Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 22

Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 22
142 HEIMILISBLAÐIÍ s5kn eins og þessa, sagði hann léttilega. — Það lilýtur að hafa verið mjög brýnt erindi, sem rak yður hing- að, ungfrú Standisli. Andartak þagði hún, og hann sá hörundið kippast til á hvítum hálsi henanr. — Mundi Belinda Mulrooney hafa hætt á það? Mundi hún hafa leitað á náðir yðar og hætt á að heimsækja yður í klefa yðar eftir miðnætti, ef um lífið hefði ver- ið að tefla? Það stendur einmitt þannig a fyrir mér, það er um lífið að tefla. Eftir klukkustund eða svo verða örlög mín ráðin. Ég gat ekki beðið til morguns. Ég varð að finna yður í nótt. — En hvers vegna endilega mig? Því ekki Ross- land, eða Rifle skipstjóra, eða einhvern annan? Er það vegna þess — —. Hann lauk ekki við setninguna, því að hann sá bregða fyrir skugga í augum hennar, eins og hún fyndi til blygðunar og sársauka, en hann hvarf jafn skjótt og hann kom. Svo svaraði hún hægt og rólega: — iÉg skil yður. Yður finnst ég hafa verið að þrengja mér inn á yður. Ég veit það vel, en ég skammast mín ekki fyrir það. ÍEg hef leitað á náðir yðar á sama hátt og ég mundi vilja að leitað væri til mín, ef ég væri karlmaður. Ef það er ósæmilegt af mér að hugsa um yður og tala við yður, skal ég játa að ég hef gert rangt. En ég iðrast þess ekki. Ég treysti yður. Ég trúi því, að þér munið gera mér gott, unz ég reyni yður að ein- hverju illu. ,Ég er komin til að biðja yður um hjálp. Munduð þér ekki reyna að forða hvaða manni sem væri frá tortímingu, ef hann leitaði á náðir yðar, og það etæði í yðar valdi að afstýra því? Hann fann, að hún hafði á réttu að standa, en hann hugsaði samt ekki um orð hennar. Hann var að hugsa um litla vasaklútinn, sem hann hafði fundið nóttina áður við dyr sínar. Tvisvar hafði hún komið að dyr- um lians' eftir miðnætti. — Já, mig mundi langa til þess að afstýra óham- ingju, svaraði hann spurningu hennar. — Maður reyn- ir alltaf -að koma í veg fyrir böl og harma. Hún tók eftir því, að ofurlítill háðshreimur var í rödd hans. Um hinn fagra munn hennar mótaði fyrir hörkudráttum og hakan sýndist dálítið hvöss. — Auðvitað get ég engu launað hjálp yðar, sagði hún. — En ég held, að þér séuð einmitt þannig mað- ur, að þér munið ekki vilja þiggja nein laun fyrir hjálp eins og þá, sem ég ætla að biðja yður um. En ég verð að fá hjálp. Ef ég fæ ekki hjálp, og það mjög töflum, er veiti honum öll nauðsynleK efni til viðhalds líkamanum, mun ekk' langur tími líða, unz hann verður tann- laus með öllu. Af söinu ástæðum rýrnar neðri kjalkinn. Með þverrandi notkun tyggingingarvöðvanna hefur hann veri" að smástyttast. Af þeirri þróun hlýtur að leiða það, að andlit mannsins vero' með tímanum hönnulega stutt. Á þessum tíma verður maðurinn lau8 við ýmsa kvilla og ágalla, sem einkun' stafa af ófullkominni líkamsbyggingu- Hryggskekkja verður þá horfin úr sögUi af því að bakið verður styttra og styf"c' ara. Kviðslit hjá karlmönnum og le6' sig hjá konuin þekkist þá heldur ekki. og er orsökin til þess hin sama. Botn- langabólga verður þá óþekkt fyrirbser' af þeirri einföldu ástæðu, að botnlang' inn verður horfinn úr sögu. ígerðir ' ennis- og kjálkaholum þekkjast þá vfisnt- anlega "ekki lengur, og er líklegt, að op' in á holunum hafi þá færzt neðar, sv0 að' holurnar hreinsist sjálfkrafa. EinWg verður ilsig óþekkt fyrirbæri vegn" breytinga á fætinum. Þetta eru í höfuðdrattum kenningar þessa vísindamanns um útlit og líkai»s" byggingu mannsins eftir 500 þúsund af. Hins vegar er einnig á það' bent, að eng' an veginn sé víst að mannkynið verði ti eftir hálfa milljón ára, og orsök ÞesS þarf ekki að vera sú, að það hafi t°r' tímt sér sjálft. Margt bendir á, að «VI tegundanna á jörðu hér lúti föstum l°í" malum, og að þær deyi út, þegar þ*r hafa lifað sinn tilskilda túna. Páskaeyjan. 1 Kyrrahafinu er eyja ein afskekkt, e nefnist Páskaeyjan. Hún lýtur yfirráðun1 Chile og búa þar um 250 manns. ía' skrúðugt er eyland þetta af stórvöxrKin1 gróðri og öðrum dásemdum hitabelt'6' landanna. En eitt hefur það' sér til ag#1' is, sem heldur nafni þess a loft og varp' ar yfri það ótvíræðum dularblæ. Á strón eyjarinnar eru um sex hundruð i"188" vaxnar líkneskjur, höggnar í stein. Þelt eru mannamyndir frá einum upp í at -metra á hæð og sýna lítið annað e höfuðið. Flestar eru þær líkar »ve annarri, stór höfuðmynd með flötu hnakka, stóru nefi, ofurlítið framskotn' um vörum og stórum eyrnasneplum-

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.