SunnudagsMogginn - 28.02.2010, Qupperneq 54

54 28. febrúar 2010
Í
Kling og Bang galleríi stendur nú yfir sýning á
teikningum valdra íslenskra samtímamyndlist-
armanna. Sýningin er hluti af og raunar hápunktur
rannsóknar mannfræðingsins Elizabeth Hodson
sem er að vinna doktorsritgerð um teikningu í ljósi
mannfræðinnar við Aberdeen-háskólann í Skotlandi.
Hodson heimsækir listamennina á vinnustofuna, fylgist
með ferlinu og skoðar hvernig teikningin á sér stað í
bilinu á milli vitsmunalegrar og líkamlegrar þekkingar
og hvernig hún gerir þetta bil sýnilegt og merking-
arbært. Hodson hefur áhuga á að rannsaka hvernig
maðurinn safnar saman upplifun um heiminn og hvern-
ig hann tjáir hann í teikningu. Þessi áhugi er ekki nýr af
nálinni þótt teikningin eigi sérstaklega upp á pallborðið í
listheiminum um þessar mundir. Súrrealistar höfðu t.d.
sérstakan áhuga á sambandi hugar og handar, en ekki
síst sambandi handarinnar við undirmeðvitundina og
hvatalífið sem býr í líkamanum.
Hodson nálgast verkefnið meira frá sjónarhorni
mannfræðinnar en listarinnar. Sýningin er liður í að
gera sér hugmynd um teikninguna í tengslum við um-
hverfið, einstaklingsupplifunina sem samtímis end-
urspeglar hið þjóðfélagslega og samspilið milli stað-
bundinnar og alþjóðlegrar listaumræðu.
Textinn sem fylgir sýningunni er þó of almennur um
teikningar, eðli þeirra og einkenni til að hægt sé að fá
innsýn inn í mögulegar niðurstöður rannsóknarinnar.
Hvort sýningin nær að setja fingurinn á eða skilgreina
sérstöðu íslenskrar listar eins og Hodson vonast eftir er í
eðli sínu algerlega háð úrvinnslunni og nær ekki flugi á
sjálfri sýningunni nema meira verði í lagt, t.d. málþing,
umræður eða fræðileg skrif. Hér hefði úrdráttur úr rit-
gerðinni komið sér vel.
Sýningin sjálf er látlaus og falleg þar sem teikningin
fær að njóta sín á sínum eigin forsendum. Kannski er
hún samt eilítið einsleit, eins og margir listamenn teikni
á mjög svipaðan hátt hvort sem sú sé raunin eða hvort
verkin séu meðvitað valin með það í huga. Sérstaða ís-
lenskrar listar liggur kannski þar, og er jafnvel valin. Sú
spurning vaknar hvort einhver munur sé á mann-
fræðilegri rannsókn og listfræðilegum pælingum, hvort
mannfræðirannsókn sé ekki jafn háð sjónarhorni eða
geðþótta og listfræðileg rannsókn. Myndlistin sem
fræðigrein og mannfræði sem listform? Allavega hefði
verið áhugavert að fá meiri innsýn í rannsóknina sjálfa
til að meta muninn þarna á milli.
Lesið í
jaðar ís-
lenskra
teikninga
MYNDLIST
Jaðarsýn
bbbnn
Kling og Bang gallerí, Hverfisgötu
Sýningin stendur til 14. mars, opið fimmtudaga til föstudaga frá
kl. 14-18. Aðgangur ókeypis.
Þóra Þórisdóttir
„Sýningin sjálf er látlaus og falleg þar sem teikningin fær að njóta sín á sínum eigin forsendum.“ Verk eftir Magnús Árnason.
Morgunblaðið/Árni Sæberg
Ef segja má að helgin byrji á föstudagskvöldi þá byrjar
helgin mín á tónleikum Sinfóníuhljómsveitar Íslands þar
sem snillingurinn Víkingur Heiðar spilar Chopin. Þaðan
fer ég svo endurnærð og full orku að hitta góðar vinkonur
mínar. Ein þeirra, búsett á Ólafsfirði, er að koma í bæj-
arferð og við ætlum að kynna hana fyrir undursemdum
stórborgarinnar í mat og drykk.
Laugardagurinn verður eflaust hefðbundinn framan af.
Eftir langan morgunverð og dagblaðalestur tekur skrúbb-
urinn við. Svo fær útivistin með fjölskyldunni sinn sess.
Hvort það verður sundlaugin eða langþráð sleðaferð fer
líklega eftir óskum þess yngsta. Um kvöldið er okkur svo
öllum boðið í Food and Fun-stemningu til
vina okkar.
