Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 6

Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 6
126 HEIMILISBLAÐID hve glaður ég varð. Hin stærsta silkipönt- un hefði ekki glatt mig jafnmikið. Maður hefur tilfinningar, jafnvel þótt hann sé við kaupsýslu, megið þér vita. Og svo segi ég Kantrowitz, að ég sé ,á mikilvægri ráðstefnu, en það megi fresta ráðstefnunni til morg- uns. Og við tveir förum niður í borgina, og við fengum okkur flösku af góðu víni til þess að spjalla saman yfir, og við höfðum ekki verið svona sælir saman um langt skeið, masandi um gamla landið, um fólk, gem við þekktum, og allt, hvað heiti hefur. Okk- ur hafði ekki farnazt sem verst í þessu landi. Okkur hafði græðzt fé. Allt var í bezta gengi. Börnin okkar voru prýðileg. Það var ekkert til þess að æðrast yfir, og blóð var þykk- ara en vatn. Ég fór heim og sagði konu minni þessa fagnaðarfrétt. En þegar Margrét dóttir mín heyrir, að Izzy hefur séð að sér og er orð- inn sölumaður, fer hún að gráta og grætur eins og hún hafi heyrt hin verstu tíðindi. Þér lærist þá aldrei að skilja konur, hugsa ég með mér. Enginn hefur nokkru sinni gert það. Hvernig gat ég þá vitað, yfir hverju hún var að gráta? En ég vissi, að hún grét ekki af gleði. Það vissi ég. Þar á er mikill munur. Ég yfirgef hana því og hugsa, að kannski sé hún að gráta vegna þess, að hann er sölumaður, og hún mun ekki sjá hann eins oft framvegis. Því að ég vissi, að hún hitti hann, þó að ég hefði fyrirskipað hið gagnstæða. Stúlkur eru sjálfráðar í þessu landi, og faðir, sem veit það, gefur fyrir- skipanir, en lokar augunum, þegar honum er ekki hlýtt. Mánuði síðar kemur Izzy úr ferðalagi sínu. Hann er nýr maður. Hann hefur látið skera hár sitt. Fötin hans eru pressuð. Silkifirm- að A. B. G. er mjög ánægt með hann. Ég hringdi til þeirra og spurði þá, hvernig hon- um gengi. Svo ég hugsa með mér, að nú muni ég ekkert segja, þótt hann komi að tala við Margréti mína; því að ég skildi, að Margréti geðjaðist ekki illa að honum. En hvað haldið þér að gerist? Þegar hann kemur til þess að tala við hana, vill hún hvorki heyra hann né sjá. Hún er reið yfir því, að hann skyldi ekki halda áfram að vera skáld! Konur hafa öðlazt þjóðfélagleg réttindi. En þær eru ævinlega sönm bjálf- arnir. Þær sækjast ekki eftir brauði, þ*61 sækjast eftir skartgripum .... og skáld' skap. Svo fer hann aftur í söluferð, og faelí hans er mjög ánægður og segir mér, að dretfg' urinn hafi lært meira í verzlun á tveinlUf mánuðum, en nokkur hefði getað kennt b°n' um á tíu árum. Hví ekki það? KantrowiW' ættin hefur verzlað með silki í tvö hundruö ár. Drengurinn kann skil á silki, alveg eU18 og maður af tónlistarmannaætt kann ski« a tónhst. Honum er það nefnilega í blóð boo0, Hann þurfti ekki að ganga í skóla til Þe6S að læra að þekkja í sundur silki og baðmul ¦ En ég segi ekkert, og faðirinn er ánægðuJ' og allt er í lagi. Kantrowitz er yfir sig hrif' inn af piltinum. Mér fannst skiljanlegt, * hann gerði mikið veður út af skáldskap0' um, sem var áður óþekkt fyrirbæri í *'' inni, og hengdi ljóðið í umgerð upp á vegfr En þegar um silki var að ræða! Hví skn maður af Kantrowitz-ættinni ekki kunna 6,° á silki ? Á meðan þessu fer fram, sé ég pófitu10 koma með bréf til Margrétar minnar á hvsfl um morgni, í sömu mund og ég fér að hellU an, svo að ég segi ekki neitt, Pilturinn »er ast fram og aftur. I hvert sinn, er ha^ kemur til baka, heilsar hann upp á J"a gréti. Hún er misjafnlega þægileg við h^05" en ég segi ekki neitt. Lít í kringum mig °° gaumgæfi. Ég trúi ávallt, að blóð sé þykka en vatn. Og það hefur ekki heldur verið oe skáld í minni ætt ennþá. Á meðan þessu fór fram, hefur bróðir ba° sem áður var verzlunarfélagi föður iX byrjað að verzla upp á eigin spýtur. ^ ' kemur heim og gengur í félag með f°ö sínum. En faðirinn .. .^ það var ekki *; að tala við hann; hann var svo hrey*1 af Izzy. I tuttugu og fjóra tíma á sólarhr gerði hann allt, sem hann mátti, til þesS x þóknast honum. Hann var hræddur uiW» Izzy mundi hverfa aftur að skáldskapBu Nú kemur ný silkitegund á markaðinH' allir heildsalar borgarinnar fá sýnishorn. l horfir á silkipjötluna og þreifar á henm þefar af henni og strýkur hana mjúkle» Það er víst einsdæmi, hvernig pilturinö -. með þessa silkipjötlu! Framleiðandinn h^^ gefið silkinu nafn — ég veit ekki hvaöa

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.