Æskan - 01.12.1988, Side 40

GRÍN
Palli: - Viltu haja ejtirlætisrétt-
inn hans pabba í dag, mamma
mín?
Mamma: - Hvers vegna?
Palli: - Ég er með einkunna-
bókina mína. . .
Kristójer var kosinn í bæjar-
stjórn og var mikið niðri Jyrir í
Jyrstu ræðu sinni á Jundi henn-
ar:
JVú verður að spara og spara
- hvað sem það kostar. . .“
Hansína ætlaði að baka ejtir
leiðbeiningum í útvarpi. Iieimil-
isþátturinn var áJyrstu rás — en
á annarri rás var leikjimiþáttur.
í þetta sinn vildi ekki betur til en
svo að hljóðbylgjurnar náðu yf-
irhöndinni til skiptis. Hansínu
gekk þvíJremur illa að átta sig á
uppskriftinni. . .
„Góðan daginn! í dag ætlum
við að baka einkar bragðgóða
köku og liðka líkamann. Á ejtir
skellum við okkur auðvitað í
ojninn, 200 stiga heitan. Við
tökum eitt kíló aj hveiti og horj-
um upp í lojt meðan smjörið
bráðnar. Réttum úr örmunum
þar til deigið er vel hnoðað. Út í
það þarj að bæta lyftidujti og
teygja vel á táberginu til þess að
kakan lyftist hæjilega. Deigið á
að baka þar til við hittumst ajt-
ur íJyrramálið á sama tíma. .
Bandaríkjamaður var á Jerð í
Englandi. Gömul kona sat and-
spænis honum í lestarkleja.
Bandaríkjamaðurinn jórtraði í
sífellu á tyggigúmmíi sínu. Að
stundu liðinni hallaði gamla
konan sér í áttina til hans og
sagði:
,Það er ákajlega Jallegt aj yð-
ur að reyna að halda uppi sam-
ræðum en ég býst ekki við að
það þýði mikið: ég er að heita
má heyrnarlaus!
Ferðamaðurinn: - Er húsið
þarna ætlað sem sumarbústað-
ur?
Bóndinn: - Já, ej ég get leigt
það. Ella verður það svínastía
eins og það hejur verið.
- Pétur! Þetta er í sjötta sinn
sem þú Jærð þér úr ísskálinni.
Ég er Jarin að skammast mín
Jynrþig.
- Þú þarjt þess ekki, mamma
mín. Ég segi alltaj að þetta sé
fyrirþig!
Svíi, Dani og Norðmaður voru
skipbrotsmenn á eyðiey. Þeir
Jundu Jlösku sem rak að landi.
Þegar þeir opnuðu hana sveif
andi upp úr henni og sagði að
þeir Jengju hver sína ósk upp-
Jyllta.
Svíinn óskaði þess að vera
kominn heim og það Jór ejtir.
Daninn átti sömu ósk og var
jajnskjótt í Danmörku. En Norð-
maðurinn óskaði þess að Svíinn
og Daninn kæmu ajtur til sín. . .
(Mun vera samið aj Svía. . .)
Eitt sinn bilaði Trabant á
þjóðvegi. BMW-bifreið tók hann í
tog. EJtir nokkra stund ók Volvo
Jram hjá. Ökumanni BMW-biJ-
reiðarinnar gramdist það ogjók
hraðann. Báðir óku eins hratt
og þeir komust. Er þeirJóru Jram
hjá bensínstöð rak ajgreiðslu-
maðurinn upp stór augu. Hann
Jlýtti sér í símann og hringdi til
Jélaga síns á næstu bensínstöð:
.Flýttu þér út og sjáðu kapp-
aksturinn. FremsturJer Volvo og
þar á ejtir BMW en á ejtir þeim
Trabant á ojsahraða og öku-
maður hans liggur á Jlautunni
og vill komast Jram úr!
Grísinn hajði staðið lengiJyrir
Jraman innstunguna, djúpt
hugsi. Loks sagði hann:
,J{æri vinur! AJ hverju haja
þeir múrað þig inn í vegginn?“
- Mamma mín! Get ég ekki
Jengið lítinn bróður?
- Nei, ekki strax, vinur. AJ
hverju biður þú um það?
- Það er svo tilbreytingalaust
til lengdar að stríða kettinum!
Faðirinn: - Heldur þú að
kennarann gruni að ég hjálpi
þér við stílana?
Drengurinn: - Það held ég.
Hann segist ekki trúa því að ég
geti skrijað svona mikla vitleysu
hjálparlaust!
Drengur: - Ég ætla að Já
handsápu og það á að vera
Jjarska sterk lykt aj henni.
Kaupmaður: - AJ hveiju viltu
að það sé sterk lykt aj henni?
Drengur: - Ég vil að mamma
Jinni það á lyktinni þegar ég er
nýbúinn að þvo mér svo að hún
skipi mér ekki að þvo mér ajtur!
Kona átti tvær litlar dætur
sem voru veikar aj mislingum.
Hún skrifaði gamalli og reyndri
konu og bað hana um ráð við
veikinni. Gamla konan skrifaði
óðara og gaj ráð en hún þurjti
einnig að skrija annarri konu
sem hajði spurt hvernig hún
ætti að Jara með agúrkur. Svo
óheppilega vildi til að konan Jór
bréjavillt og því Jékk móðir
telpnanna þessi ráð:
Xeggið þær í edik. Sjóðið þær
í þrjár klukkustundir. Saltið þær
rækilega og ejtir nokkra daga
verða þær orðnar góðar.“