Tímarit lögfræðinga og hagfræðinga - 01.12.1923, Blaðsíða 9

Tímarit lögfræðinga og hagfræninga.
183
barnsfarakostnaðinum mun oftast hafa verið skift jafnt
milli karls og konu.
Áður varð og ekki gengið að barnsföður fyrr en eftir
fæðingu barnsins, livorki um framfærslustyrk með barni
(fóstri) né með barnsmóður og engin krafa gerð á hendur
honum út af aauða barnsins.
Á öllum þessum sviðum hafa utanhjónabandsbarna-
lögin gert gagngerðar hreytingar, og allar barni og barns-
móður í vil.
Skal nú vikið að hvoru fyrir sig, skyldu barnsföður
gagnvart barni og skyldu hans gagnvart barnsmóður.
Verður fyrst skýrt frá skyldu barnsföður gagnvart barn-
i n u, og er ástæða til að greina þar milli skyldu hans
til þess að gefa með barninu meðan það er á. ómagaldri,
eða þangað til það verður 16 ára gamalt, 18. sbr. 19. og
22. gr. og meðgjafarskyldu hans eftir þann tíma, 23.
sbr. 17. gr.
Framfærsluskylda barnsföður á barninu á ómagaaldri
þess má aftur greina í tvent, skyldu hans tii að kosta
að sínu leyti ahnent framfæri og uppeldi barnsins,
18. sbr. 19. gr. og skyldu hans til þess að hlaupa undir
bagga um hjúkrun þess og greftrun samkvæmt 22. gr.
Má kalla hina fyrri aðalframfærsluskyldu og hina síðari
aukaframfærsluskyldu barnsföður.
Aðalframfærsluskyldu barnsföður á barninu
er lýst svo í 18. gr., að honum sé skylt „jafnt móður að
kosta framfærslu barnsins og uppeldi“. Með „framfærslu“
er átt við framlag á l'é til líkainlegra nauðsynja barns-
ins, svo sem fæði, klæði og húsnæði og með „uppeldi“
við undirbúning barnsins, sérstaklega andlega og verk-
lega fræðslu, undir sjálfsætt líf.
Framfærsla barnsins og uppeldi á, sé það feðrað, að
fara eftir högum þess foreldris, sem betur er statt. En
feðrað er ekki að eins það barn, sem karlmaðurinn hefir
gengist við eða dómari dæmt hann föður að, heldur og
það barn, sem móðirin hefir svarið á manninn eða hann
ekki svarið af sér. Sé barnið aftur á móti ekki feðrað,