Fréttablaðið - 03.05.2008, Side 62

38 3. maí 2008 LAUGARDAGUR
GÓÐ VIKA / SLÆM VIKA
HELGARKROSSGÁTAN
99
k
r.
sm
si
ð
Dæmi hvernig SMS gæti litið út ef svarið er Jón:
Þá sendir þú SMS-ið: JA LAUSN JON
ÞÚ GÆTIR UNNIÐ
HITMAN Á DVD!
Leystukrossgátuna!
Þú sendir SMS skeytið
JA LAUSN
LAUSNARORÐ á númerið
1900!
Lausn krossgátunnar er birt að viku liðinni á vefnum, www.this.is/krossgatur
Fjarlægðin fegrar næstum allt, en
gerir aðra hluti fyndnari en ella.
Einir 2.390 kílómetrar duga í það
minnsta lítið til að fegra atvinnu-
bullara, en það má flissa yfir þeim.
Í umræðuþætti Íslands fara þeir
gjarnan með gamanmál og undar-
legar staðhæfingar sem sjaldan
eru sannreyndar. Því þetta á fyrst
og fremst að vera skemmti-
legur þáttur. Sem hann
er. Við sjáum hann
stundum hér í tölv-
unni.
Á dögunum
mættu þar
tveir úr stjórn-
arandstöðu og
tvö úr stjórn.
Þau ræddu
landbúnað og
innflutning á
kjöti, en fjöl-
skyldan hafði
þá nýlokið við
að innbyrða
þýskar pylsur
og léttsteikt
egg.
Þingmaður
skammsýnna
bænda var brúna-
þungur enda með
áhyggjur af því að einhverj-
ir dýralæknar hefðu sannað að
lífshættulegir sjúkdómar myndu
fylgja kjötmetinu. Hann var ekki
spurður nánar út í það þótt hann
virtist á svipinn vita upp á sig
bullskömmina. Enda brostum við
út í annað hér í stofunni.
Reyndari þingmaður lét þá sitt
ljós skína og setti vikt í húmorinn:
Segðu mér, Egill, hvers vegna
heldur þú að aldrei sé boðið upp á
linsoðin egg á hótelum í Evrópu?
Lét svo í veðri vaka að það væri
vegna einhverrar sýkingarhættu
og pestardjöfla. Nú var brosið
orðið breitt í stofunni.
Meðan háttvirtur malaði, þá
eins og endurhljómaði á bak við
hann vaðallinn bráðfyndni um
gæði íslensks landbúnaðar og
bestu bænda í heimi. Þetta ósagða
bull líkamnaðist svo í munni
menntamálaráðherra sem
fór að tala um íslenskar
mjólkurvörur. Sann-
arlega bestar í
heimi! Það var
hlegið upphátt í
stofunni.
Hér í Germ-
aníu hefur fjöl-
skyldan nefni-
lega dvalist í
nokkrar vikur
og er orðin
nokkuð örugg
um að þýsk
matvara sé ekki
eitruð.
Sérstaklega
eru mjólkurvör-
urnar reyndar góm-
sætar, hvað svo sem
ráðherrann segir.
Smjörið er til dæmis
afburðagott og betra en ódýra
írska smjörið. Góðar eru og ann-
arra þjóða afurðir; danska sultan,
spænsku tómatarnir og brauðið,
ostarnir frá Grikkja- og Tyrkja-
landi og allt það.
Og við borðum gjarnan létt-
steikt og líttsoðin egg. Þau eru
kölluð lífræn og eru ódýr. Þá hugs-
um við til þingmanna sem ekki
hafa komið til útlanda eða ekki
skilið matseðilinn á hótelinu. Og
við flissum einsog fífl.
Evrópska eggið
Góð vika fyrir ...
Láru Ómarsdóttur.
Hún sagði upp störfum á
Fréttastofu Stöðvar 2 eins
og frægt er orðið. En Lára
var ekki lengi atvinnulaus.
Tilboðin streymdu inn og
Lára gat valið úr störfum.
Hún er nú upplýsingafull-
trúi hjá Iceland Express.
