Vikan


Vikan - 16.09.1982, Síða 10

Vikan - 16.09.1982, Síða 10
Fimm nafnlaus ljóð og eitt nefnt Blíð og óvægin í senn TRISTESSE D’UNE PALE ÉTOILE Eg sakna hans og sársaukans fullum, yfirfullum af frosti gjóstri og fannfergi. . . . . . sé mig vera að vaða snjó í hné leiðandi tunglið á aðra hönd myrkrið á hina . . . sé mig halda áfram út í frostið inn í svartan gljáandi hann uns aðra hönd mína kelur Drúpandi höfuð hendur lausar ikjöltu augun oþin og stjörf. Allt er svo milt en þó. . . vafið einsemdarörmum. Hárið snöggt og strítt fœturnir nema hvergi við jörðu. Inni í henni hnitar hringi heitur fugl langt langt fjarri hvítum steinum. . . . sé þá hvar ég stend á þunnri snjóbráð. Hvergi nem ég staðar á bak við. . . Rautt yfir öllu mér sjálfri og hinum sem snúast Þegar sundbláminn í bláleitum þyrli. gerir vart við sig verða vegirnir skriðfærir Inn og út um gluggann. og siglt eftir blámanum vaxandi þrek með stígunum þjófhræddum skrefunum. Svartar koma þær konurnar með köld augu og hjörtu, hörð eins og stál hvergi Ijós eða mildi aðeins bláhvít birta sem sker. Föllum í stafi marflöt í kambinn og bíðum útfalls þolinmóð í faðmi flóðsins. Drögum þá draumfeld yfir strjúpana og gerum okkur höfuð. Bergþóra Ingólfsdóttir Fjórtán ára mótmælir hún lífinu í leðurjakka með grænt hár. Drekkur sig fulla með klúryrði á vör, sýnir heiminum lítilsvirðingu því nýkviknuð árásarhvötin kallar á viðbrögð. Tvítug finnur hún til sín sem kona. Nýturþess að vefja um fingur sér þeim sem trúa á ástarunað kvikmyndanna, dansar með tilfinningu í hverri taug hlær hátt og stráir augnaráði um sali. Stundum deyr hún fram á borðið þvísjálfstraustið er ekki óbrígðult. Þannig mótmælir hún látalátum samkeppninnar. Fertug ólgar hún enn af lífi slær um sig, hlœr, finnur til sín sem kona. Hjá henni leita skjóls og gleði nývaknaðir mótmælendur og fullþroska þar eiga allir skjól þar er alltaf eitthvað að gerast. Lífið heftir sett á hana mark sitt. Það fæst ekki gefins að eiga sig sjálfur. En augun eru ennþá djúp, blíð og næm eins og hafið stundum hörð, köld og óvægin eins og hafið. Elísabet Þorgeirsdóttir Ljósmyndir: RagnarTh. lO Vikan 37- tbl,

x

Vikan

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.