SunnudagsMogginn - 28.02.2010, Side 31

28. febrúar 2010 31
Þ
að er ánægjulegt að fylgjast með „undrabörnunum frá Perú“ á Reykjavík-
urskákmótinu, en Steinunn Þórhallsdóttir ræðir við Cori-systkinin Jorge og
Daysi í Sunnudagsmogganum.
„Ég var sex og hún var átta og pabbi kenndi okkur mannganginn,“ segir
Jorge aðspurður hvenær þau lærðu að tefla. „Þá var skákin ekki svo þekkt í Perú en hún er
það núna. Þetta hefur ekki alltaf verið auðvelt en okkur finnst bara svo gaman að keppa á
mótum og ferðast og hitta nýtt fólk.“
Faðir þeirra, sem varla kunni mannganginn er þau fóru fyrst saman á námskeið, gætir
þess að þau séu búin að læra áður en hann hleypir þeim að taflborðinu, en tekur fram að
skákin sé góð íþrótt, því hún þjálfi hugsunina.
Cori-systkinin eru þjóðhetjur í Perú. Ekki þarf meira til að vekja innblástur heilli þjóð.
Fyrir vikið eru fjölmargir krakkar þar í landi þaulsætnir við skákborðið, leggja rækt við
heilbrigt áhugamál sem þroskar hugann.
Friðrik Ólafsson vakti mörgum innblástur hér á landi á sínum tíma, er hann komst í
fremstu röð stórmeistara í heiminum. Heimsmeistaraeinvígi Fischers og Spasskís ýtti svo
frekar undir áhugann og skyndilega varð skákin þjóðaríþrótt.
Það sýnir vel mikilvægi þess að eiga sér fyrirmyndir. Íslendingar eiga orðið marga stór-
meistara, sem eru á launum hjá ríkinu, og þegar horft er yfir þátttakendalistann á Reykja-
víkurskákmótinu, vaknar sú spurning hvort ekki megi nýta þann auð betur, skákinni til
framdráttar. Er ekki ástæða til að taka upp fyrirkomulag sem er hvetjandi til langs tíma, í
stað þess að einblínt sé á stórmeistaratignina sjálfa?
Annars hefur mikil vakning orðið í skákinni á undanförnum árum, ekki síst í æskulýðs-
starfi. Og það er gaman að fylgjast með ungu skákmönnunum sem eru farnir að gera sig
gildandi á Reykjavíkurskákmótum. Þetta er tækifæri fyrir þá til að etja kappi við skák-
meistara sem koma hvaðanæva úr heiminum.
Ekki má gleyma því að skákin er alþjóðlegt tungumál!
Og Reykjavíkurskákmótið opnar glugga út í heim. Líka fyrir áhorfendur! Vart er hægt
að hugsa sér betri og hollari skemmtun fyrir fjölskyldur en að fjölmenna í Ráðhúsið með
krakkana, sem geta fylgst með krökkunum Jorge og Daysi eiga í fullu tré við fullorðna á
reitum taflborðsins.
Ekki er síður spennandi að fylgjast með Illya Nyzhnyk, sem er aðeins 13 ára, og getur
náð sínum þriðja stórmeistaraáfanga á Reykjavíkurskákmótinu, en þá leysir hann Jorge af
hólmi sem yngsti stórmeistari í heiminum.
Nyzhnyk gerði einmitt jafntefli í annarri umferð við elsta keppanda mótsins, finnska
stórmeistarann Heikki Westerinen, sem fæddur er árið 1944 og tefldi fyrst á ólympíu-
skákmóti árið 1962, en síðast árið 2006!
Það fá því allir eitthvað fyrir sinn snúð.
Nú þegar skákkennsla er byrjuð í barnaskólum, að vísu ekki öllum því miður, væri ekki
úr vegi fyrir skólana að tengja Reykjavíkurskákmótið inn í skólastarfið með einhverjum
hætti. Ekki vantar fyrirmyndirnar þar.
Skákin er þjóðaríþrótt og verður það vonandi áfram.
Skákin er þjóðaríþrótt
„Ég vil lýsa því yfir, svo það sé eng-
inn misskilningur á ferðinni: Ég hef
aldrei, aldrei slegið til nokkurs
manns á ævinni.“
Gordon Brown, forsætisráðherra Breta, sem í vik-
unni var sakaður um skapofsa og að leggja hend-
ur á starfsfólk sitt.
