Iðunn - 01.01.1885, Page 14

8
Gtull.
staður heimsins, og þá jafnframt höfuðból allra auó-
æfa um víða veröld. Allt það sem dregið hafði
verið saman af gulli og dýrgripum víðsvegar um
lönd, þau er þá voru kunn, tíndist þangað smátt og
smátt, og hrúgaðist þar saman svo ógrynnum sætti.
Frá eiuu skattlandi, Gallíu, hafði Cæsar heim með
sjer til Rómaborgar svo mikið gull í einu, eptir að
Toulouse var unnin, aö gull lækkaði í verði um þriðj-
ung um alla Ítalíu,—Annars var svo komið þá, á
mestu blómöld Rómverja, að margar hinar auð-
ugustu gullnámur fornaldarinnar voru tómar orðnar
og báru lítinn sem engan arð. Svo var meðal ann-
ars um hið fræga Paktólus-fijót, er Krösus hafði úr
sín óþrjótandi auðæfi ; sömuleiðis um Aquileja við
ána Pó, við Aosta og víðar. Prá lndlandi, Afríku,
Arabíu og Seríka, er nú heitir Kína, kom þá ekkert
gullframar; Rómverjar sendu meira að segja þvert
á móti ógrynni fjár til þessara landa til að kaupa
þar ýmsar landsnytjar og einkum margs konar mun-
aðarvöru. Gullið flóði í ýmsar áttir, frain og apt-
ur, og það som Rómverjar gútu ekki veitt sjer sjálf-
ir, af innlendum landsnytjum, það höfðu þeir nú
komizt upp á að afla sjer á annan hátt, eins og sið-
ur var anstrænna harðstjóra : með því að kúga fje
af mönnum, ræna þar sem þeir fóru yfir herskildi,
taka gjöld af skjólstæðingum sínum o. s. frv. Gull-
ið liðaðist eins og lækur um hvern krók og kyma þar
sem rómverskir valdsmenn áttu sjer hreiður, og því
meir sem flóðið færðist út, því meir óx hinn ó-
slökkandi gullþorsti Rómalýðs, þar til er allt
hrundi um koll og hafði undir sjer í hruninu bæði