Morgunblaðið - 05.10.2008, Blaðsíða 32

32 SUNNUDAGUR 5. OKTÓBER 2008 MORGUNBLAÐIÐ
UMRÆÐAN
Upplýsingar: Björg Einarsdóttir. Sími: 862 7675
Orkustöðvar mannsins
Hugleiðum á sálfræði orkustöðvanna.
Megintilgangur að sameina vitund persónu
og sálar í kærleiksblómi hjartastöðvar.
Í Laya Yoga er áhersla lögð á vinnu með
orkustöðvar líkamans, sem leið til
sjálfsþekkingar og andlegrar einingar.
Við tengjumst sköpun hugans og sálarinnar
með því að örva ímyndunarafl og innsæi
í leiddum hugleiðslum.
Kynningarkvöld:
Hugleiðslunámskeið
Námskeiðið hefst
8. október kl. 20.
Austurströnd 1.
Mán. 6. október,
kl. 20, Bolholti 4,
4. hæð.
Heilunarhugleiðslur
Blönduð tækni
og hugmyndafræði
Laya Yoga
MÁNUDAGINN 15.
september og miðviku-
daginn 17. sama mán-
aðar, litu dagsins ljós á
síðum Morgunblaðsins
tvær greinar eftir frú
Ástu Möller, alþing-
ismann og formann
heilbrigðisnefndar Al-
þingis. Mig langar til að
velta fyrir mér
ákveðnum þáttum er tengjast grein-
um frú Ástu, henni og öðrum til
íhugunar. Að sjálfsögðu ber að
þakka það er færst hefur til betri
vegar en ég mun að sjálfsögðu
benda þar frú Ástu á það óréttlæti
er snýr beint að okkur eldri borg-
urum. Frú Ásta talar um það í
greinum sínum að allar þær lagfær-
ingar sem orðið hafa á trygg-
ingakerfinu hafi verið gerðar undir
stjórn Sjálfstæðisflokksins. Var það
ekki undir stjórn Sjálfstæðisflokks-
ins sem tekið var úr sambandi það
ákvæði að miða laun aldraðra við
lægstu laun verkamanns? Sem var
afnumið á Alþingi á vordögum að
mig minnir 1995. Hvað varð um
byggingu hjúkrunarheimilanna sem
fyrrverandi heilbrigðisráðherra Jón
Kristjánsson skrifaði upp á að yrðu
byggð í tíð stjórnar Davíðs Odds-
sonar?
Minna má á samkomulag Ásmun-
arnefndarinnar sem skipuð var í tíð
stjórnar Sjálfstæðisflokksins, og
segja má að stjórn LEB hafi í raun
verið neydd til að skrifa undir, eftir
fund með formönnum aðildarfélag-
anna að Stangarhyl 4 í júlímánuði
2006.
Því þar var okkur tjáð að ef við
myndum ekki undirrita samnings-
drögin eins og þau lægju fyrir að
öllu leyti, gætum við
farið heim og yrðum
við þá á byrjunarreit.
Þessir samningar voru
samþykktir og nú skul-
um við rifja upp hvað í
þeim stóð.
Hvað varðar upp-
byggingu hjúkr-
unarheimila 2007, 200
hjúkrunarheimili. 2008,
500 heimili, 2009, 900
heimili, 2010, 900 heim-
ili.
Þess vegna er ekki úr
vegi að spyrja þig, frú
Ásta, er þetta samkomulag sem
LEB skrifaði undir í góri trú að
staðið yrði við, eitthvað í samræmi
við að sem þú, frú Ásta, ert að guma
af að núverandi ríkisstjórn eigi að
gera til ársins 2010?
Í upphafi talaði ég um að það bæri
að þakka það sem vel væri gert, og
að sjálfsögðu er það spor í rétta átt
að lofa fólki 67 ára og eldra að halda
áfram að vinna án skerðingar trygg-
ingabóta.
Nú væri ekki úr vegi að spyrja
þig, frú Ásta, hvaða vinna er í boði
fyrir okkur sem búum í sjávarþorp-
unum úti um allt land, þar sem fisk-
veiðistjórnunarkerfið eins og það er
er við lýði og ef auglýst er eftir
starfskrafti á þessu atvinnusvæði,
þá er háskólaprófs krafist. Nú er
rétt að velta fyrir sér skerðing-
arákvæði tryggingabóta. Frú Ásta
bendir réttilega á það að skerðingar
hafi lækkað úr 67% frá síðustu alda-
mótum 25% 1. apríl 2008. Frú Ásta
setur upp dæmi um einstakling sem
leysir út 500.000 kr. úr séreignalíf-
eyrissjóði og segir að skerðingin sé
248.000 kr. en getur þess ekki að
35% skattur er af þessum 500.000
kr. og eftir því telst mér til að við-
komandi einstaklingur eigi eftir
73.500 kr. Það er rétt að vekja at-
hygli frú Ástu og annarra á því að ef
einstaklingur eða hjón eiga sum-
arbústað eða einhverjar eignir, og
hafa ekki náð að losa sig við þær
fyrir 67 ára aldur, þá hirðir ríkið
60% í gegnum skatta og skerðingar
af uppgefnu söluverði. Í dag borga
ellilífeyrisþegar 35,72% skatt af líf-
eyristekjum og til viðbótar 25%
skerðingu tryggingabóta.
