Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 18

Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 18
138 HEIMILISBLAÐIÐ og Mary leit varla á liann. Honum fannst hún varla veita því athygli, er hann stóð upp og gekk út. Hann fór aS leita að Stampade gamla Smith og fann hann stundu seinna vera að gefa föngnum birni brauð á neðra þilfarinu.' Dýrið tilheyrði Thlinkit-Indíánunum sjö, sem voru á skipinu. Alan tók eftir því, að Indíánastúlkurn- ar tvær horfðu forvitnar á hann og hvísluSust á. Þær voru mjög snotrar, með stór svört augu og spékoppa í kinnunum. Einn Indíáninn leit alls ekki á hann, en sat hreyfingarlaus með krosslagða fætur á þilfarinu og sneri sér undan. < Alan gekk nú með Stampade inn í reyksalinn, og þeir töluðu saman af miklum áhuga um Endicott-fjöll- in og fyrirætlanir Alans. Eftir alllangan tíma skrapp Alan til klefa síns eftir landabréfi og Ijósmyndum til aS sýna Stampade. Hann skoðaði þetta af mikilli kost- gæfni og hvarf í huga til gömlu áranna og baráttunn- ar í hinu ónumda landi. Þeir voru svo uppteknir af þessu, að Alan gleymdi Mary og öllu öðru á skipinu, en hvarf í huga til fjallanna sinna. Það var liðið að miðnætti, er Alan sneri til klefa síns. Honum var létt í skapi. Lífsgleðin ólgaði í honum, og hann dró að sér hressandi sjávarloftið í löngum og djúpum sogum. Honum fannst, að hann hefði nú að lokum fundið félaga, sem hann hefSi lengi þráS, þar sem Stampade Smith var. Hann leit upp til stjarn- anna og brosti viS þeim, og hann var fullur þakklætis vegna þess, aS hann var fæddur nógu snemma til þess aS geta veriS landnemi. Handa næstu kynslóS yrði ekk- ert óbyggt land til að nema. ÍJonum fannst allt gott. Hann átti mikið verk að vinna, sem tók hug hans allan, og hann lét hugann reika fram um ókomna daga. Allt í einu mundi hann eftir Mary Standish og því, sem hún hafSi sagt viS hann í rökkrinu um kvöldiS. Undarlegt, ef þaS var í raun og veru meining hennar, aS hún ynni tjöldum, gömlum stígum og óræktuSu landi, en hataSi borgir, járnbrautir og bíla, og vildi ekki aS Alaska eignaSist þetta. Hann yppti öxlum. Líklega skildi hún tilfinn- ingar hans, því að hún var skynsöm, mjög skynsöm. Létt högg á hurðina kom honum til aS líta af úrinu, sem hann hélt í lófa sér. Klukkan var fimmtán mín- útur yfir tólf, og þaS var ekki venjulegt, aS drepiS væri á dyr hans á þeim tíma. Aftur var drepiS á dyrnar, ofurlítiS hikandi, fannst honum. SíSan í þriSja sinn og þá snöggt og ákveðið. Hann stakk úrinu í vasann og opnaSi dyrnar. leyndarmál, að Ieysa þá orku, sem í atónf inu hefur búið. Sennilega verður þetta talihn einhver stærsti sigur mannsand- . ans. En nú er eftir að stíga lokaskrefið til að fullkomna kraftaverkið. Það er eftir að beizla þessa óhemju orku. En búizt er við, að það' geti átt Bér stað innan áratugs. Fræg lækning brunasára. Kornungur *jjómaður, sem var í heí' þjónustu á hitabeltissvæðinu, brennd- ist háskalega, þegar bensíngeymir nokk- ur sprakk. Við rannsókn í sjúkrahuei flotans kom í Ijós, að pilturinn var mjog illa leikinn, og voru alls um 83% a' líkama hans þakinn meiri og minn' brunasárum. Til skamms tíma var algerlega úti uin þann mann, er hlaut brunasár á meira en þriðjung líkamans. Um þennan pV* er hins vegar það að segja, að hann he» ekki aðeins lífi, heldur var hann kominn til sinna fyrri starfa að' þrem mánuð' um Iiðnum. Þykir Iækning þessa p>*' eitt frækilegasta afrek læknavísindanna á þessu sviði, og skal nú nokkru &et frá henni sagt. Taugaáfallið var bætt með blóðgjsf' um, og þjáningarnar voru linaðar me morfín súlfati, sem gefið var í h*'1' •legum skömmtum. Að því búnu ví sjúklingurinn færður úr þeim féu spj° um, sem hann var í, og sárin hreinsuo- Sáraumbúðir eru því nær óbærilegar hitanum, og jafnvel mjög þunnt l'n' borið vaselíni, loðir við sárin. Það va því tekið til þeirra ráða að smyrja and' lit sjúklingsins vandlega með sulfatm8 zole-smyrslum og líkamann með blön" úr vaselíni og paraffini. Honum var g ið etanus toxoid í sprautum og "" diazine í inngjöfum. — Drep var k°m ið' í brunasárin, og voru sjúklingnU ' gefnar 12500 einingar af penicillmi þriggja klukkustunda fresti í 17 daS ' Á 16. degi fékk sjúklingurinn snert lungnabólgu, en var fljótlega læknfð með morfíni og oxygeni. Að 19 dögu liðnum urðu ekki lengur greind alv leg einkenni blóðleysis, en þrisvar haI _ honum verið gefið blóð. Um líkt Irt1 fór að draga úr hitanum. Að 32 dögum liðnum var tekið sk'n af þeim hlutum líkamans, er þegar v0

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.