Fálkinn - 16.03.1964, Qupperneq 6

Um þéringar.
Kæri Fálki.
Það hefur mikið verið rætt
og ritað um þéringar hin síðari
ár og margt komið fram í því
máli. Þeir munu miklu fjöl-
mennari, sem vilja leggja niður
þéringar enda hafa þeir sterk-
ari rökin sín megin í þessu
máli. Þar sem mér finnst
aldrei of mikið skrifað um
þetta mál til þess að kveða
þéringamenn í kútinn þá vil ég
leggja hér nokkur orð í belg og
segja eina sögu í leiðinni.
Um daginn var ég á ferð í
höfuðborginni og fór þá m. a.
í verzlun eina. Þar afgreiddi
mig ung stúlka, mikið máluð
og með uppsett hár eins og þær
eru gjarna. Auk þessa hafði
hún greinilega tekið miklu ást-
fóstri við tyggigúmmið sitt og
lagði sig alla fram til að kjamsa
og smjatta á því. Þessi aum-
ingja stúlka hefur sjálfsagt
ætlað að sína mér fyllstu kurt-
eisi enda líklega verið fyrir-
skipað af yfirmönnum sinum
að sýna viðskiptavinum sínum
fyllstu kurteisi. Einn liðurinn í
þessu hjá stúlkunni var að þéra
mig. Það hefði hún átt að láta
ógert bæði vegna þess að það
vil ég síður — en auðvitað vissi
hún það ekki — og eins vegna
þess og það varðaði okkur; hún
kunni ekki að þéra. Áranguri-
inn af þessu basli hennar varð
sá að hún þúaði og þéraði í
öðru hverju orði. Þetta varð
heldur leiðinlegt á að hlýða.
Ég segi þessa sögu af stúlk
unni aðeins til að sýna þann
hrærigraut, sem er í þessum
efnum núna. Þéringar er
gamall arfur, sem við ættum
tafarlaust að leggja niður. Hér
á landi er sem betur fer lítill
stéttarmunur og þess vegna
óþarfi að vera að burðast með
þennan óþverra.
Áður en ég læt lokið þessu
spjalli mínu vildi ég ræða
nokkuð um blaðið. Mér hefur
oft fundist það gott hjá ykkur
og vona að svo verði í fram-
tíðinni. Svo ég ræði sérstak-
lega um síðasta blað þá fannst
mér greinarnar um Reynis-
hverfi og minkaveiðarnar mjög
skemmtilegar. Forsiðan af kap-
ellunni á Núpsstað þótti mér
góð, ein sú bezta.
Að svo mæltu sendi ég ykkur
mínar beztu kveðjur.
Maður að norðan.
Svar:
ÞaO er meO þéringar eins og,
bjórinn aö sitt sýnist hverjum.
Þetta mál liefur mikiö veriö rcett
hér í Pósthólfinu áöur, og sjálfsagt
veröur einhver til aö svara þessu
bréfi manns aö noröan.
Um umferðina.
Kæri Fálki.
Vegna greinarinnar um um*
ferðina vildi ég gjarnan segja
nokkur orð um þetta sama
mál.
Nú er mikið um það rætt
hér á landi taka upp hægri-
handarakstur. Svona breyting
mun kosta okkur stór fé og að
mínu áliti er hún óþörf. Það er
hægt að gera ýmislegt annað í
þessum efnum en þetta.
Hvernig væri t. d. að borgar-
stjórnin léti setja upp bið-
skyldumerki eða stanz merki
á hverju götuhorni í borginni.
Þessar vangaveltur um hver á
réttinn á götuhornunum þegar
engin merki eru er sveitalegar
og á ekki að eiga sér stað, nema
kannski á hestaslóðum uppi á
fjöllum. Ástandið er alveg
voðalegt eins og t. d. á götum
eins og Langholtsveginum,
Rauðarárstíg, Sogavegi og fleiri
stórgötum hér í borginni.
Hinir gangandi hegða sér oft
mjög illa í umferðinni. Einkum
á þetta við eldra fólk. Það æðir
út á götuna án þess að líta til
hægri eða vinstri og ætti það
þó að vita betur í þessum efn-
um. Skólarnir eru eitthvað að
reyna að kenna börnunum um-
ferðarreglurnar en það hlýtur
auðvitað að ganga misjafnlega
vegna framkomu hinna full-
orðnu í þessum efnum. Það
dugir ekki að segja við börnin
svona eigið þið að ganga og
þetta eigið þið að gera, en
brjóta það svo sjálfur svo börn-
in sjái til. Það verður að byrja
á þeim fullorðnu í þessum efn-
um, annars náum við aldrei ár-
angri.
Að lokum vildi ég taka það
fram að um margt er ég ekki
sammála höfundi greinarinnar,
sem ég nefndi áðan. Mér finnst
margt í þeirri grein, sem ekki
fær staðizt.
Með beztu kveðjum
r. e. :
Um bjórinn.
Háttvirti Fálki.
Það hafa í undanförnum Póst-
hólfum alltaf verið að birtast
bréf um svokallað bjórmál og
hefur þar eins og við mátti
búast sýnst sitt hverjum. Fyrir
mér liggur þetta mál ákaflega
ljóst fyrir. Það kemur ekki ann-
FALKINN