Réttur


Réttur - 01.08.1987, Blaðsíða 52

Réttur - 01.08.1987, Blaðsíða 52
inni yfir í sófann. — Og ég hef ekki séö hann síðan á föstudag. Honum er sama um allt. Móðirin virðist skreppa saman í sófan- um. Hún er grönn og loftkennd. Vitu finnst eins og hún sé að hverfa. — Hann kemur trúlega, segir Vita full- orðinslega. — Ég get ekki haldið áfram, það get ég bara ekki, segir móðirin mjóróma. Hún er þreytt og starir upp í loftið. — Nú bý ég til kaffi, segir Vita. Svo höfum við það notalegt. Þegar hún kemur heim til þess að laga mat og hann er ekki í portinu í það skiptið, finnur hún hvernig þetta þjakar hana. Hún ýtir Katrínu á undan sér inn í íbúðina, hendir kápunni á stól og nennir ekki einu sinni að ííta í spegilinn. Á leið fram í eldhúsið kemur hún auga á miðann fyrir innan dyrnar og hrifsar hann til sín gremjulega. Blaðið er vandlega samanbrotið. Kær kveðja. Ég sé, séð hitta, hitti, hitta við kirkjuna klukkan 21-22 Elskaðu, elska að verða ástfanginn. Ömer Yalsin Smátt og smátt þegar þýðing orðanna rennur upp fyrir henni, finnst henni hún vera útvalin. Og henni er strax Ijóst að í kvöld verður enginn matur. í þessu ástandi getur hún ekki flysjað kartöflur og steikt kótilettur. Það er henni líkamlega ógjörn- ingur, hún er ekki meö sjálfri sér. Hún finnur að frá þessu verður hún að segja, Kai fyrstum. Óróleg færir hún sig af einum stól á annan og heyrir ekki einu sinni tónlist en tekur nokkrar róandi töflur. Hún brýnir fyrir sér hvað það sé yfirgengilega frekt að leita á gifta konu á þennan máta. Þarna suðurfrá eru þeir vanir að taka bara konurnar, segir hún við sjálfa sig og það fer hrollur um hana. Kai skáskýtur sér inn um dyrnar. Hendir frá sér jakkanum og grípur Katr- ínu í fangið. Hann stendur með Katrínu á handleggnum og sér Vitu þögla og þrúg- aða í stólnum með bréfið í hendinni. Hún er eins og lömuð eftir áfallið. Hann setur Katrínu á gólfið og er hissa. Vita réttir honum bréfið. — Hver djöfullinn? hvíslar hann. Og af einhverri ástæðu fer hún að gráta. Hún grætur lágt og móðursýkislega og þrýstir sér að stórum líkama hans. — Já, en, hvað á þetta að þýða? hróp- ar Kai. Elskaðu, elska... Og hún segir frá öllu. Hversu skelfilegt það hafi verið og að hann hafi staðið þarna hvern dag, legið á gægjum og allt, svo hún gat varla farið úr. Munnurinn er opinn og hún sýpur hveljur. Tárin mynda rákir gegnum púður og kinnalít. Grátur- inn yfirbugar hana. Þetta er skelfilegt. — Þeir eru eins og dýr, segir hún, ekk- ert stöðvar þá. — Hann skal fjandinn eigi það, hrópar Kai. Hann ýtir borðinu til hliðar og stillir sér við gluggann en þar er ekkert að sjá. — Ég skal djöfullinn hafi það, hrópar hann og skellir hurðinni á eftir sér. Katrínu hættir aö leika sér og stendur upp. Hún er miöur sín yfir þessari alvöru og hún horfir á mömmu sína meðan munnurinn opnast meira og meira. Kai kemur aftur með Svcnd. — Ég geri það ekki, segir Vita og drepur í sígarettunni og sýpur á kaffinu sem er orðið kalt. — Já, en við verðum þar, ítrekar Kai. 164
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.