Nýjar kvöldvökur - 01.01.1950, Page 47

Nýjar kvöldvökur - 01.01.1950, Page 47
N. Kv. ÞAÐ, SEM ALDRjEI VERÐUR ENDURHEIMT 37 þess að finna til hita og óþæginda. Ef til vill stafaði þetta eingöngu af því, að liún væri svo ung. Hann hugsaði sem svo: „Eg má ekki láta hana verða mér að álögum. Eg má ekki vera að finna að öllu og setja út á hana í huganum.“ En sarnt losnaði hann ekki við þá hugs- un, sem olli honum stöðugs ótta, en það var grunurinn um, að hann væri að ganga af vitinu. Þegar hann næst opnaði augun, sá hann að Ijósið var ekki lengur á hreyfingu inni á ströndinni. Hundarnir voru hættir að gelta, og nú var ljósið úti á fljótinu, og honum var þegar ljóst, að þetta var ekki Mason og skipverjar lians að koma aftur, því að þetta ljós hreyfðist ekki í samræmi við stöðugt rugg skipsbátsins; ljósið það arna boppaði og skoppaði og vingsaðist í allar áttir. Hann vissi því þegar, að hér var innlend fleyta á ferðinni, létt og hvikul eins og pappírs-askja, og hann fór að velta fyrir sér, hver í heiminum gæti átt svo brýnt erindi og dularfullt, að hann legði út á fljótið á næturlagi í jafn veikri og lítilfjörlegri fleytu. En vitundin um hans eigin eymd og óhamingju bar forvitnina ofurliði. Hann reis upp úr stólnum til að hafa gát á ljós- inu, sem kom í áttina til hans, eins og dul- arfullur lirævareldur, út yfir straumsollið fljótið. Hann blátt áfram lokaði augunum, en heyrði þó enn utan að sér hvin skor- dýranna eins og daufan þrumunið í fjarska. Hugur hans hvarflaði til baka til liðinna ára, og hann tók að velta þessu fyrir sér: „Hefði eg nú gert þetta eða hitt, myndi þá allt hafa orðið öðruvísi? Myndi eg þá hafa þreytzt minna og ekki orðið veikur af 'öllu saman? Eg er auðugur maður. Eg hef haft heppnina með mér. Eg á fallega konu. Mig skortir aðeins börn til þess að eiga allt, sem sótzt er eftir. En eg er nú ekki viss um, að eg kæri mig um að skáka börnum inn í heim þennan.“ Er hann hafði setið um hríð í þessum heilabrotum, hrökk hann skyndilega upp við það, að eitthvað rakst hægt á skipssúð ina. „Þetta er aðeins trjábútur," hugsaði hann óðar, en trjábolur myndi hafa rekizt snöggv- ast á skipshliðina og haldið síðan áfram áleiðis út til sjávar. En þetta hélt áfram að hnubba í skipssúðina, hægt og skrykkjótt. Þá mundi hann allt í einu eftir hoppandi fleytunni með hrævareldinn, og skyndi- lega áköf æsing gagntók hann allan. Það var sem tuttugu ár hefðu skyndi- lega hlaupið frá honum, og hann væri nú orðinn ungur maður á ný og stæði á þil- fari fljótasnekkju og biði rétt framundan kjatTskógarjaðrinum með skammbyssu í hendi og hverja taug í titrandi spani. Hann kreppti brúna og magra fingurna utan um stólkjálkana og varð allur stífur af áreynslunni við að hlusta. Hjarta hans sló hraðara, og hann varð þess skyndilega var, að hann var orðinn lifandi á ný, eins og hann hafði eitt sinn verið. Viskíið fyllti hann þægilegum fiðringi, og honum varð ljóst í djúpum sálar sinnar, að hætta og jafnvel dauði var smávægilegt og lítils virði. Hið eina mikilvæga var það, að nú fann hann til lífsins á ný, að því er honum virt- ist, í fyrsta sinn árum saman, síðan kvöldið góða, er hann kvaddi Albertínu Robb og hið gamla líf í útjaðri kjarrskógar-rjóðurs- ins. Hnubbið í skipssúðinni hélt áfram, og inn á milli heyrði hann annað hljóð, það var fótatak í skipsstiganum. Það færðist upp á við, og næst heyrði hann einhvern koma gangandi fram eftir þilfarinu. Tunglið var aftur horfið að skýjabaki, svo að ókleift var að greina nokkuð gegn- um þykka skán skordýra, sem safnazt höfðu utan á nettjaldið.

x

Nýjar kvöldvökur

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.