Vikan - 01.09.1977, Blaðsíða 29

Á meðan Gaston bindur hestana ganga Árni og Dinadan inn í klaustrið. i húsagarðinum
mannfjöldi og þar eru líka matvæli og víntunnur. ,,Hvenær fóru munkar að lifa eins og kor
segir Dinadan.
Kirkjunni hefur verið breytt í matsal, þar sem
mat og drykk er veitt á báða bóga.
Hvor um sig réttir honum pyngju. ,,Smán," hrópar Lasarus, ,,þið
bjóftist til þess að kaupa réttvisina fyrir smánarlega upphæð! Farið
með þá báða til böðulsins."
í öndvegi situr Lasarus, konungur farandsöngvaranna, og fordæmir
réttvísina. Tveir málsaðilar standa fyrir framan hann. „Réttvísi,"
þrumar hann, „Hversu mikla réttvísi getið þið boðið?"
Um leið og fangarnir eru leiddir á brott
hvíslar maður með hettu á höfði að Árna:
,,Ég er Landúlfur og þessir fangar eru tveir
af mínum mönnum. Viltu hjálpa mér að
frelsa þá?"
Enginn særist og brátt eru þeir öruggir inni i
skóginum. En hvað skyldi Lasarus hugsa?
Múgurinn, sem hafði safnast saman til þess
að horfa á aftökuna, tvístrast fyrir syngjandi
sverðum og hófaskellum.
Næst: Dottir herra Raymonds.