Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 28

Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 28
148 HEIMILISBLAÐIÐ sat við hlið hennar. Hann hafði ekki fyrr séð þær tal- ast við. Hann ætlaði ekki að hlusta eftir samtali þeirra, en gat þó ekki annað en heyrt sumt af því, sem þær sögðu. Hann komst að því, að konan var að fara norð- ur til Noorvik til þess að kenna við skóla þar, og að hún hefði kennt í Dawson fyrir nokkrum árum, og þekkti því vel sögu Belindu Mulrooney. Hann sá, að Mary veitti hina mestu athygli því, sem hún sagði um Belindu, og kennslúkonan hafði boðizt til að senda henni mynd af Belindu, ef hún vildi gefa henni upp heimilisfang sitt. Stúlkan hikaði, en sagði svo, að það væri ekki alveg afráðið, en hún skyldi skrifa kennslu- konunni til Noorvik, þegar hún vissi hvar hún mundi dvelja. — Þér verðið þá að efna það loforð, sagði kennslu- konan. — Já, ég mun efna það, svaraði Mary. Alan hrökk ofurlítið við. Þessi orð voru sögð svo lágt að honum fannst, að hann mundi ekki hafa átt að heyra þau. En hann þóttist samt viss um, að nokk- urra klukkustunda rólegur svefn hefði gert hana ró- lega og breytt ákvörðun hennar. Það var aðeins heimsk- ingi, sem áleit, að hún byggi yfir sorgum og áhyggj- um þessa stundina. Hann sá hana ekki nenla öðru hverju um daginn, og var orðinn viss um, að hún forð- aðist hann af ásettu rúði. En það angraði hann ekki. Honum gafst því meiri tími til að tala við kunningj- ana um áhugamál sín varðandi framtíð Alaska. Og nú var komið kvöld, og hann var á hinni venjulegu kvöld- göngu sinni á þilfarinu, og þá settist að honum ein- stæðingskennd. Hann saknaði einhvers, en hann gerði sér þó ekki fullkomlega ljóst, hvað það var. Svo sá hann Mary Standish koma út úr klefa sínum og ganga út að borðstokknum og halla sér fram á hann. Hann hikaði andartak en gekk svo til hennar. — Þetta hefur verið yndislegur dagur, Mary Stan- dish, sagði hann, — og nú er aðeins nokkurra klukku- stunda sigling til Cordova. Hún leit ekki við, en horfði sem áður út yfir rökkv- aðan sjávarflötinn. — Já, yndislegur dagur, herra Holt, hafði hún upp eftir honum, — og aðeins nokkurra klukkustunda sigling til Cordova. Svo bætti hún við með sömu mildu röddinni: — Ég á eftir að þakka yður fyrir síðast — í gærkeldi. Þér hjálpuðuð mér til þess að taka ákvörðun. — Eg er hræddur um, að það hafi verið fremur lítil hjálp. „ÞARFIR OG HAGSMUNIR REYKJAVÍKUR". „Póstskipið ætlar að leggja af stað uf Hafnarfirð'i 11. dag þ. m. Hefur því ver- ið fleygt, að það eigi eftirleiðis að fars úr Hafnarfirði, en ekki Reykjavík; þy*' ir oss næsta ólíklegt, að svo muni vera, þar vér ætlum, enda þótt vér höfum eigi fulla vissu fyrir því, að það 8e gagnstætt hinum upphaflega samningl milli stjórnarinnar og eigenda skipsinði enda vonum vér og allir Reykjavíkur- búar með oss, að stiptamtmaður vor muni kröftuglega mæla móti því °t gæta, að því leyti unnt er, þarfa og hagS' muna Reykjavíkur". íslendingur 9. maí 1860. RÆTTIST NOKKUÐ ÚR. I næstsíðasta blaði voru birtar frétta- klausur, sem skýrðu frá allbágum bjarg' ræðishorfum hér við sunnanverðan FaX»' flóa sumarið 1861, en afli brást þá «' gerlega um vorið og sumarið. Var tali°' að þá horfði til hungurs í GullbringU' sýslu. Úr þessu rættist þó nokkuð, Þot sjálfsagt hafi ekki verið fjölskrúðug' í búi hjá tómthúsmannafjölskyldunum- Segir svo um þetta í Islendingi eftir <U"8' mótin 1861—62: „----Eftir norðanveðrið og frosthörk- urnar í nóvembermánuði varð hverg' fiskvart hér fyrir öllum Innnesjunumi en suður í Garðsjó hefur þar á motl fiskazt svo að segja í allan vetur, °» síðan í miðjum desembermánuði hst^ margir Innnesjamenn, þótt langt se skammdegi, með miklum dugnaði °J» fylgi róið þangað suður, og flestir fl"8 heldur vel, ýsu og stútung, og enda °r ið þorskvarir, og hefur sá afli hald' > að kalla má, lífinu í mörgum inann hér innfrá, sem að öðrum kosti he' verið í dauðans vandræðum staddur m matbjörg, því að það lítið, sem til af kornmat í kaupstöðunum, hefði aðei skammt náð handa svo mörgum mann ' hefði eingöngu orðið á honum að »' ' og ekkert hefði af sjónum fengizt •

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.