Fréttablaðið - 16.08.2008, Blaðsíða 38

● Forsíðumynd: Örlygur Hnefill Örlygsson tók mynd
á heimili Önnu Ragnarsdóttur Útgáfufélag: 365
miðlar ehf., Skaftahlíð 24, 105 Reykjavík, s. 512 5000
Ritstjórar: Roald Eyvindsson roald@frettabladid.is, Emilía
Örlygsdóttir emilia@frettabladid.is, Hrefna Sigurjóns-
dóttir hrefna@frettabladid.is Auglýsingar: Hlynur Þór
Steingrímsson s. 517 5439 Útlitshönnuður: Kristín
Agnarsdóttir kristina@frettabladid.is.
HEIMILISHALD
KLARA KRISTÍN ARNDAL
Í
mörg ár hefði mátt líkja mér við Monicu Geller í Friends. Öll mín
unglingsár og vel fram yfir tvítugsaldurinn var allt í röð og reglu
hjá mér. Á menntaskólaárunum fór ég aldrei að sofa án þess að
vera búin að læra heima, leggja föt morgundagsins á stólbakið og
pakka réttum bókum ofan í skólatösku. Á þessum tíma hljóp ég líka úti
og borðaði ekki nammi, en það er önnur saga.
Eftir að ég flutti að heiman þreif ég baðherbergið með tannbursta,
skildi aldrei eftir uppvask, raðaði bókum í hillur eftir stærð og bjó allt-
af um. Á einhverjum tímapunkti tók ég að breytast. Sumir hefðu sagt
til hins betra, en ég er ekki viss. Lífið var einfaldara á þessum árum.
Hugurinn var skýr enda samviskan tandurhrein. Ég sakna þessa tíma-
bils lífs míns. Sakna þessa járnaga sem ég
hafði, sérstaklega þegar kemur að heimilis-
verkunum. Mér leiðist að vera með samvisku-
bit yfir að ryksuga ekki oftar, að vaska ekki
upp í nokkra daga, að nenna ekki að setja í vél
og að kaupa sandpappír, grunn og hvíta lakk-
málningu og gera svo aldrei upp hliðarborðið
í stofunni. Kannski er ein af ástæðum þess að
ég hef breyst sú að í dag er miklu meira að
gera hjá mér. Dagarnir virðast oft of stuttir
til að komast yfir allt það sem þarf að gera.
Það er líka möguleiki að mínar áherslur hafi
breyst með tímanum og að smáatriði eins og
umbúið rúm, gljáandi hrein gólf og fyrir fram ákveðinn klæðnaður
skipti mig ekki eins miklu máli og áður.
Þó svo að ég hafi enn ekki fundið leið til að hrista af mér samvisku-
bitið yfir öllu því sem mér finnst ég þurfa að gera er löngunin til að
eyða tímanum í annað en tiltekt orðin yfirsterkari. Að hitta vini og
vandamenn, leggjast í sófann eftir langan vinnudag, fara á kaffihús
eða leika við barnið mitt skiptir mig meira máli í dag.
Ef hún Monica vissi að ég tók fram ryksuguna fyrir tveimur vikum og
er enn ekki farin að ryksuga vildi hún eflaust ekki þekkja mig í dag.
Samviskubitið ryksugað
Þó svo að ég hafi enn
ekki fundið leið til að
hrista af mér sam-
viskubitið yfir öllu sem
mér finnst ég þurfa að
gera er löngunin til að
eyða tímanum í annað
en tiltekt orðin
yfirsterkari.
Hannyrðakonan Þórdís Jónsdóttir
á ekki langt að sækja að vera flink
í höndunum en báðir afar hennar
voru smiðir og ömmurnar miklar
saumakonur. Hún erfði borðstofu-
húsgögn og skenk sem móðurafi
hennar og -amma gerðu í samein-
ingu og heldur að vonum mikið
upp á þau.
„Afi smíðaði borðið, stólana og
skenkinn en amma saumaði kross-
saums-munstur í sessurnar og
voru þetta sparihúsgögn þeirra.
Þegar ég flutti í húsið mitt sá
amma strax fyrir sér að húsgögn-
in gætu vel átt heima hjá mér og
bauð mér að eiga þau þegar hún
þyrfti ekki lengur á þeim að halda.
Við fjölskyldan notum húsgögnin
mikið og er þetta okkar aðal-
matarborð,“ segir Þór-
dís.
Hún segist þó vera
búin að festa mynstr-
ið vel á filmu svo hún
geti endurgert það ef
það skyldi slitna. Þór-
dís ætti ekki að eiga í
nokkrum vandræð-
um með það því
sjálf handbróderar
hún púða. „Ég er mikið að vinna
með flatsaum en hef þó líka saum-
að krosssaum,“ segir Þórdís, sem
eignar ömmu sinni alfarið sauma-
áhuga sinn.
Fleiri virðast þó hafa erft hand-
verksgenið í fjölskyldunni því
tvær systur
Þórdísar starfa
einnig sem lista-
konur. Fyrir ofan
skenkinn er einmitt
mynd eftir Maríu
systur Þórdísar, en
hún er að sögn Þór-
dísar hugfangin af
íslenskri náttúru.
„Hún málar íslensku fjöllin en
auk þess hafa konur og blóm verið
henni hugleikin.“ - ve
Listileg samvinna
● Þórdís Jónsdóttir notar óspart húsgögn sem afi hennar og amma gerðu í sameiningu.
Afi Þórdísar smíðaði borðstofuhúsgögnin en amma hennar saumaði sessurnar. Fyrir ofan skenkinn er mynd eftir Maríu
Jónsdóttur, systur Þórdísar, og vinstra megin við skenkinn má sjá handbróderaða púða eftir Þórdísi. MYND/HEIDA.IS
● heimili&hönnun 16. ÁGÚST 2008 LAUGARDAGUR2