Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 33

Heimilisblaðið - 01.07.1945, Blaðsíða 33
HEIMILISBLAÐIÐ 153 Gamlar sagnir FRÁ ÁRNA EYJAFJARÐARSKALDI A *vNI þessi var uppi á síðari hluta 18. ald- ar og fram á þessa öld. Hami var fyrst enndur við Stórahamar í Eyjafirði og síð- 11 við Sámsstaði, og þar bjó hann til elli. assku var hann kátur og snemma hagorð- ¦ Urti hann ýmislegt, kvæði, bragi og vís- Ur margar, og hefði eflaust orðið þjóðkunn- sem skáld, ef honum hefði auðnazt að •lota menntunar og bærilegs efnahags. Til " eftir hann allmörg kyæði og ljóðabréf oltKur, auk f jölda af stökum vísum, er hann r því við hvert atvik kastaði fram. , egar hann var orðinn fullorðinn, fór hann att að hugsa til kvonfangs, og gekk hon- ,!? ekki greitt að gifta sig, því að kven- i ... þóttist sjá, að ekki mundi hann bú- °ldur verða í lagi, en efni skorti. Eitt sinn aöist honum stúlka, er Sigríður hét, lag- & °g efnileg, en bráðum sagði hún honum PP aftur, en um leið og hún gerði það, °o hún honum að borða mat hjá sér, og Kvað hann þá þetta: „Ætlarðu' ekki, elskan mín, eg muni sorgir bera? " Meira er að missa þín en matarins án að vera". *t fór um fleiri. — Loks komst Árni í ^innugleika við stúlku þá, er Ingibjörg hét, °8 þótti lítill kvenkostur. Um það leyti orti han« þessa vísu: „Fyrir mér liggja forlög mörg, fleira' er gaman en drekka vín, ef að þessi Ingibjörg á að verða konan mín". tr ann giftist henni samt litlu síðar, en sam- arir þeirra urðu ekki sem beztar. Þá kvað ha»n þetta: „Nú eru glötuð gleðistig, sem gerði ég fyrr við una; síra Magnús setti' á mig svörtu hnapphelduna". apurinn fór í litlu lagi og lifðu þau við °g seyru. Varð Árni af því dapur og bunglyndur. í bágindum sínum hvarflaði Árni víða, en rei kom hann í húsganga tölu, því að all- Búsk sult ir virtu hann sökum ráðvendni hans og gervi- leika og gerðu honum fúslega gott. Einu sinni kom hann að Bægisá og gerði séra Jóni Þor- lákssyni boð að finna sig út. Prestur kom til dyra, fátæklega búinn sem vandi hans var, og sér manninn á hlaðinu ennþá tót- urlegar til fara. Þekkti prestur hann ekki og spyr hver hann væri. Hann segir: „Hér er kominn á höltum klár halur úr Eyjafirði, ótignin og efnasmár, ekki mikils virði". Prestur kannaðist þá við mánninn og mælti: „Á, er það þú? Vertu velkominn og komdu inn með mér". Hvorugum leiddist um nóttina, hjöluðu þeir margt og köstuðu fram margri stöku. Meðal annars varð þeim tilrætt um hreppstjórana, sem þá höfðu nýlega fengið vald til'að hýða. Var þá einn þeirra nýbúinn að hýða tvo lausamenn. Um þetta og þvi um líkt kváðu þeir um nóttina sína vísuna hvor til skipt- v' is. Kölluðu þeir það hreppstjóravísur; er sumt af þeim prentað í ljóðabók Jóns Þor- lákssonar. Árni dó úr landfarsótt 1815 eða 1816, og mun þá hafa verið nær sextugur að aldri. — Af kviðlingum hans þekkjast Grímseyj- arvísur, Bjarkarbragur, Brauðbragur, auk fjölda af stökum vísum. Honum er og í sum- um handr. eignað kvæðið „Vertíðarlok", hið sama sem prentað er í báðum útgáfum Bólu- Hjálmarskvæða, og virðist það miklu lík- ara kveðskap Árna en Hjálmars. Kvæði Árna einkennir næm, trúarleg tilfinning og ein- falt og tilgerðarlaust orðfæri. Hann hefur verið mjög orðhagur og lipur rímari, enda gat hann sér fyrir það í lifanda Iífi nafnið „Eyjafjarðarskáld". (Að mestu eftir hdr. sr. Benedikts Þórðarsonar). ----•---- Sagnir frá móðuhar&indunum. Erlendur Hjálmarsson, sem var umboðs- maður að Munka-Þverá, var gleðimaður og gestrisinn. Bjó þá gamall maður í sókninni,

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.