Árdís - 01.01.1955, Qupperneq 32

30
ÁRDÍ S
frá Darcy, Saskatchewan, var þar líka með konu sína — og tveir
synir Helga og konur þeirra og börn. Á leið til kirkjunnar þá sat
ég við hliðina á Helga, en Margrét tengdadóttir hans, Mrs. R. E.
Helgason, stýrði bílnum. Gleymdum við þá stund og stað og vorum
aftur sem börn, en þá áttum við heima austast í bygðinni og
rifjuðum nú upp messuferðirnar í þá daga, því það var ekki lítil
gleði að fá að fara til messu. Blessuð mamma klæddi okkur í spari-
fötin og svo kom pabbi með hestana og vagninn og var lagt af stað
snemma dags, því þá var messað kl. 12 á hádegi. Foreldrar mínir
sátu í springsæti innarlega á vagninum með yngri drengina, en við
eldri systkinin sátum á fjöl fyrir aftan. Svo keyrði pabbi á ská
yfir 15 og svo suður aftur og yfir gilið. Það var nú meira ævin-
týrið að fara yfir gilið, því það var djúpt og vegurinn ósléttur.
Pabbi hélt fast í taumana á hestunum, svo ekki yrði farið of hratt,
því neðst í gilinu var mjó brú. Oft fengum við að fara niður af
vagninum og hlaupa niður gilið.
Þegar við komum að kirkjunni og pabbi hafði tekið hestana
frá vagninum og bundið þá, gengum við inn í kirkjuna og var þá
ætíð farið í sama sætið — við miðgluggann að norðan — og
kölluðum við það sætið okkar. En á heimleið var oft snúið suður af
veginum rétt fyrir vestan gil, — en þar í litlu húsi bjó Sigurbjörn
skáld Jóhannsson, kona hans Marja og börn þeirra, Bína, Veiga og
Egill. Okkur var tekið svo vel og Marja gaf okkur mjólk og kleinur
og laufabrauð, og við börnin fengum að leika okkur um stund.
Máske fengjum við að sjá fuglahreiður með litlum eggjum 1 eða
ungum, eða tína falleg blóm, sem uxu á gilbarminum. — Þetta
alt rifjuðum við Helgi upp á leiðinni til kirkjunnar, og hugsuðum
með kærleik og þakklæti til okkar góðu foreldra. Svo vorum við
komin í sætið okkar og messan byrjuð. Séra Jóhann Fredriksson
þjónaði fyrir altari, en séra K. K. Ólafsson prédikaði. Ég gleymi
aldrei þessari stund, því orð hans voru þrungin af einlægum hlýleik.
Og er messu var lokið var gengið út, og fólkið stóð í smáhópum og
talaði saman. Veðrið var yndislegt, glaða tungsljós, sem glampaði
og endurspeglaðist í tjörninni rétt hjá — og enn vaxa eikartréin í
hólmanum, eins og forðum daga.
En hverjir voru það, sem þarna höfðu safnast saman þetta
fagra kvöld? Var þetta árið 1955 eða var það bara 1905? Já, þarna
voru þær Súsy og Veiga dætur Sigurðar Kristóferssonar (nú Mrs.
I. Brynjólfsson frá Chicago og Mrs. Thos. Dave, Crescent, B.C.).