „Við erum allir
mjög duglegir við að útsetja saman.
Við vorum til dæmis búnir að rembast
við vinsælasta lagið okkar, „Verum í
sambandi“ í marga mánuði. Það virk-
aði aldrei.“
Og Snorri tekur undir það. „Það
þarf eiginlega að koma fram að Birg-
ir Ísleifur Gunnarsson hjálpaði okkur
mikið við útsetninguna.“
„Verum í sambandi“ sló óvart í
gegn. Þó að strákarnir setji takmarkið
alltaf hátt þá höfðu þeir enga rosa trú á
því að þetta lag myndi verða sprengja.
Þetta var bara sætt lag.
„Þetta er svona „touchy“ og tilfinn-
ingaríkur texti. Annaðhvort hefði fólk
gripið þetta eða ekki,“ útskýrir Snorri
sem samdi lagið. „Það sama gildir eig-
inlega um hljómsveitina.“
Hljómsveitin varð til fyrir rúmu ári.
Fólk var ekki með það á hreinu í byrj-
un hvort þetta væri einhver einka-
húmor eða grín. En strákarnir þver-
taka fyrir það.
„Ég og Bergur höfum oft setið á
kvöldin og talað um hversu frægir við
ætlum að verða,“ segir Georg og Berg-
ur hlær mjög hátt og bætir við, „þetta
er bara eins og lífið. Auðvitað er grín í
raunveruleikanum.“
Og allt sem þeir gera er útpælt. „Á
fyrstu tónleikunum vorum við ótrú-
lega æstir og rifum fólk með okkur.
Fólk vissi ekkert hvernig það átti að
haga sér,“ lýsir Georg. „En það smit-
aði útfrá sér.“
„Það eru ekki alltaf nein rosaleg
gæði á flutningi hjá okkur,“ viður-
kennir Bergur Ebbi. „Gæðin koma
bara annars staðar frá, einhver frum-
kraftur, lífskraftur sem keyrir okkur
áfram,“ segir Atli ákafur. Og í því
mætir ljósmyndarinn …
„Ég get ekki látið taka mynd af mér,“
segir Georg. „Er myndataka?“ spyr
Snorri. „Hvað, mættirðu í tweed-jakk-
anum þínum bara að gamni?“ spyr
Bergur Ebbi og Snorri hlær, meðan
Georg segist vera ógeð og spyr hvort
hann geti verið í svörtum plastpoka.
„En ef ég tek bara nokkrar magaæf-
ingar, þá er þetta kannski í lagi?“ segir
Georg og nær sér í flíspeysu. „Þetta
er ekki flíspeysa, þetta er high-tech
peysa.“
Ég spyr hvort þeir séu ekki með
samræmt „dress-code“. „Sko,“ svar-
ar Bergur Ebbi. „Við erum rosalega
mikið fyrir þessa hljómsveitapælingu.
Gullaldartími hljómsveita var sixtís
og að mörgu leyti var það gullaldar-
tími popptónlistar. Þessi fjögurra-pís
tónlist: trommur, bassi, gítar og söng-
ur. Harmonía. Þannig að við höfum
alltaf litið til sixtís. Til dæmis vorum
við ógeðslega mikið að spá í búninga.
Ekki endilega til að vera eins og frá
þessum tíma heldur var pælingin að
vera allir eins.“
Georg tekur við: „Sú hugmynda-
vinna endaði þannig að ég og Bergur
vorum sendir í Kringluna með ógeðs-
lega lítinn pening og við enduðum í 17
að kaupa einhverja rúllukragaboli.“
„Við ætluðum að taka klassíska
Bítla-rúllukragalúkkið,“ útskýrir
Viljum vera vinsælir
Sprengjuhöllin er vinsælasta hljómsveit Íslands um þessar mundir. Sumarsmellurinn „Verum í sambandi“ hefur trónað á toppi Tón-
listans vikum saman. Hanna Björk Valsdóttir kynnti sér galdurinn á bak við bandið á hljómsveitaræfingu eitt sólbjart sumarkvöld.
Ef þetta
væri ástar-
samband
þá værum
við komnir
yfir þriggja
mánaða
daðurtím-
ann þegar
allt er voða
spennandi.
Bergur Ebbi.
„Þannig að við keyptum fimm stykki
af rúllukragabolum og skikkuðum alla
til að eiga svartar, þröngar gallabux-
ur við. En þetta passaði ekkert á okkur
alla. Ég er alveg númmer 33 meðan
Bergur notar 12 þannig að við end-
uðum í Gyllta kettinum daginn fyrir
tónleika og ég ætlaði í þessar svörtu
buxur. Það þurfti að leggja mig í gólfið
á meðan Bergur og ein búðarkonan og
vinkona hennar náðu að hysja upp um
mig buxurnar. Svo náðum við að loka
þeim og þá vorum við bara góð,“ segir
Georg hlæjandi.
En spiluðu þið í rúllukragabolun-
um?
„Já, kannski fimm sinnum, fólk fílaði
þetta alveg en svo kom upp rosalegur
ágreiningur um þetta mál og Snorri sagði
bara: „Ég ætla að vera í skyrtu.“
Snorri útskýrir. „Þetta byrjaði sko
þannig að minn bolur skrapp eitthvað
saman.“ „Iii, bara þinn bolur“ skýt-
ur Atli og hinir hlæja. „Þannig að það
var bara bumban út og eitthvað fárán-
legt,“ segir Snorri. „Þá ákváðum við að
þrír myndu vera í bolunum og tveir í
hvítum skyrtum með bindi. En síðan
gekk það ekkert upp. Á næstu tónleika
mætti Snorri bara í gulri skyrtu,“
segir Georg. „Hann vildi meiri futur-
istic búninga,“ heyrist í Berg Ebba.
„Við erum allir sjálfskipaðir popp-
fræðingar. Við kunnum poppfræð-
in upp á 10,“ segir Bergur Ebbi eftir
mikla umræðu um sölupælingar.
Og hver er þá yfirlýst tónlistar-
stefna ykkar?
„Popptónlist“ segja þeir allir í einu.
„Ég hef pælt rosalega mikið í þessu
og eina sem gerir popptónlist að poppi
er að það sé vinsælt. Það er bara