Réttur


Réttur - 01.08.1987, Blaðsíða 51

Réttur - 01.08.1987, Blaðsíða 51
— í hreinskilni sagt er ég hrædd, segir hún. Maöur veit sko aldrei upp á hverju þeir geta tekiö. Maður heyrir jú svo margt. Sé hann þarna aftur, segi ég Kai trúlega frá því. Já, það geri ég bara. Og hún fer upp til þess að búa til mat. Næsta morgun er allt grátt og hún gengur gegnum úðann með Katrínu sér við hönd. Á dagheimilinu taka stúlkurnar á móti þeim klæddar hlýjum treyjum. Þær brosa ekki og í því er fólgin þögul ásök- un. Portið við kjörbúðina er autt. Döpur beygir hún af leið og fer til bakarans. Þeg- ar hún tekur við pokanum með skonsum og kanelsnúðum, minnir hún sjálfa sig á að hún sé hamingjusöm og brosir fjörlega til konu bakarans. Hún tyggur sig angurvær í gegnum síð- búinn morgunmatinn og flettir blaðinu á meðan hún gefur portinu auga, — port- inu í blokkinni á móti en það er allt í einu orðið svo mikilvægt í stað þess að vera einskis virði. Og skyndilega stendur hann þarna með fráhneppta skyrtuna og hún finnur hitabylgju fara um líkamann. Sólin hefur brotist fram úr skýjunum og geisl- arnir falla skáhallt yfir buxurnar hans en andlitiö sér hún ekki. Höfuð hennar er fullt af gömlum draumum meðan hún safnar saman blöð- um liðinnar viku og gengst upp í að gera herbergin þrjú í íbúðinni vandlega hrein. Hrcinlæti er nauðsyn finnst henni. Ver- öldin er gljáandi hrein, og þetta er heimili hennar. Eldhúsið með mötru flísunum fær einnig sinn skerf af ilmandi þrifnaði og hún fyllist vellíðan. A leið niöur hring- ir hún hjá Liz en man þá að hún cr í vinn- unni. Hún gengur virðulega þvcrt yfir götuna og sér hann færa sig framar í portið. Hún tckur cftir því að hann er ckki cinu sinni með ölflösku í hendinni. Þessi frjálslega óskammfeilni að hann bara stendur þarna, fyllir hana undrun og hann flyst yfir í annan heim þar sem undarlegir hlut- ir geta gerst. Hún gengur eftir göngugötunni með töskuna sem sveiflast við mjöðmina, meðan hún raular með sjálfri sér. Öðru hverju nemur hún staðar til þess að líta á blússu eða kjól. En hún kaupir ekkert, það ætlar hún ekki að gera í dag, bara ganga og skynja sólina. Þegar hún er búin að fá nægju sína, man hún eftir móður sinni. Hún yfirgefur búðirnar og gengur um þröngar göturnar sem hún gjörþekkir. Auðvitað verður hún að segja móður sinni þetta, það er hið eðlilegasta. Hún lætur útidyrnar skellast á eftir sér og gengur upp stigana þar sem hvert þrep minnir hana á eitthvað. Á fjórðu hæð stansar hún og setur fingurinn á bjölluna á meðan hún kyrrir andlitsdrættina. Hún bíður, það gerist ekkert og hún hringir aftur. Hún tekur upp lykilinn og opnar eins og hún gerði forðum. 1 stofunni sér hún andlit móður sinnar og skilur allt. — Þetta er skelfilegt, segir móðirin. Hún rær fram í gráðið með andlitið í höndum sér. — Þetta er skelfilegt, Vita. — Mamma, segir Vita í huggunarróm og tekur um axlir hennar. Hún situr á hækjum sér við stólinn og er enn í káp- unni. — í þrjátfu ár. í þrjátíu ár, kveinar moðirin hjálparvana. Vita finnur róandi töflu og vasaklút í tösku sinni og sækir vatn fram í eldhús. Móðirin þrýstir vasaklútnum að augun- um, luin ræður ckki við grátinn. — Lcmur hann þig cnnþá? Lcggðu þig um stund, scgir Vita og hjálpar móður- 163
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.