Menntamál - 01.04.1958, Side 25

MENNTAMÁL
19
ÍSAK JÓNSSON:
Um lestrarkennslu.
(Erindi flutt á fundi fyrir foreldra og kennara, eftir
beiðni stjórnar Stéttarfélags barnakennara í Reykjavík,
17. marz 1957. — Einnig flutt í útvarpið 20. okt. 1957.)
ísak Jónsson skólastjóri.
Uppgötvun letursins
verður að teljast eitthvert
undursamlegasta afrek
mannsandans. Með til-
komu letursins sköpuðust
möguleikar til að skrá
hugsanir, flytja þær milli
fjarlægra staða og geyma
þær í tímans straumi.
Bókmenntir verða til.
Mannleg hugsun er móðir
þeirra, en letrið lykillinn
að þeim.
Talið er, að um 6000 ár
séu liðin síðan mönnunum
lærðist að gera sér letur.
Lengi framan af var letr-
ið myndrænt. Það voru
myndir yfir orð og hugmyndir, t. d. hjá ýmsum Asíu-
þjóðum og Egyptum, eða hrmtar með skipulegri niður-
röðun hjá Inkunum í Perú o. s. frv.
En myndletrið reyndist þungt í vöfum, og þróunin
beindist í þá átt, að tákn fyrir orð verða tákn fyrir at-
kvæði í málinu, og atkvæðatáknin breytast svo í hljóð-
tákn, stafi fyrir hljóð málsins.