Réttur


Réttur - 01.08.1987, Blaðsíða 10

Réttur - 01.08.1987, Blaðsíða 10
Þau Eyjólfur og Guðrún fluttust svo til Siglufjarðar vorið 1939 og hófu búskap sinn á Þormóðsgötunni í húsi hins mikla öðlingsmanns Guðmundur Davíðssonar. Hóf Eyjólfur þá að vinna hjá Aðalbirni. Það var að vísu ekki í upphafi hugsað sem reglulegt iðnnám en leiddi þó si'ðar til sveins- og meistaraprófs. Ógleymanleg eru mér þau mörgu kvöld sem ég kom í kaffi upp í Þormóðsgötu. Var þar margt rætt enda stórir atburðir að gerast í heiminum. Var mér það sem þroskandi skóli því að húsbóndinn hafði oftast rétt svör við því sem um var rætt, að því leyti sem svör gat verið að fá. Þegar Aðalbjörn fluttist til Reykjavík- ur á fyrri hluta árs 1942 stofnuðum við Eyjólfur vinnustofu í félagi. En það varð stutt í þeim rekstri því að hvorttveggja var að markaður var of takmarkaður og eins hitt að ég var kominn með hálfan hugann í blaðamennskuvesen. Því varð það að Eyjólfur fluttist til Akureyrar síðla sama árs og gekk í félag við okkar ógleymanlega vin og félaga Sigtrygg Helgason og unnu þeir saman þar til Eyj- ólfur fluttist til Reykjavíkur 1961. Þrátt fyrir heilsubrest sem var farinn að gera vart við sig vann Eyjólfur meira en meðal vinnudag. Hann sá um að hafa í reglu myndir og myndamót hjá Þjóðvilj- anum, hann vann á morgnana við tækja- vörslu og fjölritun í Menntaskólanum við Hamrahlíð og á laugardögum og oftar vann hann við Bókasafn Dagsbrúnar. Tel ég víst að það hafi verið hans kærasta við- fangsefni og veit ég að safnið muni bera þess ófá merki að hann hafi um það fjallað. Eyjólfur lést 25. mars s.l. Um æviferil hans vil ég vísa til vandaðrar greinar Kjartans Ólafssonar í Þjóðviljanum 2. apríl s.l. Þegar leiðir hafa nú skilist og samfylgd okkar, sem af ýmsum ástæðum varð slit- róttari en skyldi, er nú lokið, leitar hugur- inn fyrst og fremst til æskukynnanna. Ég minnist þeirrar bjartsýni og baráttugleði sem þá ríkti í okkar hópi, þrátt fyrir kreppu og þrátt fyrir allt. Er með því engu varpað að núlifandi æsku. En æsku sína lifir hver bara einu sinni. Þess vegna verða æskuvinirnir kærastir. Ég biðst ekki undan því að baráttu- tímabil kynslóðar okkar Eyjólfs sé tekið til endurmats, sigrar, ósigrar, árangur, mistök, raunsæi, glámskyggni, o.s.frv. Það er menningarleg nauðsyn. En ég bið um að það verði gert af skilningi og vandaðri meðferð staðreynda. Það er réttur hverrar kynslóðar að verða dæmd á sínum eigin forsendum. Þær eru sá grund- völlur sem henni er léður til þess að starfa á. 122
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.