Vikan - 17.05.1962, Blaðsíða 32

.SCOTl \ # i'. ■
í HAFRAGI ZjóN mnásss!
SCOTTS HAFRAGRJÓNIN eru nýjung á markaðnum. Þau eru drýgri, bragðbetri og kraftmeiri, enda heims-
þekkt gæðavara. Reynið sjálf þessar þrjár uppskriftir.
Leiöbeiningar:
1 góBan hafragraut fyrir tvo; hrserið úr heil-
um bolla af Scott's hafragrjónum út í þrjá bolla
af köldu vatni. Bætiö út í sléttfullri teskeið af
salti. SetjiÖ yfir suöu og látiö sjóöa i fimm
mínútur. Hræriö í af og til. (Borið fram meö
kaldri mjólk, þegar tilbúiö). .
1 gómsætan hafragraut notio mjólk eða mjólkur-
blöndu í staðinn fyrir vatn eingöngu.
1 m. uppskrift. Fyrir tvo:
Hræriö úr heilum bolla af Scott's hafragrjón-
um út í þrjá og hálfan bolla af hálfsoönu vatni.
Bætiö út i sléttfullri teskeið af salti. Haldiö
yfir suöu í eina mínútu. HræriÖ í af og til.
Takiö hitann af og látiö hafragrautinn standa
í fimm mínútur. BoriÖ fram meö kaldri mjólk.
Heildsölubirgðir:
Kaldur hafragrjónsréttur:
HelliÖ beint úr pakkanum, bætiö út á kaldri
mjólk og sykri. — Þetta er dásamlegur réttur.
SCOTT'S hafraGRJÓNIN fást í
næstu búð.
KRISTJÁN Ó. SKAGFJÖRÐ h.f.
myndaleikara, Gustav Fröhlich. —
Hún var og almtnnt talin ástmey
hans og bjó löngum hjá honum á
setri hans á eynni Schwanenwerder,
þar sem þau voru nágrannar Goebb-
elshjónanna. Það mun hafa verið
Magda, sem átti frumkvæðið að því
að bjóða þeim heim, innan skamms
urðu þau tiðir gestir á setri Goebb-
e-ls, og Lida, sem var farin að
þreytast á lausakaupunum við Fröh-
lich,' varð þess brátt vör, sér til mik-
illar ánægju, að Goebbels var tek-
inn að gefa henni hýrt auga. Svo
fór að hún varð ástfangin af honum.
Og þegar hann komst að raun um
að hún var hvorki gift Fröhlich eða
bundin honum á annan hátt, var það
eins og við manninn mælt, að hann
tók hana með trompi og gerði hana
að ástmey sinni. Og nú gerðist það,
sem ekki hafði átt sér stað áður —
Goebbels varð sjálfur ástfanginn af
ástmey sinni, og að því er virðist í
fullri einlægni.
Konur eru skarpskyggnar þegar
þannig stendur á, og Magda sá brátt
hvers kyns var. Og í stað þess að
láta framhjáhald eiginmannsins
iönd og ieið, eins og hún hafði jafn-
an áður gert, leitaðist hún á allan
hátt við að ná vináttu Lidu — ekki
til þess að fá hana til að sleppa
öllum tökum á Goebbels, heldur til
þess að koma henni i skilning um
að hún yrði að vera honum þæg og
eftirlát, og að þær yrðu að vera
hvor annarri einlægar og trúar, hans
vegna. „Eins og við værum systur,“
sagði hún, og því til staðfestingar
vildi hún að þær heilsuðust jafnan
32 VIKAN
og kveddust með kossi. „En þú mátt
ekki fyrir nokkurn mun eignast
barn með honum . . .“
Lida varð í senn undrandi, fyllt-
ist viðbjóði og andúð á þessum við-
brögðum Mögdu, en hún unni Goeb-
bels, og vi.'di allt til vinna að ekki
kæmi til aðskilnaðar. Og þar sem
hún fann ekki tii neinnar móður-
löngunar hjá sér enn, fannst henni
ekki nema sanngjarnt að sætta sig
við að vera aðeins ástmey Goeb-
bels — fyrst Magda lét sér nægja
að vera einungis opinber eiginkona
hans og geta með honum börn.
