Fálkinn - 08.03.1961, Blaðsíða 21

— Þér er vandalaust að tala um dauð-
ann. En ég hef Fredu til að annast um,
hrópaði Rodney. — Það varst þú einn,
sem áttir þessa hugmynd, Bern. Allt
gekk ágætlega hérna þangað til þú
komst. Við sendum allt, sem af okkur
var krafizt, geturðu neitað því?
Við lögðum aldrei mikið í hættu, ef
við lögðum þá nokkuð í hættu. Ég sagði
þér alltaf að það mundi reynast erfitt
að framkvæma þetta glæfralega áform
þitt um að koma leynivopninu niður að
sjó, og þaðan úr landinu. En þú vildir
ekki hlusta á okkur. Það varst þú sem
öllu réðir — þú varst forsprakkinn, sem
var sendur hingað til þess að ganga
frá öllu!
— Haltu kjafti, annars skýt ég þig eins
og hund! sagði Bern. Nú var hann með
skammbyssu í hendinni líka. — Ég geri
ráð fyrir að það væri réttast að skjóta
þig, hvað sem öður líður, Dennison. Bern
talaði ískyggilega rólega. —- Þú ert of
óáreiðanlegur og málskrafsmikill. Það
ert þú, sem hefur undirbúið þessa ferð
— þetta er ein af þínum flugvélum —
flugmaðurinn er starfsmaður þinn. Það
er auðvelt að sanna, að þú ert pottur-
inn og pannan í þessu öllu saman.
— Þú gleymir mér! Það var Freda,
sem sneri sér að honum. — Ég hef
hatað þig, Williams, síðan ég sá þig
í fyrsta skipti. Þið Stewart hafið not-
að ykkur breyskleika og hégómagirnd
Rodneys, þið hafið gert hann mikil-
mennskubrjálaðan. En þú skalt ekki fá
að skjóta hann eins og hund .... Allt
í einu lagði blossann út úr skammbyss-
unni, sem hún hélt á. — Hafðu þetta
— og þetta! Enginn hengir mig fyrir
að ég hef skotið svín og landráðamann!
Bern steyptist fram yfir sig og niður
á ganginn. Það fór kippur um hann —
og svo var hann dauður.
Kata var eins og steini lostin eftir
alla geðshræringuna. Og þegar það
skýrðist fyrir henni hvað orðið var,
fannst henni hún vera saurguð og sjúk.
Hún skammaðist sín fyrir að hafa lát-
ið sér detta í hug, að hún gæti nokkurn
tíma elskað þennan mann.
Þetta hafði allt gerzt í einni svipan
og þau tóku ekki eftir að varaflugmað-
urinn var kominn til þeirra. Hann var
líka vopnaður og miðaði nú byssunni á
Stewart.
— Leiknum er lokið, sagði hann. —
Við lendum eftir stutta stund, svo það
er bezt að ég fái byssuna yðar undir
eins.
— Komið þér þá og takið hana! sagði
Stewart bandóður.
— Það er einmitt það, sem ég ætla
að gera, sagði flugmaðurinn hryssings-
lega. — Ég er í leyniþjónustunni og
ræð yður til að sýna ekki mótþróa. Þér
skuluð muna, að það er tiltölulega vel
farið með landráðamenn hér í landinu.
Þeir eru alls ekki hengdir alltaf.
Nú var komin nótt aftur. Kata lá
í lítilli kompu í einum kofanum við
Framh. á bls. 26.
13. VERDLAUNAKROSSGÁTA FÁLKANS
FÁLKINN birtir verðlaunakrossgátu í hverju blaði. Hér birtist hin þrettánda.
Verlaunin eru 100 krónur. Frestur til að skila lausnum er þrjár vikur.
NAFN
HEIMILl
FALKINN 21