Tímarit lögfræðinga og hagfræðinga - 01.12.1923, Qupperneq 11

Tímarit lögfræðinga og liagfræðinga.
185
með barn, getur hún þá þegar krafist feðrunar þess, 6.
gr., og verði það feðrað, þá má krefjast meðlags af
hendi mannsins, áður en barnið fæðist, 3. mgr. 24. gr.
Pæðist barnið andvana, fellur meðlagsskylda niður.
Sama og um barnföður gildir að þessu leyti um
þann mann, sem, að Vísu ekki verður talinn faðir barns-
ins, en dæmdur hefir verið til að gefa með því samkv.
19. gr., af því að fieiri hafa haft samfarir við barnsmóð-
ur á barngæfum tíma.
Innheimta meðlagsins er með líku móti og áður,
bæði að barnsföður (meðlagsskyldum) lifandi og látnum.
Þó er sú breyting orðin á, að framlag dvalarsveitar móð-
ur á barnsmeðlagi i'öður telst aldrei sveitarstyrkur til
handa barnsmóður, svo sem verða mátti eptir. 9. gr. fá-
tækralagana, lreldur telst það nú ætíð sveitarstyrkur til
handa barnsföður, 3. mgr. 26. gr.
Sé gengið eftir meðlagi í dánarbúi barnsföður (með-
lagsskylds) gætir nú nokkurra nýmæla. Skiftaráðandi á í
embættisnafni að segja til meðlagskröfu í búinu, viti hann
að andláti hafi látið eftir sig framfærsluskylt, óskilgetið
barn. Þessi skylda hvílir sennilega á skiftaráðanda, þó
að skiftaforstjóri eða erfingjar fari með búið í hans stað.
Og ef til vill flytst hún líka yfir á þá. — Léti andláti
eftir sig ekkju, mátti, samkvæmt 8. gr. fátækralaganna,
ekki leggja fram fé úr búinu með öðrum börnum andláta
en þeim, sem fædd voru fyrir giftingu hans og ekkju hans,
og vorn „hórbörnu hans þannig svift meðlagi þaðan. Þessi
takmörkun er feld úr 25. gr. utanhjónabandsbarnalaganna
í samræmi við ákvæði 2. gr., og eru svokölluð hórbörn
því einnig að þessu leyti jafnréttgeng öðrunr óskilgetnunr
börnum. — Enn má geta þess, að sitji ekkja barnsföður
í óskiftu búi eftir mann sinn, þá heldur hún áfrarn að
greiða barnsmeðlag látins manns síns á sama hátt og hann
gerði, nema valdsmaður hafi með rökstuddum úrskurði
lækkað meðlagið eða felt það alveg niður, en eftir fá-