En svo fór að það varð Magda,
sem ekki felldi sig við systurhlut-
verkið. Hún afréð að iáta til skarar
skríða, og fékk Karl nokkurn Hanke,
starfsmann í útbreiðslumálaráðu-
neytinu, sem var náinn vinur henn-
ar, til að safna sönnunum fyrir ó-
tryggð G'oebbels. Það virðist ekki
hafa verið miklum vandkvæðum
bundið; það tók Hanke að minnsta
kosti ekki langan tíma að gera til-
tölulega áreiðanlega skrá yfir allt
að því fjörutíu konur, sem sam-
kvæmt framburði vitna, einkum
þjóna og þjónustustúlkna, höfðu
lagzt með Goebbels, og voru i hópi
jieirra inargar kunnar leikkonur og
yfirstéttarfrúr, frægar úr samkvæm-
islífinu fyrir fegurð og framkomu-
þokka.
Því næst leitaði Magda ráða
Gölirings, en hann lagði málið fyrir
Hitler sjálfan, sem að sögn gerðist
ofsareiður og las Goebbels lexíuna,
að maður i hans stöðu mætti ekki
haga sér á neinn hátt þannig að
hneyksli yrði að. Goebbeis virðist
hafa meint það fylíilega, er hann
hafði í hótunum að segja af sér
embætti sínu, svo hann mætli njóta
ástar hinnar tékknesku leikkonu, en
þá var það hún, sem dró í land og
vildi ekki ganga lengra, en halda
þó öllu í horfinu. En Hiller vissi
ekki neina miskunn þegar „heiður“
þriðja ríkisins var annars vegar.
Hann gaf út foringjaskipun í mál-
inu, sem hann fól Helldorf greifa
og yfirlögreglustjóra Berlínar að
birta hinni tékknesku leikkonu —
liún og Goebbels mættu hvorki sjást
né talast við í misseri að minnsta
kosti.
Lida varð miður sín af harmi og
féll í yfirlið, og þegar hún raknaði
loks við aftur, hótaði hún að fremja
sjálfmorð á stundinni, ef hún fengi
ekki að tala við elskliuga sinn. Svo
fór að Helldorf stóðst ekki tár henn-
ar og bænir, hringdi til Hitlers og
fékk leyfi hans til þess að Goebbels
og Lida Baarova mættu ræðast við
í síma, en þó einungis undir vitni.
Reyndi Goebbels þá að róa ástmey
sina, kvað það skyldu þeirra beggja
að sýna festu og hugrekki, og kvaddi
hana loks með þeirri bæn, að liún
„léti allt sitja við sama“. Það er
ekki neinum vafa bundið að það
fékk mjög á Goebbels að verða að
kveðja Lidu, og nokkra daga lokaði
hann sig inni á sveitasetri sínu og
neitaði að tala við nokkurn mann.
Lida lá rúmföst nokra daga, og það
var einungis fyrir þá von, sem
kveðjuorð Goebbels höfðu vakið með
henni, að hún gerði ekki alvöru
úr því að fremja sjálfsmorð. En hún
fékk að finna fyrir þvi, að ekki var
hæltuiaust að komast í ónáð hjá for-
ingjanum — allar kvikmyndir, sem
hún hafði leikið í, voru bannaðar
í Þýzkalandi og öllum samningum
riftað. Hún dvaidist enn um hríð
í Berlín, í þeirri von að sér mætti
takast að líta elskhuga sinn augum
einu sinni enn ...
Og það tókst henni. Eftir að hún
var komin á fætur aftur, ók hún
eitt sinn í sportbíl sínum eftir
Kurfurstendamn, og kom þá auga
á bíl Goebbels, sem ekið var spöl-
korn á undan. Hún herti aksturinn,
en ráðherrabíllinn hægði ferðina og
vék inn í hliðargötu, þar sem bil-
arnir óku slðan hlið við hlið nokk-
urn spotta. Ilvorugt þeirra mælti
orð frá vörum, og Goebbels breytti
ekki svip, en Lida þóttist sannfærð
um að hann hefði einungis beðið
þess að þau mættu sjást einu sinni
enn. Svo herti bilstjóri Goebbels
aftur ferðina og þar með var þessu
lokið, en Lida mundi þennan atburð
æ síðan.
Hitlér sýndi það í þessu máli, að
liann gat verið mikilhæfur manna-
sættir, þegar hann vildi það við
hafa; honum nægði ekki að skilja
Goebbels frá ástmeynni, heidur fékk
hann konu hans loks til að falla
frá öllum kröfum uni skilnað og
ganga aftur í eina sæng með sínum
breyzka eiginmanni. Nokkru seinna
birtist fræg mynd af þeim hjónum,
ásamt foringjanum, í BerlineT Illu-
strierte Zeitung — á þeirri mynd
brosir Hitler, og er einn um það.