Árbók Háskóla Íslands

Volume

Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1947, Page 90

Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1947, Page 90
88 son og Guðmund Hannesson til þess að gera tillögur um heiti í íslenzku læknamáli. Skyldu þeir velja málfræðing til sam- vinnu við sig og kusu mag. Sigurð Guðmundsson. Engar til- lögur komu frá þessari nefnd, en Guðmundur Hannesson gleymdi ekki verkefninu. Árið 1941 birtist eftir hann „Islenzk líffæra- heiti“, og hann lét eftir sig í handriti skrá um heiti í íslenzku læknamáli. Bæði eru ritin til mikils gagns fyrir þá, er hafa hug á að tala og rita á góðri íslenzku um læknisfræði. Guðmundur Hannesson lézt 1. okt. 1946, rúmlega áttræður. Banamein hans var hjartakölkun, en verulegra óþæginda olli hún honum ekki, utan nokkurrar mæði við áreynslu síðustu árin, og á ferli var hann til hinzta dags. Á langri ævi vann hann óvenjumikið og fjölþætt starf, enda naut hann lengst af ágætrar heilsu og ríkulegrar starfsorku. Seinna hluta ævinnar var hann þó nokkuð farinn að tapa minni og hætti þá til að endurtaka sig, en áhuginn og starfsgleðin bilaði aldrei, og sílesandi var hann. Drýgstir munu honum hafa orðið þeir eiginleikar, að hann var með afbrigðum áhugasam- ur og lét sig allt varða, er hann hugði, að mætti verða til al- mennrar farsældar; þar við bættust ágætar hagnýtar gáfur ásamt frjóu ímyndunarafli og framtakssemi, svo hann lét ekki sitja við orð og hugsanir, heldur reyndi ætíð að framkvæma þær. Fyrst reifaði hann málið í ræðu og riti og hófst síðan handa um framkvæmdir. Það liggur því meira og fjölþættara starf eftir hann en flesta samtíðarmenn hans. Hann gat þess þó oft við mig, að vegna þess hve hann hafði látið mörg mál til sín taka, hefðu kraftamir dreifzt meira en hann hefði kos- ið, sérstaklega fannst honum mannfræði Islendinga hafa orðið útundan hjá sér, og vann hann þó meira og betra verk á því sviði en nokkur annar hefur gert. Guðmundur Hannesson var vel meðalmaður að hæð, skarp- holda, snar og kvikur á fæti. Hann var hvasseygur með Ijós- blá augu og ljóshærður, en varð snemma sköllóttur, kinnbeina- hár, fölleitur og toginleitur. Ræðinn var hann og fjörmaður mikill, en þó hófsamur. Kaffisopinn þótti honum góður, og
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132
Page 133
Page 134

x

Árbók Háskóla Íslands

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Árbók Háskóla Íslands
https://timarit.is/publication/588

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.