Vikan - 22.12.1959, Blaðsíða 34

íi
TRAUST MERKI
Heildsölubírgðir
EGGERT KRISTJANSSON & CO. H.F.
Sími 1 14 00
HOLLAND
Að lifa cða
dcj ja §aman
Mannkyninu cru tveir kostir gcrð-li
ir: að lifa sanian eða deyja saman,';
sagði bandariski varaforsetinn, Nix- ;
on, í liinni margumtöluðu ræðu sinni
í rússncska útvarpið. Nixon gerði
ekki nánari grein fyrir jiessari at-
hugasemd, — og þess gcrðist namn-
ast ])örf. Allir vita, að kjarnorku-
styrjöld táknar lirun mannkynsins,
hjóðanna og hugsjónanna. Menn
Iiafa þótzt reikna það út, að fyrsta
dag kjarnorkustyrjaldar mundu
hvorki meira né minna en 23
milljónir Bandarfkjamanna farast,
— fyrsta daginn! Auk þess er gert
ráð fyrir, að álíka margir mundu
særast.
Það er ckki upplífgandi að hugsa
til þcssa. Meira að segja undirbún-
ingurinn undir kjarnorkustyrjöld, —
cf svo mætti kalla allar þær kjarn-
orkusprengjur, sem sprcngdar hafa
verið til þessa, — hefur orðið mörg-
um manninum að fjörtjóni. Geisla-
virkt ryk frá sprengingunum hefur
skaðað og jafnvel drepið bæði lif-
endur og óborna. Nefnd hefur nú
verið sett á laggirnar, sem hefur
það hlutverk með höndum að
rannsaka skaða þann, sem spreng-
ingarnar hafa í för með sér. Banda-
rikjamaðurinn Walter Schneir hefur
birt niðurstöður þessara rannsókna
i skýrslu frá umræddri nefnd.
Sumir vísindam"nn reyna að gcra
sem minnst úr hættunni, og sumir
halda hvi jafnvel fram. að hættan
sé enffin. KiárnorkuveTdin hriú, —
Bandarikin, Sovétríkin og Bretland,
— revna að fá besstim ti'raunum
hæ‘t. Öllum er Ijóst. að m'kil hætta
stafar af beitíngu kiarnorkuvormn,
en það er erp'tt fyrír hv°ria ]iióð
um sig að f.alTast á tiliögur hinna,
svo að enn kíta bær eins og ]iráir
krakkar. þótt ölhim sé fyl'ilega liós
ógnarliættan, sem kjarnorkuspreng-
invar hafa í för með s"r.
Kiarnorkuvisindamenn frá kjarn-
orkuveldunum þremnr og nokkrum
öðrum rikium ræddti i fvrrasumar
í Genf likurnar á því, livort unnl
væri að gera kjarnorkuvopn upptæk
og hafa hemil á frainleiðslu ]ieirra.
Vsindamennirnir féllust á tillögu
um gæzlustöðvar. Þetta var 31. okt.
í l'yrra. Allir voru á það sáttir, að
gæzlustöðvum skyldi komið á fót,
en ekki bar þeim saman um það,
hverjir skyldu gæta stöðvanna og
hafa alla yfirumsjón með þeim. Það
er aðeins úrskurður æðstu manna
stórveldanna, sem getur úr þvl skor-
ið, hvort við verðum framvegis að
búa undir ógnum kjarnorkunnar
eða ckki.

?. Sjómaðurinn, sem varð stóriðjuhöldur.
S
S Framhald af bls. 9.
^breytingar á þeim, heima lijá sér; lætur hann
konu sina um það, en hún segir honum siðar.
Það er víst dálitið óvenjulegt fyrirkomulag,
ið hárskeri kcmur tvisvar i siku hverri og
iippir starfsmcnnina. „Hárið vex i vinnutim-
'ium“, segir Kenneth Wood,“ og hvers vegna
'cyldu þeir þá ekki líka verið losaðir við það
■. vinnutimanum“.