Jónas Kristjánsson,
fyrrum ritstjóri, hefur
þann hátt á að atyrða alla
blaðamenn sem leggja
fyrir sig þann starfa og
telja þá svikara. En Lára,
líkt og aðrir sem róa á þau
mið, hefur ráð á að gefa lítið fyrir slíkar athuga-
semdir því hún er á helmingi hærra kaupi sem
upplýsingafulltrúi en sem fréttamaður en Jónas
hefur ekki, svo vitað sé, gert neitt til að hefja
blaðamennskuna uppúr því hjólfari að teljast
láglaunastarf.
Jóhönnu Sigurðardóttur.
Hennar tími er svo
sannarlega kominn.
Meðan allt er í kaldakoli
og stjórnmálamenn flestir
súpa seyðið af því með
tilheyrandi óvinsældum og
bölmóði ... þá blómstrar
Jóhanna. Í nýrri könnun
Capacent er hún vinsælasti
ráðherrann en 60 prósent
landsmanna eru ánægð með
störf hennar.
Þórunni Sigurðardóttur.
Hún er nú að láta af störfum sem
stjórnandi Listahátíðar í Reykjavík
til þess eins að setjast í stjórn
EFA – European Festival
Association – á aðalfundi
samtakanna sem haldinn var
í Antalya í Tyrklandi.
Löngu er tímabært að
Þórunn láti til sín taka
í menningunni á
heimsvísu.
Slæm vika fyrir ...
Guðlaug Þór Þórðarson.
Það að taka að sér heilbrigðisráðu-
neytið hefur sýnt sig í því að vera
hálfgert pólitískt sjálfsmorð. Og
það virðist eiga við um Guðlaug
Þór sem og aðra. Hjúkrunarfræð-
ingar keyrðu Gulla út í horn sem sá þá einu leið út
að fallast á allt sem þeir höfðu fram að færa. En
það sem ekki drepur mann... styrkir mann.
Einar Benediktsson, forstjóra Olís, og reyndar aðra
olíufursta.
Eins og þeir séu ekki búnir að þola nóg vegna
samráðsins – hæddir og spottaðir – en, nei.
Sigurður trésmiður Hreinsson frá Húsavík lætur
sér ekki segjast og höfðaði mál gegn
Keri, áður Olíufélaginu, og hafði
sigur. Fimmtán þúsund í skaðabætur
er kannski ekki stór biti en Halldór
Halldórsson, formaður Sambands
íslenskra sveitafélaga, skorar á
sveitarfélög landsins að fylgja
fordæmi Sigga smiðs. Og þá gæti nú
farið að muna um. En, eins og Davíð
segir, það eru alltaf neytendur sem
borga brúsann á endanum.
Andrés Magnússon.
sem hefur tekið að sér, eftir að Ólafur Teitur
Guðnason hvarf af Viðskiptablaðinu til betur
launaðra starfa hjá Straumi, að vera samviska
blaðamannastéttarinnar. Eða eins og segir í síðasta
pistli þar sem Andrés vandar almennt um við
blaðamenn: „... mikilvægt [er] að menn varist að
blanda saman fréttaflutningi og málflutningi...“ Í
pistlinum rekur Andrés meðal annars meint afglöp
Láru Ómarsdóttur á ferli hennar, til dæmis að hún
hafi látið þess ógetið í frétt Stöðvar 2 af verðkönn-
un í ritfangaverslunum þar sem Office One kom
best út að hún að hún var áður verslunarstjóri þar.
Meinið er að Lára var aldrei verslunar-
stjóri hjá Office One, hún starfaði
áður hjá Griffli, Pennanum sem og
Office One þaðan sem hún var
reyndar rekin. Þannig að ef Andrés
telur að blaðamenn miði fréttaflutning
sinn ávallt við persónulegan hag og/eða
pólitískar skoðanir á það ekki við um
Láru í þessu tiltekna dæmi. Hvernig
var þetta með glerhúsið?
KLEMENS ÓLAFUR ÞRASTARSON
SKRIFAR FRÁ BERLÍN