Sjómannablaðið Víkingur - 01.09.2002, Síða 12

aði slaka, lenti trogið ofan á öðrum fæt-
inum og varð hann þar með ónothæfur.
Ásmundur útgerðarmaður var þarna og
sagði vörubílstjóranum að fara með mig
til læknis. Læknirinn átti heima við
Vatnsnesveg þar sem hann var með
lækningastofu fyrir sjómenn í vaskahús-
inu, gengið var inn í það beint af göt-
unni. Læknirinn vildi röntgenmynda
hnéð ntorguninn eftir, þannig að sofið
var í landi þessa nótt. Við áttum inn-
hlaup í verbúð þarna á Vatnsnesinu, Þar
mætti mér óhugnanleg sjón morguninn
eftir, stefnið á bátnum sem hafði týnst,
stóð upp úr sjónum nokkra metra frá
landi og menn á v.b. Baldri frá Dalvík
voru að reyna að koma á það böndum.
Parna fórust bræður úr Njarðvík og
frændi þeirra. Eftir myndatökuna sagði
læknirinn mér að fara heim og hvíla fót-
inn í nokkra daga. Eftir nokkra daga
hringdi svo Garðar og sagði að nú hlyti
þetta að vera orðið gott. Og ég hélt aftur
suður með sjó til róðra.
• • • •
Nú var farið að draga úr afla, svona
hálft tonn í trossuna og veður góð
þannig að við vorum iðulega komnir
inn klukkan fimm á daginn og búnir að
borða klukkan hálf átta eins og banka-
stjórar. Pann tíunda maí drógum við
allar trossurnar en lögðum enga. Dag-
inn eftir skárum við af og fórurn með
veiðarfærin í geymslu upp í heiði í
skemmu þar sem nú er bílapartasala við
veginn í flugstöðina, svo þrifum við
bátinn. Á landstiminu daginn áður
höfðum við útbúið heljar trossu af gólf-
dreglum og skítugum fötum sem við
hengdum aftaní bátinn. Petta varð allt
tandurhreint þótt ekkert væri þvotta-
efnið.
Þegar við höfðum þrifið vildum við
Þröstur kaupa rjómatertu. Pað vildi
Villi ekki. Sagði að það væri bara froða,
á þessum degi væri keypt söngvatn. Við
unglingarnir fórum því upp á bílastöð-
ina og keyptum eina Vodka Vyborowa,
bílstjórarnir höfðu fengið sent hlass frá
Reykjavík í tilefni dagsins. Þegar
söngvatnið var farið að virka byrjuðu
sögurnar: Stýrimaðurinn sagði okkur
frá aflakló úr Vestmannaeyjum, sá var
ekki mjög bókhneigður, en fór í Stýri-
mannaskólann til að afla sér réttinda.
Kennarinn spurði hann hvernig sigl-
ingaljós ætti að nota í Hvítahafinu.
Aflaklóin vissi þetta ekki, en næsti
maður hvíslaði að honum svört ljós og
hann svaraði svört ljós. Óli hafði nátt-
úrlega verið í Hvítahafinu, á Hallveigu
Fróðadóttur, þar um borð var líka þjóð-
skáld Árnesinga Guðmundur Haralds-
son. Ráðamenn höfðu verið smeykir
um að Guðmundur lenti í strætinu og
ráðið við því var að koma honum á
Hallveigu. Gallinn á þessu var bara sá
að skáldið var lítið fyrir vinnu. Ef hon-
um var sagt að gera eitthvað, spurði
hann á móti hver ætti að gefa fuglun-
um. Guðmundi var sagt upp en hann
hætti ekki. Næst var honum sagt að
það væri stelpa í símanum á Togaraaf-
greiðslunni þegar Hallveig var að fara,
Gvendur sá í gegnum það og komst
með. Endir sjómennsku skáldsins varð
sá að skipstjórinn réði menn í allar koj-
ur og lét bátsmanninn smiða rúm milli
borðanna í borðsalnum. Gvendur var
látinn sofa þar en gallinn fyrir Gvend
var bara sá, að það var stöðugt rennirí
þarna og hann gat lítið sofið og sofnaði
ekki almennilega fyrr en heima hjá sér
næst þegar þeir komu í land. Þegar
skipið fór út aftur var Guðmundur
Haraldsson ekki vaknaður og þannig
endaði hans sjómennska.
Haraldur kokkur var frá Eyrarbakka
eins og Guðmundur. Hann sagðist hafa
verið að róa úr Keflavík á stríðsárun-
um, vinur hans og hann áttu heimboð
hjá tveim stúlkum sem voru þarna í
verbúð. Þegar þeir mæta í verbúðina
eru þar þá fyrir fjórir amerískir land-
gönguliðar. Þarna varð ósætti og hrökt-
ust íslendingar undan út úr verbúðinni.
Þar tóku þeir til fótanna og landgöngu-
liðarnir á eftir. Sá þeirra sem fljótastur
var náði Halla, sem snerist til varnar og
sneri Kanann niður í vörubílsflak sem
þarna var. Kom höfuðið niður á vélina
og varð niikið sár. Frétti Halli seinna
að landgönguliðinn hefði látist á
sjúkrahúsi hersins. Þetta var saga sem
Ólafur Guðlaugsson átti ekkert svar við
og leystist þar með samkvæmið upp,
enda söngvatnið búið. Siglfirðingarnir
leigðu sér flugvél og fóru heim í beinu
leiguflugi, við hinir tókum rútuna til
Reykjavíkur.
Markviss kæliþjónusta
• Frysti- og kæligeymslur
• Band- og plötufrystar
• Þjöppur
• Eimar - Eimsvalar
• Kælimiðlar
• Kælimiðilsdælur
• Lokar
• ísvélar
• Stjórnbúnaður
• Skráningar- og eftirlitsbúnaður
• Lekaviðvörunarbúnaður fyrir
flestar gastegundir
Varahlutir
Bakvaktaþjónusta

Smiðjuvegur 70 200 Kópavogur Tel 544 5858 Fax 544 5850 www.frostmark.is
12 - Sjómannablaðið Víkingur