Það væri vissulega ánægjulegt,
frú Ásta, ef þú gætir upplýst okkur
eldri borgara um það hvaða lög það
eru sem heimila þá eignaupptöku á
lífeyristekjum og fasteignum og
öðru því er eldri borgarar vilja selja
og nota sem viðbótarlífeyri?
Í lok þessarar greinar langar mig
til að fara nokkrum orðum um tilurð
lífeyrissjóða, í fyrsta lagi eru ákveð-
in % af launum og framlag atvinnu-
rekenda, lífeyrissjóðirnir ávaxta sig
á ýmsan hátt. Það er nánast nokkuð
víst að um 50% af greiðslum lífreyr-
issjóðanna eru tilkomin í gegnum
vexti og verðbætur, þess vegna væri
eðlilegt að um mun lægri skattpró-
sentu væri að ræða á lífeyristekjur
til dæmis 15%.
Að lokum, frú Ásta, væri ekki úr
vegi að þú sæir þér fært að halda
fund með okkur eldri borgurum svo
við fengjum tækifæri til að fræða
þig um það óréttlæti sem lögleitt
var undir ríkisstjórn Sjálfstæð-
isflokksins er mér telst til á 18 ára
valdaferli Sjálfstæðisflokksins.
Kveðja til frú Ástu Möller
Guðmundur Björn
Hagalínsson skrifar
Ástu Möller opið
bréf
»… hvaða lög heimila
eignaupptöku á líf-
eyristekjum, fast-
eignum og öðru því er
eldri borgarar vilja selja
og nota sem viðbótarlíf-
eyri?
Höfundur er fv. bóndi á Hrauni á
Ingjaldssandi og formaður félags
eldri borgara í Önundarfirði og
stjórnarmaður í stjórn Lands-
sambands eldri borgara.
Guðmundur Björn
Hagalínsson
ÞESSI spurning
leitaði á mig fyrir
stuttu. Ég byrjaði
fyrst á klisju-
svörunum eins og for-
varnargildinu og sam-
skiptum kynjanna.
Svo fór ég að hugsa um hvað mér
finnst samkvæmisdans vera alveg
ofboðslega skemmtilegur og þá er
ég að tala um allar hliðarnar. Ekki
bara keppnisdansinn sem ég hef
verið mest tengdur heldur líka
hvað krakkar eru tilbúnir að
skemmta sér þegar þeir dansa og
svo líka hvað það er hollt fyrir
hjón sem og önnur pör að hafa
samkvæmisdansa sem sameig-
inlegt áhugamál. Og ofan á þetta
getum við líka talað um hvað dans
er mikilvægur til sjálfstyrkingar.
Ekki að ég sé að kvarta en hvað
ætli það séu margir karlmenn
þarna úti sem eru „kúgaðir“ af
konunum sínum? Ég held að sam-
kvæmisdans sé eina íþróttin og
tómstundin þar sem karlmenn eiga
að stjórna og hafa
frumkvæðið að öllu
sem gerist inni á
dansgólfinu. Ég hef
séð ótrúlega góðar
breytingar á karl-
mönnum sem hafa
byrjað námskeið sem
„rólega“ týpan og
endað sem ákveðinn
stjórnandi á gólfinu.
Flestar konur sem ég
þekki eru líka miklu
ánægðari með að
dansa við góðan
stjórnanda.
Samkvæmisdansar eru krefjandi
bæði á líkama og sál. Hef lesið
nokkrar rannsóknir þar sem hefur
verið gerður samanburður á lík-
amlegri áreynslu í samkvæm-
isdönsum og öðrum íþróttagreinum
og held það sé best að vera ekki
að vitna í þær hér þar sem flestir
trúa ekki niðurstöðunum. Hef oft-
ar en ekki heyrt „Það getur ekki
verið svona erfitt að dansa“. Hef
svo sem ekkert eytt mikilli orku í
að sannfæra mann og annan um
það en oft sagt að fólk verði bara
að prófa sjálft og sjá svo til. Það
eru ekki margar íþróttir sem eru
sambærilegar við samkvæmisdans-
inn að andlegu hliðinni. Helst væri
þó hægt að líkja paraskautadansi
við samkvæmisdansa. Þó ég sé
enginn sérfræðingur í skautadansi
þá get ég ímyndað mér að tæknin í
báðum greinum krefjist ótrúlega
mikillar samvinnu þar sem báðir
aðilar verða að hlusta á hinn að-
ilann, ekki bara með eyrunum
heldur einnig með líkamanum.
Þungaflutningur getur ekki orðið
góður nema með mikilli æfingu og
mikill samvinnu og góðri hlustun.
Ætlaði nú ekki að fara út í tækni-
legar hliðar en get stundum ekki
hamið mig.
Af hverju ekki samkvæmisdans?
Mér finnst vera svo margt jákvætt
við samkvæmisdans og það sem
tengist honum að mér hefur varla
tekist að finna eitthvað neikvætt.
