Tímarit lögfræðinga og hagfræðinga - 01.12.1923, Side 26

200
Tímarit lögfræðinga og hagfræðinga.
en 1922 hleyptu Húnvetningar meðlaginu svona upp. —
En svo vikið sé að hinu, sem áður var rætt um,
þá virðist að á móti skyldum framfærslusveitar barnsl'öð-
ur ættu einhver réttindi að koma henni til handa, sem
takmörkuðu áhættu hennar, þegar þess er kostur án þess
að halla rétti barnsins. Það er hreint og beint óhjákvæmi-
legt, að iramfærslusveit barnsföður hafi rétt til að setja
skorður við því hve miklu barnsmóðir megi eyða upp á
kostnað framfærslusveitarinnar.
Þegar framfærslusveit barnsföður fær engu að ráða
um verustað barnsins virðist það lig'gja næsta nærri, að
sú regla ætti að gilda, að þá ætti sveitin aldrei að þurfa
að greiða meira með barninu en meðal-meðlag af hálfu
barnsfeðra í þeirri sýslu, sem framfærslusveit barnsföður
er. Þessi regla virðist, þegar svona stendur á, sanngjörn
og með henni væru einkis réttindi, sein vernda ber, fyrir
borð borin.
1 27. gr. laga nr. 16/1921 eru tekin upp að efni til
ákvæði 10. gr. fátækralagunna um rétt þeirra, sem taka
verða að sér skyldur barnsmóður að lienni látinni, burt-
farinni eða líkum orsökum, þar með talin framfærslusveit
barnsins, það er sú sveit, er var framfærslusveit móður-
innar. Ef faðirinn er einnig látinn virðist sem framfærslu-
sveit barnsföður ætti að fá einhvei’ju ráðið um barnið, en
lög nr. 46/1921 gera ekki ráð fyrir því. Enda þótt búast
megi við, að framfærslusveitirnar komi sér saman um
uppfóstur barnsins, er það þó vöntun, að framfærslusveit
barnsföður hafi ekki lögmæltan rétt til íhlutunar í þessu
falli. A meðan fátækralögin giltu um þetta efni kom þetta
ekki til greina, en með hinum auknu skyldum framfærslu-
sveitar barnsföður, einnig að honum látnum, er nú orðin
ástæða til að hafa fyrirmæli um þetta atriði.
Hér að framan hefir aðallega verið rætt um afstöðu
framfærslusveitar barnsföður, sem er látinn og ekki hefir
látið nægilegt fé eftir til framfærslu barninu, en ástæða
er til að minnast einnig á hitt þegar barnsfaðir er á lífi
og til hans næst, en hann fullnægir ekki framfærsluskyldu