„Flokksmenn hafa talað og
menn hljóta að sætta sig við
niðurstöðuna.“
Ármann Kr. Ólafsson, sem sigraði í
prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Kópa-
vogi.
„Hann hefur eiginlega
meira álit á mér en ég sjálf-
ur.“
Sean Burton, hetja Snæfellinga í
bikarúrslitaleiknum í körfubolta
gegn Grindavík, um þjálfara
sinn, Inga Þór Steinþórsson.
„Hún er eina konan
sem ég hef laðast að.“
Kvikmyndaleikkonan Lindsey
Lohan um fyrrverandi kær-
ustu sína, Samönthu Ron-
son.
„Nú þurfum við að fara að draga
fyrir gluggana.“
Halla Þorsteinsdóttir, íbúi við Selvogsgrunn í
Reykjavík, eftir að röð 10 metra hárra aspartrjáa
var höggvin niður án samráðs við íbúa í grennd-
inni.
„Við vorum öll orðlaus og ég skalf.“
Elín Arnarsdóttir, kærasta Króatans Ivica
Kostelić, sem vann til silfurverðlauna í
alpatvíkeppni á Ólympíuleikunum í
Vancouver.
„Það er enginn að
reyna að herma eftir
kónginum, enginn
getur orðið jafn flott-
ur og hann var.“
Friðrík Ómar, sem syngur lög
Elvis Presley í Salnum í
Kópavogi.
„Við erum bara
venjulegt fólk, hvort
sem þið trúið því eða
ekki!“
Björg Brjánsdóttir MR-ingur um
samskælinga sína.
Ummæli vikunnar
Útgáfufélag: Árvakur hf., Reykjavík.
Stofnað 1913
Útgefandi: Óskar Magnússon
Ritstjórar: Davíð Oddsson Haraldur Johannessen
Aðstoðarritstjóri: Karl Blöndal
var fallega gert af fréttamönnunum að láta vera að
minnast á þetta við hann. Nema þeim hafi ekki hug-
kvæmst það. Getur það verið?
Allir mega tjá sig nema þjóðin
Og þegar síðast fréttist þá voru Steingrímur, og ein-
hver sagði einnig Jóhanna, að segja að enn væri von til
þess að hægt væri að koma í veg fyrir að þjóðin fengi
að tjá sig um málið. Af hverju er svo mikilvægt að hún
fái ekki að tjá sig um málið? Steingrímur er búinn að
tjá sig um það „út í eitt“ eins og unglingarnir segja.
Ekki hefur það komið að góðu gagni. Er eitthvað að
því að þjóðin fái að segja sitt um málið?
Ríkisstjórnin átti þann kost eftir synjun forsetans að
lýsa því yfir að færi úrskurður þjóðarinnar gegn rík-
isábyrgðarlögunum þeirra myndi hún segja af sér.
Hún ætlaði með öðrum orðum að standa eða falla með
verkum sínum. Til þess hafði hún ekki kjark. Slík yf-
irlýsing hefði þó verið í fullu samræmi við viðteknar
skoðanir fræðimanna. De Gaulle, mestur stjórnskör-
ungur Frakka á síðari tímum, setti höfuð sitt að veði í
þjóðaratkvæðagreiðslu og vann hana. Að vísu er óvið-
eigandi að bera núverandi stjórnvöld á Íslandi saman
við hann. Hann var í senn afgerandi og hugaður. Síðar
lét hann aðra þjóðaratkvæðagreiðslu lúta sömu lög-
málum. Þegar hún fór á annan veg en forsetinn vildi
sagði hann af sér þegar í stað.
Vonandi fer væntanleg þjóðaratkvæðagreiðsla fram
þrátt fyrir að enn sé verið að paufast gegn henni. Og
þá er auðvitað mikilvægt upp á framhaldið að hún
verði afgerandi. Að því loknu geta menn andað rólega.
Beðið stjórnarskipta í Bretlandi og Hollandi. Kjósi hin-
ar nýju stjórnir að banka á dyr með haustinu er sjálf-
sagt að huga að því, hvað þær hafi fram að færa. En
auðvitað væri miklu betra að það yrði ekki Stein-
grímur J. Sigfússon sem þá yrði til andsvara. Best væri
að hann hefði þá helgað sig því hlutverki, sem hann
hefur sýnt að hann getur valdið. „Fótatak í fjarska“ er
eins og sniðið fyrir hann með sama hætti og Pétur
Gautur var fyrir Gunnar Eyjólfsson.
Morgunblaðið/Árni Sæberg