Eimreiðin


Eimreiðin - 01.10.1927, Síða 85

Eimreiðin - 01.10.1927, Síða 85
EIMREIÐIN Náttúran. (Goethe). Náltúra! Hún umlykur og umfaðmar okkur — við getum ekki komist út ,úr henni, og við getum ekki komist dýpra niður í hana. Obeðið og fyrirvaralaust tekur hún okkur í hringdans sinn og knýr okkur áfram með sér, unz við þreyt- umst og hnígum úr hendi hennar. Hún skapar endalaust nýjar myndir; það sem er, var aldrei áður, það sem var, kemur ekki aftur; alt er nýtt og þó ávalt hið sama. Við lifum mitt í henni og erum henni ókunnugir. Hún talar við okkur í sífellu, en laetur ekki uppi við okkur leyndardóm sinn. Við orkum í sífellu á hana, og höfum samt ekkert vald yfir henni. Hún virðist hafa haft allan hugann á einstaklingseðlinu, og henni verður ekkert úr einstaklingunum. Hún byggir í sífellu og eyðir í sífellu, og að vinnustöð hennar verður ekki komist. Hún lifir í eintómum börnum; en móðirin, hvar er hún? Hún er völundurinn mikli; úr einfaldasta efni vinnur hún stærstu andstæður, hinni mestu fullkomnun nær hún án þess að virðast hafa nokkuð fyrir, hinni nákvæmustu ákvörðun nær hún, ávalt hjúpuð einhverjum mjúkleika. Sérhvert verk hennar hefur sitt eðli, hvert fyrirbrigði hennar er algerlega sérstætt, og þó er alt eitt. Hún leikur sjónleik. Hvort hún sér hann sjálf, viium við ekki, og^þó leikur hún hann fyrir okkur, sem stöndum úti í horni. I henni er eilíft líf, verðandi og hreyfing, og þó miðar henni ekki áfram. Hún ummyndast að eilífu, og ekkert augna- blik er kyrstaða í henni. Stöðugleika þekkir hún ekki, og bölvun sína hefur hún lagt við kyrstöðuna. Hún er ákveðin; skref hennar eru föst, undantekningar hennar sjaldgæfar, lög hennar óbreytanleg. Hugsað hefur hún og íhugar í sífellu, en ekki eins og maður, heldur eins og náttúra. Hún geymir sér sinn ákveðna allsherjarskilning, sem enginn getur ráðið í. Mennirnir eru allir í henni, og hún í öllum. Henni ferst vingjarnlega við alla, og hún gleðst, því meira sem menn vinna af henni. Við marga leikur hún svo á huldu, að hún leikur til enda áður en þeir taka eftir því. Einnig hið ónáttúrlegasta er náttúra, einnig hinn aumasti
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112

x

Eimreiðin

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.