Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 23

Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 23
HEIMILISBLAÐIÐ 143 "jótt, þá — — hún þagnaði, yppti öxlum og brosti biturt--------þá mun eitthvað illt ske, bætti hún við. Viljið þér ekki leyfa mér að fylgja yður til Rifle skipstjóra. ~~ Nei, Rifle skipstjóri mundi spyrja mig. Hann 'uundi krefjast skýringa. Þér skiljið mig, þegar ég segi your hvers ég þarf með. Og það ætla ég að gera, ef Per viljið lofa mér því við drengskap yðar að segja eng- uui lifandi manni frá því, sem ég skýri yður frá. Viljið fcér gefa mér það loforð? Já, ef slíkt loforð getur á einhvern hátt orðið yð- Ur að liði, ungfrú Standish. &nn var háðshreimur í rödd hans. Hann sneri sér 10 og náði sér í vindling, og þegar hann leit á hana ^ttur, 6á hann, að roði hafði hlaupið fram í kinnar ^ennar. Eg verð að yfirgefa skipið, sagði hún. Wún eagði þetta svo látlaust og hispurslaust, að hann 8tó3 grafkyrr þegjandi. Og ég verð að hverfa í nótt eða næstu nótt — aður en við komum til Cordova. Er það vandamál yðar? spurði hann undrandi. Nei, ekki það í raun og veru, en ég verð að hverfa Pannig, að allir haldi að ég sé dauð. Ég má ekki koma lifandi til Cordova. Wun þagnaði snögglega, og hann horfði á hana og gsaði um það, hvernig hún mundi líta út, þegar hún r* dáin. Augu hennar mættu tilliti hans, stöðug og vikul. Spurningar og gátur þyrptust fram í huga ail8i en ekkert orð kom yfir varir hans. . Þér getið hjálpað mér, heyrði hann, að hún sagði ama rólega og mjúka rómnum svo lágt, að enginn befði getað heyrt það út fyrir klefadyrnar. — Ég veit Kl? hvernig ég á að fara að þessu, en ég veit, að þér 8etið fundið ráð, ef þér viljið hjálpa mér. Það verður uta út eins og eitthvert slys hafi viljað til. Eg verð nverfa, falla í sjóinn, eða eitthvað þess háttar, svo að heinmrinn haldi, að ég sé dauð. Það er lífsnauðsyn- gt. Jin ég get ekki sagt yður hvernig á þessu stenáur. 8 get það ekki. Ó gu& minn, ég get þaS ekki! ttödd hennar varð grátklökk, en það var horfið eftir artak, og hún varð aftur róleg og köld. Aftur reyndi ; n að brosa, Hann sá votta fyrir vonglöðu hugrekki. 1 a«gum hennar. "~~ Eg veit hvað þér hugsið núna, herra Holt. Þér "*8 að hugsa um það, hvort ég sé brjáluð eða hafi vgt einhvern glæp, eða hvers vegna ég hafi ekki sumum myndanna eru sams konar hring- ir í eyrnasneplunum og enn eru í tízku með'al ýmissa mannætuhöfðingja. Höf- uðið hvílir á stuttum en digrum hálsi. Myndirnar vita frá sjó, og að baki þeirra er eyðileg ströndin. Oft standa þœr nokkrar saman á litlu svæði og jafnan þar, sem leifar af fornum stórhýsum eru í grenndinni. Einnig eru .þœr oft í nánd við hóla og hæðir, sem vera má að séu fornar grafir. Þetta er allt og sumt, er menn vita um þessar sérstæðu minjar. Eftirgrennsl- anir fornfræðinga hafa ekki borið neinn árangur. Það er óráðin gáta enn í dag, hverjir hafi hér verið að verki og í hvaða skyni. Meðal íbúa eyjarinnar lifir eng- in munnmælasögn, er varpi minnsta ljósi yfir þennan leyndardóm, enda liklegt talið, að þjóðflokkur sá, sem þetta verk vann, sé löngu útdauður. Þó hefur fundizt staður sá, þar sem myndirnar voru gerðar. Það er í grjót- námu nokkurri, sem grafin hefur verið inn í fjallshlíð. Það hafa fundizt líkn- eskjur sem þessar, ýmist fullgerðar eða hálfsmíðaðar, en flestar þó mjög skammt á veg komnar. Viðskilnaðurinn í grjót- námunni bendir til, að þessu verki hafi verið hætt mjög skyndilega. Hvaða öfl voru þar að verki? Ekki fæst því held- ur svarað. Það er einn þáttur þessa óræða leyndardóms. Féllu íbúar eyjarinnar úr bráðri landfarsótt, eð'a sótti þá heim fjandsamlegur þjóðflokkur, sem strá- feHdi þá alla sem einn? Hvorugri spurn- ingunni er hægt að svara játandi éða neitandi. Og Páskaeyjan og leyndardóm- ur hennar heldur áfram að valda forn- fræðingunum tilgangslausum heilabrot- um, sem enginn endir fæst á. Sögulegur uppskurZur. Amerískur herlæknir á eynni Okinawa, Sidney Cohen að nafni, gerði ekki alls fyrir löngu holskurð á hermanni, sem ínjög er frægur orðinn, enda sérstæður og sögulegur með afbrigðum. — Nánari málsatvik enr sem hér segir: Þriggja punda sprengikúla, 10 þuml- unga löng og 12 cm. í þvermál, kom í bakið á henpanni einum, stóð alveg út í magann, en sprengjuuggarnir festust i bakvöð'vum mannsins og stöðvaðist kúl- an við það. Sprengjan sprakk ekki, og

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.