SunnudagsMogginn - 28.02.2010, Síða 17

28. febrúar 2010 17
með barnapössun tvisvar í viku en ef
það klikkar þá hafa þær sem eru meidd-
ar tekið að sér að líta eftir börnunum á
meðan hinar einbeita sér að æfingunni.
Það er svona að vera með eldgamlar
múttur í liðinu.“
Stelpurnar í Val efndu til „átkvölds“ á
fimmtudagskvöldið, eins og þær gera
reglulega til að efla liðsandann. Eldri
stelpurnar komu með matinn en þær
yngri með eftirréttinn. „Þetta eru æð-
isleg kvöld. Þú ættir bara að sjá hlað-
borðið!“
Blaðamaður lætur sig dreyma.
Hrafnhildur segir enga ástæðu til að
breyta mataræðinu fyrir bikarúrslitaleik.
„Hamingjan sanna. Líkaminn fær sjokk
fái hann ekki súkkulaðið sitt,“ segir hún
hlæjandi.
Dekurkvöld í Baðstofunni
Karen Knútsdóttir, leikstjórnandi Fram,
segir leikinn um helgina án efa þann
stærsta á sínum ferli til þessa, en hún
varð tvítug fyrr í mánuðinum. „Ég get
ekki neitað því að ég er orðin mjög
spennt,“ sagði hún síðdegis á fimmtu-
daginn.
Hún segir Einar Jónsson þjálfara hafa
lagt áherslu á að breyta lítið út af venj-
unni í vikunni en þó hafi stelpurnar
fengið að skella sér í Baðstofuna á
þriðjudagskvöldið. „Það var ekki ama-
legt að láta dekra við sig þar.“
Liðið æfir fimm til sex sinnum í viku,
auk þess að lyfta tvisvar til þrisvar sinn-
um.
Framliðið er ungt að árum og Karen
segir liðsandann afskaplega góðan. „Við
þekkjumst flestar mjög vel og hittumst
mikið utan æfinga. Það er virkilega góð-
ur andi í þessum samstillta hópi.“
Karen á ekki langt að sækja hand-
boltaáhugann en hún er dóttir Knúts G.
Haukssonar, formanns Handknattleiks-
sambands Íslands. Hún byrjaði að æfa
sex ára gömul og hefur hvergi slegið af
síðan. „Handbolti er stór þáttur í mínu
lífi, ég geri lítið annað en æfa, læra, sofa
og borða,“ segir hún hlæjandi. „En ég sé
ekki eftir einni einustu mínútu sem hef-
ur farið í þetta. Þetta er frábær fé-
lagsskapur og flestar mínar bestu vin-
konur eru í handbolta.“
Hún stefnir á atvinnumennsku með
tímanum, vonandi í Danmörku eða Nor-
egi. „Fyrst ætla ég samt að klára stúd-
entinn frá Verzló í vor. Það er best að
fara ekki fram úr sér.“
Karen fær mikla hvatningu frá for-
eldrum sínum, sem mæta á alla leiki sem
hún spilar, systkinum og vinum og segir
að allir sem vettlingi geta valdið verði í
Höllinni um helgina til að hvetja hana til
dáða. „Það verður öllum ráðum beitt til
að fylla stúkuna,“ segir hún og hlær.
Við höfum skyggnst í svipinn inn í líf
Hrafnhildar Óskar Skúladóttur og Kar-
enar Knútsdóttur. Ekkert er eftir nema
stóra spurningin: Hvernig fer leikurinn?
„Við erum ósigraðar í vetur og ætlum
ekki að breyta því,“ segir Hrafnhildur
ákveðin. „Við gerum okkur hins vegar
fulla grein fyrir því að Fram er með gott
lið og dagsformið kemur væntanlega til
með að ráða úrslitum.“
„Þetta verður hörkuleikur tveggja
áþekkra liða sem eru þekkt fyrir að leika
hraðan og skemmtilegan handbolta,“
segir Karen. „Og ég vona að við
vinnum.“
Hún veit mætavel að Valsliðið er
sterkt en bendir á, að allt geti gerst í
bikarleikjum. „Við getum unnið þær á
góðum degi.“
Karen Knútsdóttir einbeitt á æfingu í Framheimilinu.
Karen sækir bróðurson sinn, Breka Baldursson, á leikskólann.
Karen í sögutíma í Verzló ásamt Karen Axelsdóttur og Guðrúnu Andreu Sólveigardóttur.
Karen býður Stellu Sigurðardóttur og Hildi Þorgeirsdóttur stöllum sínum úr Fram í mat á
miðvikudagskvöldið. Hún býr í foreldrahúsum en foreldrar hennar voru erlendis.
’
Þetta verður hörku-
leikur tveggja
áþekkra liða sem eru
þekkt fyrir að leika hraðan
og skemmtilegan hand-
bolta.“