Vikan - 06.12.1973, Blaðsíða 66

inn, sem hafði sagt að hún mætti
ekki drekka syona mikið kampa-
vin. Nú hafði hann lika eyðilagt
þessa stolnu hamingjustund fyrir
henni.
— Ég hefi enga löngun til aö
dansa við yður, viljið þér gjöra
svo vel að vikja fyrir okkur, sagði
hún reiðilega.
Hann brosti. — Ég hugsa að þér
gerið það nú samt, einhvern tima,
sagði hann rólega.
Marion virti manninn fyrir sér,
sýnilega ánægð — Hver er þessi
maður? spurði hún Simon.
— Hann heitir Brett Pellew, sagði
Simon. — Hann er frá Vestur-
Astraliu. Dugnaðarnáungi hefi ég
heyrt. Norman Lewis segir að
hann sé hingað kominn, til að
kaupa kynbótahesta og eitthvaö
af Hereford-nautgripum, svo ég
sagði honum i dag, að taka hann
með hingað i kvöld.
— Komdu með hann hingaö á
eftir, mig langar til aö kynnast
honum. Þetta er glæsilegur
maður.
— Já, þaö finnst mér lika. Hann á
geysimikið land i Pilbara, ég
held hann hafi lika áhuga á
námugreftri. Ég hefi ekki haft
tima til að tala við hann, svo ég
ætla að bjóða honum til hádegis-
verðar einhvern daginn.
Marion haföi eiginlega meiri
áhuga á honum, eftir að hún var
búin að tala við hann og hún vár
sammála Simon um, aö bjóöa
honum heim, þegar minna væri
um að vera.
— Ég býst ekki við að hafa tima
fyrr en eftir nokkra daga, sagði
hann,—en ef þaö hentaði, gæti ég
komið um helgina.
— Það er ágætt, sagði Simon.
Mia gerði það með vilja, að
vera ekki heima, þegar Brett kom
til Widgerie, til aö lita á hestana.
Marion var siöur en svo ánægð,
þegar hún sagöist verða upptekin
þennan dag.
— Mia, það er ekki nauðsynlegt,
það eru nógir til að athuga vatns-
Ertu að reyna að forðast Brett
Pellew?
— Ef svo væri?
— Hamingjan sanna, hvers
vegna?
— Mér geöjast ekki að honum ■
Hann er fullur af sjálfsáliti. Hann
heldur aö hann þurfi ekki annaf
en að lyfta annarri augna
brúninni, til að kvenfólkið þyrpis
að honum.
— Flestar stúlkur myndu nú gera
það.
En flestar stúlkur eru heldur
ekki ástfangnar af Charles.
hugsaði Mia mæðulega, þegar
hún gekk til hesthúsanna. Beau,
uppháhaldið hennar hafði verið
kembdur og snyrtur, til að vera
undírbúinn sýninguna slödegis.
Hann horfði á hana, þegar hún
gekk fram hjá og kumraði
ánægjulega.
— Ó, hve hann er fallegur,
hugsaöi hún. Enginn hesturinn á
Widgerie jafnaðist á við hann,
ekki einu sinni verðlauna-
hestarnir og hún var viss um, að
það færi ekki fram hjá manni eins
og Brett Pellew.
Það var erfitt að hugsa til þess,
að Beau færi frá Widgerie, en hún
hafði vonað, að einhver i New
South Wales myndi kaupa hann,
eða kannski einhver hrossaaðdá-
andi i Queensland eða Victoria.
Hann .væri henni ekki algerlega
glataður, ef hann ilentist i austur-
rikjunum, hún gæti þa kannski
séð hann og fylgzt með. framför-
um hans á veröhlaupabrautun-
um, já, hún gæti lika gælt við
hann.
En nú var Brett Pellew kominn
fram á sjónarsviðiö. Hénni fannst
Vestur-Astralia gæti alveg eins
verið hinum megin á hnettinum,
sá landshluti var svo óra langt frá
Widgeril. Hún fann til vaxandi
reiöi i garð þessa hrokafulla
ókunna manns, sem ætlaði örugg-
lega aö ræna Beau frá henni.
Henni datt skyndilega ráö I hug.
Hún vissi að Brett Pellew væri á
förum vestur á bóginn daginn
eftir, og þá hafði hann aðeins
þennan eina dag til aö skoða foi-
ana á Widgerie. Ef hann sæi ekki
Beau, myndi hann gera sig
áhægöan með eitthvað af hinum
folunum, sem voru mjög falleg
hestaefni. Þetta var ósköp einfalt,
hún lét heldur ekki sitja við
hugsunina, eina, heldur flýtti hún
sér að söðla Beau og svo kom hún
ekki heim allan daginn.
Hálfur máni óð I skýjum, þegar
hún snéri aftur heim til hesthús-
anna. Hún sá aö húsið var allt
uppljómað og sömuleiöis kofar
vinnumannanna. Hún sá i gegn-
um gluggana, aö þeir sátu að
kvöldverði og kvöldfréttirnir
ómuðu frá útvarpinu. Þar var
greinilega allt með kyrrö og
spekt. Þaö virtist enginn hafa
veriö órólegur vegna fjarveru
hennar.
Hún renndi sér af baki, leiddi
Beau inn i stallinn sinn og kembdi
honum vandlega. Einhver hafði
látiö kvöldfóðrið hans þangaö en
ekki vatn. Vatnsfatí... stóð þarna,
svo hún beygði sig til að taka
hana upp.
Þá sá hún mann standa I dyra-
gættinni. Fyrst hélt hún að þetta
væri Simon og bjó sig undir aö
taka umvöndunum hans. En svo
sá hún hver maöurinn var, það
var Brett Pellew.
— Hvað... hvaö eruð þér að gera
hér? gat hún loksins stuniö upp.
— Ég var aö biða eftir yður.
Hún náöi venjulegu jafnvægi og
gat látiö sem ekkert væri.
— Jæja? Og hvers vegna? spurði
hún.
— Til aö spyrja hvers vegna þér
reynduð að hlaupast á brott, áður
en ég kæmi.
— Ég var svo sannarlega ekki að
GGGGGGGGGGGEGGGGGGGGGGGGGGGG
uj
1» J
R
u,
■'"H
H
u>

vbí
FYRIR
GLUGGANA
FRÁ.....
GuiGGnum
Grensdsvegi 12 simi 36625
EBBBÍZaSBElBiZaBSEBElSBEEÍSEBÍSiSBESE!
u J
R
b J
JJ
iiJ
VjJ
\jJ
70 VIKAN 49. TBL.