Man að minnsta kosti ekki eftir
neinu eins og er.
Ég kenndi mörgum yngri krökk-
um þegar ég byrjaði að kenna og
man eftir því þegar byrjað var að
kenna þeim að fara í danshald. Það
var ótrúlegt að sjá þessa litlu
krakka, 4–5 ára, taka upp dans-
hald og byrja að dansa hliðar sam-
an hliðar. Allir samtaka (nánast)
og allir í takti (nánast).
Það var kannski ekki markmiðið
hjá mér að svara neinum spurn-
ingum með þessari grein en ég hef
alltaf sagt að maður eigi að gera
það sem mann langar til ef maður
getur það. Þeir sem þekkja mig
þekkja þennan frasa, þeir sem
þekkja mig ekki skilja hann.
Af hverju samkvæmisdans?
Ragnar Sverrisson
skrifar um dans-
íþróttina sem hann
segir krefjandi fyr-
ir sál og líkama
»Ég held að sam-
kvæmisdans sé eina
íþróttin og tómstunda-
iðjan þar sem karlmenn
eiga að stjórna og hafa
frumkvæðið að öllu sem
gerist inni á dansgólf-
inu.
Ragnar Sverrisson
Höfundur er danskennari.
TALIÐ er að 60
milljón manns spili
bridge um víða ver-
öld og á árinu 1991
stóð þessi heimur á
öndinni þegar sveit
áhugamanna frá Ís-
landi lagði að velli
alla bestu atvinnu-
spilara heimsins. Enn
er maður að hitta
fólk sem veit lítið
annað um Ísland og
Íslendinga en að þeir
urðu einhvern tímann
heimsmeistarar í
bridge. Og ekki verð-
ur annað sagt en að
fjölmiðlar hér heima
hafi gert þessu góð
skil á sínum tíma.
Minnisstæðar eru
forsíður DV sem
voru undirlagðar dag eftir dag,
svo og ýtarleg umfjöllun og viðtöl
Bjarna Fel. Þess vegna kom á
óvart að í öllu fjölmiðlafárinu í
kringum nýafstaðna Ólympíu-
leikana nefndi enginn fréttamaður
þetta einstaka afrek. Þvert á móti
ítrekuðu fréttastofur að silfur
handboltalandsliðsins í Beijing
væri besti árangur Íslendinga í
hópíþróttum. Sínum augum lítur
hver á silfrið, en sú staðreynd að
við höfum átt heimsmeistara í
bridge dregur ekkert úr glæstum
árangri handboltalandsliðsins.
Vel fer á að forseti Íslands
heiðri afreksfólk í íþróttum og
sannarlega eiga strákarnir okkar
slíkan heiðursvott skilinn. Samt er
óvenjuleg sú sýn forsetaembætt-
isins á gildi eðalmálma að gullið
frá Yokohama 1991 þykir ekki efni
til slíkrar viðurkenningar. Ég
minnist þess ekki heldur að nokk-
ur ráðherra hafi heim-
sótt bridgestrákana
okkar meðan á þeirri
keppni stóð, hvað þá
tvisvar.
Nú fara í hönd í
Beijing einskonar Ól-
ympíuleikar í hugar-
íþróttum. Ég óska ís-
lensku bridgesveitinni
góðs gengis þar og
vona að fjölmiðlar geri
mótinu góð skil. Eng-
inn ætlast til að sveit-
in fái ráðherraheim-
sókn á mótsstað enda
held ég að svoleiðis
hjálpi ekkert upp á
árangurinn, hvort sem
keppt er í handbolta
eða bridge. Hins veg-
ar er ætlast til að
íþróttagreinum sé
ekki mismunað að
geðþótta, sama hvaða
opinbera embætti á í
hlut.
Annars var vel til
fundið hjá blaðinu
Reykjavík Grapevine að birta
þjóðinni glögga sýn gestsins á allt
uppistandið í kringum OL, ásamt
þörfum ábendingum um hvernig
votta megi strákunum okkar virð-
ingu og þakklæti á viðeigandi hátt.
Til dæmis:
 Að skíra götur og torg í höf-
uðið á Strákunum Okkar.
 Að skipta út 500 kr. seðlum
fyrir 500 kr. silfurpeninga – með
handboltamunstri á bakhlið
 Að tilnefna 24. ágúst „silfur-
daginn“ sem almennan opinberan
frídag.
Og margt fleira. Ég hvet þá
embættismenn sem málið er skylt
til að kynna sér hugmyndir blaðs-
ins. Eflaust má enn hrinda ein-
hverjum þeirra í framkvæmd.
Sínum augum
lítur hver á silfrið
Karl Sigurhjart-
arson skrifar um
heimsmeistaratitil
Íslendinga í hóp-
íþrótt 1991
Karl Sigurhjartarson
» Sú staðreynd
að við höfum
átt heimsmeist-
ara í bridge
dregur ekkert
úr glæstum ár-
angri hand-
boltalandsliðs-
ins.
Höfundur er fv. frkvstj. og áhuga-
maður um bridge og handbolta.Fáðu fréttirnar
sendar í símann þinn
Fréttir á SMS