Dagskrá sunnudagsins er ennþá
galopin. Þannig eru þeir líka
bestir. Þó má reikna með að
hann fari að einhverju leyti í
fermingarundirbúning þar sem
elsti sonurinn verður tekinn í
fullorðinna tölu í mars. Versl-
unarferð þar sem jakkaföt og
lakkrísbindi leika aðal-
hlutverkin er því ekki ólík-
leg.
Að lokum er það svo kaffi-
húsaferðin þar sem ég byrja
að undirbúa kynningu á tón-
leikum Sinfóníuhljómsveit-
arinnar í næstu viku. Þeir
eru með stærri viðburðum
starfsársins því þar mun
stórstirnið Hilary Hahn leika
fyrri fiðlukonserti Prokofiev.
Helgin mín Margrét Ragnarsdóttir,
markaðs- og kynningarstjóri
Sinfóníuhljómsveitar Íslands
Tónleikar, útivist
og verslunarferð
Lesbók
E
ftir dágott sýningarhlé
hefur Gallerí i8 fært
húsakynni sín vestur á
Tryggvagötuna og vígði
nýtt húsnæðið nú á dögunum með
einkasýningu Hreins Friðfinns-
sonar, en hann varð einmitt fyrst-
ur listamanna til að sýna í gall-
eríinu þegar það opnaði í litlum
gangi á Ingólfsstræti, mörgum til
sælla minninga. Máski er það ein-
hver „nostalgía“ að fá Hrein til að
vígja salinn, en það er líka bráð-
snjallt því hann hefur einstakt lag
á að láta listina hverfa í rýmið
þannig að hún virkar jafnvel eins
og framlenging á því. Maður getur
þannig notið rýmisins sem og
listaverkanna jafnvel þó að um
dæmigerða gallerísýningu sé að
ræða sem samanstendur af mörg-
um smáum verkum sem mér
skilst að listamaðurinn hafi
stjórnað frá Hollandi í gegnum
„skype“.
Listaverkin eru með endemum
látlaus og virka afskaplega brot-
hætt, svo brothætt að ég veigra
mér jafnvel við að líta of snöggt á
þau af ótta við að þau láti á sjá út-
af föstu augnaráði. Hins vegar
með áletraðan tölustafinn 8 (er
það tilvísun í i8 eða eilífðartákn?).
Ekki má svo gleyma plasmaskjá-
verki, gervisjónbaug og kúptum
speglum sem bjaga skynjunina og
vekja mann um leið til meðvit-
undar um sig sjálfan í samræmi
við rýmið.
Sýningin ber heitið More or less
(Meira eða minna) og hljómar í
mínum eyrum eins og kæruleys-
islegt kitl undir mottó mínimal-
ismans; „Less is more“ (Minna er
meira) sem á að lýsa því hvers
kyns fagurfræði kristallast í míni-
malisma. List Hreins á vissulega
heima þar inni. Ég komst hins
vegar ekki hjá því að hugsa líka til
Flæmska 15. aldar málarans Jan
van Eyck og myndar hans af Ar-
nolfini-hjónunum. Þetta málverk,
sem flestum þeim sem eitthvað
þekkja til í listasögunni er kunn-
ugt um, olli straumhvörfum í fjar-
víddarblekkingu á sínum tíma.
Eitthvað mest heillandi við mál-
verkið er dótið í herbergi
hjónanna sem listamaðurinn hefur
gefið sig að og er eins og smágerð
verk útaf fyrir sig, perlufesti á
vegg, flúr í kertaljósakrónu og
kúptur spegill sem gefur til kynna
að málverkið, sem er í eðli sínu
flatt, hafi bakhlið og myndar þar
með ímyndað rúm í fletinum.
Virkar meira eða minna eins og
sýning Hreins frá mínum bæj-
ardyrum séð.
haldast þau vel í hendur og eru
flest í einhverju samtali við hvert
annað og umhverfi sitt. Þeim er
stillt upp meðfram veggjum gall-
erísins, hátt og lágt. Hornin eru
ekki einu sinni undanskilin, en
þar verða hálfir hlutir heilir í
spegilmynd í innhverfu og út-
hverfu horni sem um leið skapar
ímyndað rúm inn í veggina,
haustlaufum er tyllt svo hóflega í
einu horninu að maður stendur
undir þeim reiðubúinn að grípa
þau þegar þau falla og svo hangir
hornlaga „svifskúlptúr“ í loftinu
Arnolfini- herbergið
MYNDLIST
Hreinn Friðfinnsson
bbbbn
Gallerí i8
Opið þriðjudaga – föstudaga frá 11-
17 og laugardaga 13-17. Sýningu lýk-
ur 20. mars. Aðgangur ókeypis.
Jón B. K. Ransu