Iðunn - 01.01.1885, Blaðsíða 7

G u 11
er enn algeng ímyndun, að einlivern tíma í
fyrndinni haíi verið hjer á jörðu það sem kallað er
gullöld. þá á mannkynið að hafa lifað í lukkunnar
velgengni og alls nægtum : þá var ár og friður um
lönd öll. En slík gullöld hefir aldrei til verið ; hún
er éintómur hugarburður. þar á móti má sú öld, er
nú er uppi, heita rjettu nafni gullöld í annari merk-
ingu. XJpp frá þeim degi 1848, að hið fyrsta gull-
korn fannst hjá Suttersmill í Kalífornlu, þar sem
árnar Sacramento og American-Eivers falla sam-
an, hefir heimurinn verið altekinn af hvíldarlausri
gullsótt; henni hefir aldrei af ljett. Óðara en jarð-
armúgurinn var orðinn sannfróður um hið milda gull-
land þar á vesturjaðri hins nýja heims, svo auðugt,
að kynjum sætti, kom annað þaðan af glæsilegra
í ljósmál, og hreif alla til sín, þar til »ekki urðu aðrir
eptir heima en haltir menn og blindir«.—Eaunar sýndi
sitt hvað af sögum þeim, er hingað bárust vestan um
haf.að sannleikanum erekki gertmjöghátt undir höfði
á stundum í hinurn nýja heimi, og margur var sá af
hinum mikla fjölda, er lagði eyrun við hiuum glæsi-
lcgu ávörpum vestan að og ljetu tælast frá lieim-
kynnum sínum til að elta vafurloga liirma fjarlægu
Xðunn. II, 1