Æskan - 01.11.1964, Síða 71

ÆSKAN
31. Þessi vetur var mjög harður i Hússlandi,
og Uonist herdeildin lítið áfram fyrir snjó-
þyngslum og varð af þeim sökum oft að halda
kyrru fyrir.
32. Einn daginn, þcgar ég bað hornablásara
herdeildarinnar að kalla liðið saman, náði
hann ekki neinu hljóði úr horninu, og var það
hieði óskiljanlcgt og fremur ólieppilegt.
33. Elcki leizt mér sem hezt á þetta, en þeg-
ar við fórum að athuga hverju þetta sætti,
liafði liljóðið frosið í horninu, svo var frostið
mikið um þessar mundir.
34. Á leið okkar til vígvallanna komum við
i veitingahús til að fá okkur hressingu. Horna-
þeytarinn hafði lagt liornið á borðið, og allt í
einu tók hornið að blása, þegar það hafði hitn-
að.
35. Yiö þctta spratt öll herdeildin á fætur
og við héldum ferð okkar áfram. Loks kom-
umst við í námunda við fjandmenn okkar
Tyrkina, og hófum mikla skothríð á þá. Ég
var húinn að gleyma, hvað borgin hét. En það
var afar áriðandi að fá vitneskju um, hvernig
ástandið væri innan viggirðingarinnar.
SKRÝTLUR
a ■ a ..........
Skólastjóri nokkur fann upp
á ýmsu til þess að glæða at-
hyglisgáfu barnanna. Meðal
annars sagði liann þeim einu
sinni, að þau skyldu teikna
myndir af þvi, sem þau vildu
verða, þegar ])au væru orðin
stór, svo sem mynd af hílstjóra,
lögregluþjóni, skipstjóra, leik-
ara, eða hvað þeim nú sýndist.
Öli hörnin skiluðu myndum
nema Dísa litla.
— Gaztu ekki teiknað mynd?
spurði kennarinn. Hvað langar
þig til, þegar þú ert orðin stór?
— Að giftast, en ég veit ekki
Iivernig á að húa lil mynd af
þvi.
*
Tveir litlir drengir höfðu
verið óþekkir í skólanum og
voru látnir sitja eftir og skyld-
aðir til þess að skrifa nafnið
sitt hundrað sinnum. Þá sagði
annar:
— Það er ekkert réttlæti i
þessu. Hann heitir bara Jón, en
ég heiti Guðmundur.
*
Júlli kom heim úr skólanum
og var gramur:
— lfennarinn sagði okkur,
að einhver spekingur liefði
sagt, að það sem væri vel gert
þyrfti ekki að gerast nema einu
sinni.
— Heldurðu að það sé ekki
rétt? spurði mammn.
— Nci, — hann liefur aldrei
rcytt arfa úr garði.
*
Kennarinn: Hér er talað um
hundagras. Getur nokkurt ykk-
ar nefnt mér aðra jurt, sem
kennd er við liunda?
Stjáni litli: Hundapest.
*
Iíennslukonan var að kenna
börnunum bihliusögur og las
fyrir þau söguna um það, cr
Jesús mettaði fimm þúsundir
manna meö sjö brauðum og
fimm íiskum. Þá gall Svcinki
litli við:
— Það hafa verið hvalfiskar.
*
Kaupmaðurinn sendi einum
af viðskiptavinum sínum reikn-
ing með eftirfarandi utaná-
skrift:
„Þessi reikningur cr ársgam-
all í dag.“
Viðskiptavinurinn cndursendi
reikninginn um hæl með eftir-
farandi áletrun:
„Til liamingju með daginn!“
Nonni: Er það satt, mamma,
að liann litli bróðir hafi komið
af himnum?
Mamma: Já, já.
Nonni: Það var lika ekki von
að englarnir gætu haft þessa
öskurskjóðu hjá sér.
*
403