Árdís - 01.01.1955, Síða 30

28
ÁRDIS
heimilisréttarland og reisti bú — og á því landi stendur Grundar-
kirkjan. En Sigurður fór ögn sunnar og vestar þar sem landið stóð
örlítið hærra, og þar inn í fögru eikarskógarrjóðri byggði hann
binn sinn, og nefndi heimilið sitt „Grund.“ Og var þar fyrsta póst-
hús bygðarinnar. Seinna um sumarið kom Skapti Arason, William
Taylor, Halldór Árnason og Friðbjörn Friðriksson, og festu þeir
sér allir heimilisréttarlönd. Seinna meir reistu þeir sér hús, sóttu
konur og börn og fóru að búa. Og þannig varð Argylebygðin til.
Á næstu árum kom fjöldi íslendinga í bygðina og tóku sér lönd.
Er sagt að eftir 8 ár hafi verið komin 103 heimili, og um 422 manns
búið þar. Var þá fljótlega stofnaður söfnuður, og safnað fé og
vinnukrafti og byggð kirkja 1889. Og það er Grundarkirkjan, sem
er stærsta kirkjan í prestakallinu og er henni enn haldið vel við
og í henni messað. Þegar einhver stórhátíð stendur til, eða halda
skal sameinlega guðsþjónustu fyrir alt prestakallið, þá er Grundar-
kirkja ávalt notuð.
Fyrstu árin voru tvö pósthús í bygðinni — Grundar P.O. á
heimili Sigurðar Kristóferssonar og Brú P.O. á heimili Jóns Ólafs-
sonar — og seinna bjó þar Albert Oliver sonur Jóns. Álít ég að
það hafi hlotið Brúarnafnið af því að rétt fyrir vestan hús Jóns
var brú yfir djúpan læk „Oak Creek“. Nokkurn veginn í miðri
bygðinni er djúpt gil og var sem að bygðin skiptist þar. Fyrir
austan gil var því kallað Brúarbygð, en fyrir norðan var Grundar-
bygðin. Stundum var dálítið kapp milli þessara bygða, en samt
var það alt í góðu. Og bygðin hélt áfram að vaxa og blómgast. Það
voru byggðar kirkjur og skólar og samkomuhús; stofnuð kvenfélög,
Dorcas-f., ungmennaf., söngflokkar og lúðraflokkur. Og árin liðu.
Og nú eru 75 ár síðan Sigurður Kristófersson og Kristján Jóns-
son staðnæmdust á hæðinni forðum og fyrstir litu augum kirkju-
tjörnina og hólana í kring; og þessir góðu menn, ásamt öðrum
landnámsmönnum hvíla í kirkjugarðinum skamt fyrir austan
Grundarkirkjuna. Allir nema einn, úr þessum fyrsta hóp, en það
er Friðbjörn Friðriksson, nú 96 ára gamall, og er þó furðu hress og
ern. Hann býr hjá Friðrik syni sínum í Glenboro. Var hann vitan-
lega einn af heiðursgestum hátíðarinnar; hann man vel það sem
gjörðist fyrir 75 árum, og getur sagt vel frá.
Hátíðin var sett kl. eitt 1. júlí í Glenboro, og hófst með skrúð-
göngu. Lúðraflokkur var í broddi fylkingar og síðar “floats” eitt af
öðru, sem skyldu tákna framfarir 75 ára. Gaf þar að líta kerrur,