Umsjónarmaður, sem fylgist nákvæmlega
með öilum aðbúnaði starfsfólksins og líðan
]iess, var ráðinn löngu áður en það var orðið
svo margt, að fyrirtækinu bæri skylda til
slíkrar ráðstöfunar. Læknir er þar cinnig
starfandi, og getur hver starfsmaður snúið ser
til hans einu sinni í viku. Kenneth Wood telur
nefnilega, að margir hiki við að leita til heimil-
islæknis síns af ótta við að valda fjölskyldu
sinni áhyggjum. Einn starfsmannanna lá sjúk-
ur í tvö ár samfleytt, og galt Kenneth Wood
honum fullt kaup allan timann.
Veikist menn af berklum, fer batinn mikið
eftir því hvort þeir hafa áhyggjur eða ekki.
Veikist starfsmenn Kenneth Wood af þeim^ Kenneth Wood er vélfræðingur að mennt og
sjúkdómi, greiðir hann þeim fullt kaun á mcð-!ýy mgsun, og hugkvæmur vel á þvi sviði — eins
an á veikindunum stendur, svo þeir ]mrfi ekkii í )g raunar flestir starfsmenn fyrirtækisins. Eitt
að liafa ne:nar áhyggjiir hvað afkomuna snertir.,
Það er einmítt jietta, sem gerir fvrirtækiðj
öðrum fráhrnrðið. Andrúms'oftið minnir helzt'
á gott heimilisiif. Starsfólkið gleðst af einlægnij
hverju sinni sem fyrirtækið vinnur sigur eða1
færir út kviarnar. L
Og nú befur það fært svo út kviarnar. að;
Kenneth Wood getur ekki verið lengur allt i
öllu, e'ns og á meðan það var smærra i snið-'
um. Fe:minu int’efur nú verið skipt i „áhuga-'
svæði“ Kenwoodfyrirtækisins, þar sem sérstak-.
ur fulltrúi sér um framsókn þess. (,'
Kenneth Wood mun þó enn sem fyrr hafa
sjálfur umsjón með sölunni í Kanada og Banda-"
ríkjunum, og verða á sifclldu flugi, fram og
aftur. Það getur kosta ðmilljónir dollara að
ná fótfestu á norðuramerískum markaði með
aufflýsingastarfsemi og umboðslaunum. Hin
leiðin er mun erfiðari ------ að koma upp
þiálfuðu liði sölumanna, sem fara raklcitt hcim
tii húsmæðranna og berja að dyrum. Þeir
Kenwoodsmenn völdu erfiðari leiðina. z z z
Jif nýjustu heimilistækjum þeirra, „Activail“,
| er þeirri hugkvæmni ljóst vitni. Það er loft-
íhyrla, sem sendir frá sér heitan loftstraum og
y'iitar upp vistarveru á skemmri stund, sé stilíi
gmúið til þeirrar handar — en sé honum snúið
Jgagnstætt, er Ioftstraumurinn svalur og kælandi.
•jTæki þetta er handhægt og auðvell að hera það
‘fá miili herbergja; af því slafar ekki nein slysa-
yiætta, jafnvel ekki fyrir börn, brunahætta ekki
'iheldur.
'|
> Söhíaðferðir Kenwoods fyrirtækisins eru
‘þaulhugsaðar, og sölumenn jiess hljóta langa
!og stranga þjálfun. Og þó eru þeir aldrei
'ánægðir með árangurinn. Það veldur þeim til
Jdærnis áhyggjum hve Ný-Sjálendingar kaupa
mikið af framleiðslunni, samanborið við önn-
ur lönd — það sannar nefnilega, að auka inegi
söluna i öðrum löndum.
„Heimsfyrirtæki“, segir Kenneth Wood, þeg-
ar hann ræðir framtíðárhorfurnar. „Verksmiðj-
ur á ýmsum stöðum erlendis, og okkar eigin
sölumiðstöðvar i Kanada og Bandarikjunum.
34
yiKAN