Stúdentablaðið

Árgangur

Stúdentablaðið - 01.12.1954, Blaðsíða 31

Stúdentablaðið - 01.12.1954, Blaðsíða 31
STUDENTABLAÐ 23 sínum eigin skoðunum, ef þær brjóta í bág við álit valdhafanna í landinu. Þeir óttast, að ann- ars fái þeir enga lífvænlega stöðu eða embætti að loknu prófi. Slík er afleiðing einstaklings- og auðhyggjunnar, hins framandi hugsunar- háttar, er nú ryður sér til rúms í landinu fyrir áhrif erlends hers, erlends fjármagns, erlendr- ar ómenningar. Þessi stefna er helstefna, ber í sér fólgið banamein vestrænnar menningar. Nái hún að grafa um sig í þjóðfélaginu, hlýtur þjóð- in að glata sjálfstæði sínu, tungu sinni og menn- ingu. Róttækir stúdentar heita á alla góða íslend- inga, stúdenta sem aðra, að vera vel á verði gegn þessari hættu. Islendingar hefðu aldrei unnið sigur í sjálfstæðisbaráttu sinni, ef Jón Sigurðsson og aðrir leiðtogar þjóðarinnar hefðu selt sannfæringu sína fyrir vellaunuð embætti. Því aðeins endurheimtist frelsi þjóðarinnar, að Jón Sigurðsson hafði manndóm til þess að sitja embættislaus í Kaupmannahöfn við þröngan kost allt sitt líf og helgaði þjóðinni allri líf sitt og krafta, ekki eigin hagsmunum. Allir, ekki sízt stúdentar, verða að gera sér það ljóst, að hér er aðeins um tvennt að ræða, að vera eða vera ekki, að vera hugsandi raað- ur eða skynlaus skepna, er aðeins lifir fyrir munn og maga. Þess ber ekki að dyljast, að til eru þeir menn, sem halda í einlægni, að dvöl hins erlenda hers í landinu sé óhjákvæmileg nauðsyn. íslending- ar þurfi hans við til varnar sér, jafnvel nú á friðartímum. Þessir menn hafa látið sefjast af þeim áróðri, að herinn dveljist einungis í land- inu til varnar þjóðinni, hið erlenda stórveldi, er herstöðvarnar hefir, eigi þar engra hags- muna að gæta. Þetta er mikil blekking og mikil söguleg vanþekking, er liggur til grund- vallar slíkri trú. Hvenær hafa fundizt þess dæmi, að nokkurt stórveldi hafi svo fórnað eigin hag fyrir hagsmuni smáþjóðar, að það sendi syni sína henni til varnar, léði henni vopn og verjur og bæri á hana fé, án þess að hafa sjálft nokkra nytsemd af? íslendingar þekkja sjálfir af eigin reynslu umhyggju stórveldis nú á tímum fyrir hag smáþjóðar. Eða skyldu t. d. Bretar, hin mikla forustuþjóð í baráttunni fyrir frelsi og rétti smáþjóðanna, hafa sett löndunar- bann á íslenzka togara til þess eins að efla hag íslendinga? Sannleikurinn er sá, að íslendingar hafa eng- Frá ritnefnd Þess skal getið, að þeir háskólastúdentar, sem rita í blaðið eru tilnefndir af hinum pólitísku félögum í háskólanum. Jóhann Lárus Jónasson og Volter Antonsson eru tilnefndir af Félagi frjálslyndra stúdenta, Einar K. Laxncss og Sig- urður V. Friðþjófsson af Félagi róttækra stú- denta, Björgvin Guðmundsson og Vilhjálmur Þórhallsson af Stúdentafélagi lýðræðissinnaðra sósíalista, Jón Hnefill Aðalsteinsson af Vöku, félagi lýðræðissinnaðra stúdenta og frú Sigrún Arnadóttir og Stefán Karlsson af Þjóðvarnar- félagi stúdenta. Nefndin þakkar scrstaklega starfsmönnum Al- þýðuprentsmiðjunnar lipurð og ágæta samvinnu. an hag af dvöl hins erlenda hers í landinu. Kæmi til styrjaldar væru þeir jafn ofurseldir tortímingu og dauða af völdum hinna geigvæn- legu drápstækja nútímans, hvort sem her er í landinu eða ekki. Hinn erlendi her gæti þar engu bjargað. Hann gæti aðeins orðið þjóðinni til tjóns. Herstöðvarnar yrðu tilefni árása á Is- land. Herstöðvarnar eru einungis einn hlekkur í hervirkjagerð stórveldis, sem býzt ekki að- eins til varnar heldur og sóknar í átökunum um heimsyfirráðin. Af þátttöku í þeim hildar- leik hafa íslendingar engan hag. En það er gálaust að bjóða hættunni heim. Betra er að týna lífinu fyrir hendi ofbeldismannsins en selja fyrst sál sína fyrir peninga og láta svo lífið í kaupbæti. Sem betur fer eru nú vænlegri friðarhorfur í heiminum en verið hefur um langt skeið. ís- lendingar, sem eiga líf sitt undir því, að friður haldist, ættu að bera sáttaorð á milli hinna stóru deiluaðila. Það væri þeim betri vörn en að skipa sér undir vopn annars hvors aðilans. Arið 1262 þegar forfeður okkar misstu sjálfs- forræði sitt í hendur Noregskonungs fyrir til- verknað sverðsins og sundurlyndisins, var það heitasta ósk þeirra, að konungur léti þá ná friði. Allir vita hvern frið þeir keyptu sér. Þeir keyptu frið hins kúgaða og undirokaða. Enn í dag eru til þeir menn, sem halda, að íslendingum sé það ráðlegast að kaupa sér frið af erlendu stórveldi. Sá friður er enn falur, er forfeður okkar keyptu sér fyrir nær sjö öld- um. Stúdentar, er nokkur í meðal ykkar nú í dag, er vill með Gissuri Þorvaldssyni kaupa þann frið til handa íslenzku þjóðinni?
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Stúdentablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stúdentablaðið
https://timarit.is/publication/350

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.