Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 3

Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 3
ra$ f y.ndin o g óvenjuleg '"''¦(¦ um þaS, hvernig KONRAD BERCOVICI: LJÓÐASMÍÐI GEFUR GULL ^ Atlantshafsfarinu er vörpulegur maður um fimmtugt, sköllóttur og bláeygur. 1111 réttir fram höndina og kynnir sig: »Nafn mitt er Levine. En yðar? Ég er silki- Ka3>maður; hvað starfið þér? g umlaði, að starf mitt væri ekki umtals- vert. Þegar kaffið var framreitt eftir kvöld- , . nn, heilsuðu þeir mér, féhirðirinn og Pstjórinn á skipinu, og settust snöggvast oorðið hjá okkur. ,Ég kynnti félaga minn, °S seni steini lostinn yfir því, að slíkt stór- 111 skyldi umgangast mig kunningjalega, 8Purði hann aftur: "Hver sögðuð þér, að starfi yðar væri?" Svar var mitt var mjög óljóst. Herra Levine engu nær og horfði tortryggnislega á mig. sustund síðar klappaði Levine kump nlega á öxlina á mér. Klukki llega á „HeyriS þér! j5g hafði upp á pvíi hvað þér ^arfiS. Mér er sagt, að þér séuð rithöfundur. rs vegna í f jandanum sögðuð þér mér ekki því? Það er ekkert tj\ þess ag gkammast * fyrir! Það hefur jafnvel hent í fjölskyldu ^nni. Góða nótt". ¦ a3Daginn eftir hafði herra Levine afráðið egja mér ævisögu sína. 1 staðinn fyrir að k Ja hann af því, eggjaði ég hann. Það var - a° ljúka því af. Þegar einhver hefur ið að segja þér ævisögu sína, er þér grar undankomu auðið. Því lengur, sem lætur hann bíða eftir tækifærinu, þeim U ^^"tlegri verður sagan .... og þeim ^uö ósannari. Ekkert er jafn leiðinlegt og f'lt UlU"n ævintýrasaga hugmyndasnauðs Eftir miðdegisverð fór ég' upp á þilfar, settist á stól við hliðina á honum og sagði: „Yður langaði víst að segja mér eitthvað? Byrjið, Levine, lofið mér að heyra". Levine hummaði og heaði. „Svo að löng saga sé gerð stutt, þá var það á þessa leið. Ég ætla að segja hana með fá- um orðum, en þó upp til agna, eins og þar stendur". Það er upphaf þessa máls, að Kantrowilz, sem einhig er silkikaupmaður, er gamall vinur minn og kom til Ameríku um sama leyti og ég, fyrir tuttugu árum. Við vorum báðir i sömu starfsgrein. Stundum var dálítil sam- keppni milli okkar. Stundum unnum við sem einn maður. Að öllu samanlögðu vorum við vinir. Stundum áttum við í dálitlum brösum, dálitlu þjarki, dálitlu rifrildi; en þegar ég hugsaði, að við værum skildir að skiptum fyrir fullt og allt, kaupir Kantrowitz lóðar- blett í Bronx og lætur mig vita, að það sé önnur lóð við hliðina á sinni, sem fáist fyrir sama verð og hann hafði keypt; og við byggj- um 6ams konar hús, svo að kostnaðurinn-verði minni, húsameistarinn og allt hitt, og við erum jafngóðir vinir og áður um langt skeið. Hann á sitt, og ég á mitt, og fjöldskyldurn- ar eru vinir, og allt gengur eins og í sögu. Svo líða tímar fram, silkið er í góðu gengi,"! og annar sonur hans, hinn eldri, lýkur mennta- skólanámi, og undir eins og hann er búinn að því, fer hann að starfa með föður sínum. Það er fyrirmyndarpiltur og fellir ástarhug til stúlku í nágrenninu og kvænist henni og flytur á Washington-hæðir og gerist mjög

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.