Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 12

Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 12
132 um, að hún yrði orðin fimm, áður en við riðum úr hlaði. Og svo fór. Hún var meira en sex, þegar við komumst loks endanlega af stað. Auk brauðs og osts og vatnsflösku banda mér og brennivínsflösku handa fylgd- armanninum, höfðum við meðferðis stafi með hvössum járnbroddum til þess að styðja okk- ur við og reyna. fyrir okkur, áður en við hættum okkur út á snjóbreiðurnar. Það var fagurt veður og hlýtt um morg- uninn, og við riðum allhart yfir engi og að- liggjandi sanda. Fylgdarmaðurinn taldi, að ég hefði verið mjög heppin með veður og sagði, að Paul Gaimard, franski náttúrufræð- ingurinn, sem áður hefur verið nefndur, hefði orðið að bíða í þrjá daga eftir Heklu- veðri. Síðan voru níu ár, og á þeim tíma hafði enginn reynt að ganga á Heklu. Eftir hálfs fjórða tíma erfiða ferð kom- um við á þann stað, sem óhjákvæmilegt var að skilja hestana eftir, og hefði ég verið búin að því fyrir löngu, ef fylgdarmaður- inn hefði leyft það, því að ég vorkenndi skepnunum. En hann sagði, að mér veitti ekki af að spara krafta mína, meðan kostur var. Og hann hafði rétt fyrir sér. Hann sagð- ist aldrei hafa farið ríðandi svona langt upp eftir, og því get ég vel trúað. Gangan var harla erfið, og hvert kastið tók við af öðru. Loksins komumst við þó á leiðarenda eftir tveggja stunda erfiði, og ég stóð á hæsta tindi Heklu. Eg gekk fram og aftur um fjallskollinn og skreið niður á fönnina neðan við hann. Sólin hafði skinið síðustu klukkustundina, en nú skellti yfir dimmri þoku, svo að við sáum ekki , nema tíu skref frá okkur. Eftir nokkra stund tóku 8njókorn að hrjóta úr lofti, og þau bráðn- uðu ekki, því að þarna uppi var eins sligs f rost.m Smámsaman greiddi þó sundur skýin, heið- ur himinninn birtist, og sólin tók að skína á ný. Eg hélt kyrru fyrir uppi á tindinum, þar til hin þ'ráða útsýn gafst. En ég er hrædd um, að penni minn sé mikils til of sljór til þess að lýsa því, sem bar fyrir augu mín. En guði mínum þakka ég fyrir það, að hann skyldi leyfa mér að sjá þetta stórbrotna sköpunarverk hans. HEIMILISBLAÐIÐ TIL BAKA AÐ STÓRUVÖLLUM. Ég kom aftur að Selsundi eftir tólf stunda fjarveru og kveið því nú mest að eiga ao hafast þar við aðra nótt. En þá kom fylgd" armaður minn mér á óvænt með því að spyrja, hvort ég vildi ekki halda áfram að Stóru- völlum í dag. Hestarnir væru óþreyttir, og ég myndi fá þægilegt herbergi á heimih prests. Allur farangur minn var tekinn saH1' an í skyndi, og að fáum mínútum liðniiB1 var ég komin á hestbak. Riðum við upp a" Rangá og yfir hana í annað sinn, og nú var ég ekki vitund hrædd, þótt verndari mio11 væri ekki lengur við hlið mér. Förunautur minn hafði sagt satt, er han» fullyrti, að mín myndi bíða þokkalegt her- bergi og gott rúm á prestsetrinu. Séra i°a Torfason er einn hinn mesti sæmdarmaður, sem ég hef kynnzt. Hann reyndi af frenisW megni að gera mér til geðs og uppfylla hve.rja ósk mína. Sérstakar þakkir mínar ber rner að tjá honum fyrir steina, sem hann ga| mér, og íslenzka bók frá árinu 1601. Meg1 hann umbun hljóta fyrir alla góðvildina l minn garð. KOMIÐ 1 HJÁLMHOLT Á SUÐURLEIÐ- 1. júlí fórum við aftur á ferju vestur }'lir og völdum nú nýja leið um fallegar og gróo' ursælar sveitir. Hjálmholt, en þangað var nú förinni heit' ið, stendur á dálítilli hæð. Þar býr sýsl11' maðurinn,* og þar er stærsta og fallegasta húsið, sem ég sá frá því ég fór úr Reykjavík' Dætur sýslumannsins tóku á móti mér al mikilli gestrisni og alúð, en sjálfur var hat^ staddur á alþingi, er þá var samankomið ' höfuðstaðnum. Við ræddum margt saman. Ég hugs^"1 mér að sýna nú, hvað ég kynni í dönskUi en sennilega hefur mér hrotið ýmisle8 skringilegt af munni, því að hinir ungu viö' ir mínir áttu talsvert erfitt með að hafa stjotO á sér. En ég lét það ekki á mig fá, held11 hló þeim til samlætis. lÉg notaði orðaforða minn óspart og var hraðmæltari en ég ha™J nokkru sinni áður verið. Því miður verð e% * Páll Þórðarson Melsted. Hann átti sextán bö*0 með fyrri konu sinni, Önnu, sem lézt árið áður e frú Pfeiffer kom að Hjálmholti.

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.