Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 32

Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 32
152 HEIMILISBLAÐIÐ Kjartan Ólafsson: S u m a r 1 j ó ð Nú skal ég láta sönginn minn í sólskininu hljóma fyrst sumaríS er komiS meS vor um bláan geim. Og borgin mín skín aftur í œvintýialjóma /neð öll sín fögru vinarbros og gláða sólarheim. Svo nœrri augun Ijóma þœr björtu himinhallir, sem hugann geta láfktö um sölardjúpin blá. Nú finn ég hvernig vakna og yngjast draumar allir, sem alltaf geymdu hjarta mínu sumariS etð þrá. Svo kem ég út í vori<í að kæta mig og yngja af kristallslindum teigd eg lífsins hreina strauma. Hve gott að verá ungur og sœlt nð mega syngja um sumariS ög lifa þess fagra júlídraum. lieyrði ekki orðaskil, en fann, að skipið hlýddi skip- uninni þegar í stað. Andartak varð allt hljótt, en svo gnötraði skipið stafna á milli, er vélarnar unnu aft- «r á bak. Hvell hringing kallaði bátsmennina að björg- unarbátunum. Alan varð á augabragði ljóst, hvað skeð hafði. Ein- hver hafði fallið fyrir borð. Hann leit til dyranna, og á sama andartaki var sem drægi úr honum allan mátt, því að honum fannst sem Mary Standish, föl og tár- vot, horfði ásakandi á sig, og mjúk rodd hennar sagði: — Þetta var hin leiðin. Hanh náfölnaði, varpaði yfir sig kvöldsloppnum og hentist út um dyrnar °8 fram eftir hálfdimmum ganginum. Framh. Skrítlur i Sigga: „Ég sagði honum Halldóri ao hann mætti kyssa mig á aðra hvora kinn- ina, hvora sem hann vildi". Stlna: „Og á hvora kínnina kysBH hann þig?" Sigga: „Hann gat ómögulega ákveðiu hað; svo fór hann meðalveginn og kyssti mitt á milli þeirra — á munninn!" „Æ, prestur minn", sagði ríkismaður nokkur, sem lá fyrir dauðanuiri, i»þa" vildi ég, að ég gaiti haft périingana hu'n8 með niér, þegar ég dey". „Og það mundi ekkert gagna yður > sagði presturinn með injög áhyggjufull' um svip, „þeir mundu óðara brenna og bráðna þar sem þér lendið". Maður nokkur drykkfelldur, sem a51'' aði á grimudans, spurði einu 6Ínni a° því, hvaða grímu hann ætti að velja ser. til þess að verða sem torkennilegastur- „Farðu þangað ófullur", var honum svar* að, „og þá geturðu verið viss um að enginn þekkir þig". Prestur rtokkuíj senl trúði á áíturgöní| ur, sagði kunningja sínunl, að hann hfef°' séð draug kvöldið áður, þegar hann gekk í tunglsljósi fram íijá kirkjugarð- inum og hefði Íiáriri Íæðzt fram nie° múrnum við hliðina á sér. „Hvernig v8f hann í hátt?" spurði kunningi prestsinS' „Hann var ekki ólíkur stórum asna < svaraði prestur. „Farðu nú heim og latt( ekki á þessu bera við nokkurn m»nB' segir kunninginn. „Þú hefur °rðl hraeddur við skuggann þinn". Kona nokkur kom til læknis og s8B honum, að maðurinn sinn væri oroin geð'veikur. (l „Hvaða sannanir hafið þér fyrir þvl spurði læknirinn. „í gærkvöldi borðaði hann mat, se var ætlaður 5 mönnum, og svo fór ha ^ fram í eldhús og kyssti vinnukonun8 ' svaraði konan. , „Þetta er engin sönnun fyrir geðveiK svaraði læknirinn. „En hefði hann ^6.. matinn og borðað vinnukonuna, þá "« ég haldið, að eitthvað væri athugaV? við hann".

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.